Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Γαία πυρί μιχθήτω!

Το ελληνικό πρωτάθλημα θέλει ηρεμία, αλλά δεν θα τη βρει. Το ναρκοπέδιο είναι στρωμένο, οι ναρκαλιευτές απολύθηκαν και νέοι ναρκοθέτες προβάλλουν στον ορίζοντα. Ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη κάνει παιχνίδι μόνος. Δικό του το γήπεδό, δική του η μπάλα, δικά του και τα χαμόγελα. Αλλά ήδη έρχονται από πίσω, σαν τρέιλερ, να τα αμφισβητήσουν αυτοί που θέλουν να αλλάξουν τον χάρτη τής αυτοκρατορίας – και αν γίνεται εν μία νυκτί. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η ατάκα του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για «Νόμο του ΟΑΚΑ» είχε μπασκετικούς παραλήπτες αλλά ταυτόχρονο ήταν μια πρόβα για την πιθανότητα να γίνει και ποδοσφαιρικός ηγέτης. Για σκεφτείτε ένα τρίγωνο Μαρινάκη, Γιαννακόπουλου, Μαλισσανίδη. Γαία πυρί μιχθήτω! Και οι τρεις είναι από την πάστα εκείνη των ανθρώπων που δεν κωλώνουν – και για να το πω… καθωσπρεπικά: δεν ορρωδούν προ ουδενός.

Ο Μαρινάκης τα λέει χοντρά, τα λέει μέτρια, κάποιες φορές πετάει και το νόμο μπροστά με αγωγές, μηνύσεις και εξώδικα. Αλλά και οι άλλοι είναι «παιδιά της πιάτσας». Μηδέ του Σαββίδη εξαιρουμένου που πληρώνει και μαθαίνει. Από την άλλη ο Μελισσανίδης έρχεται καβάλα στο άλογο. Ξέρει ότι η ΑΕΚ αδικήθηκε και από δικούς της και από τους «άλλους». Προς το παρόν τον ενδιαφέρουν μόνο οι «άλλοι». Η προηγούμενη θητεία του στο ποδόσφαιρο – που δεν ήταν και τόσο ισχυρός οικονομικά όσο σήμερα – δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για δυναμικές αντιδράσεις, στα όρια του χοντρού τσαμπουκά, όποτε χρειαστεί.

Είναι από τους ανθρώπους που επίσης τα λέει φόρα παρτίδα – και πετάει την τελευταία λέξη πρώτη. Τον περασμένο Σεπτέμβρη έστειλε το μήνυμα: «Αυτά που ξέρουν να τα ξεχάσουν». Και ακολούθησε το στόλισμα με αναφορές σε… φουρό που φοράνε, σε καταστροφείς του ποδοσφαίρου, σε αλβανικά περιττώματα κλπ. Οι σκηνές από το μέλλον, το όχι πολύ μακρινό, προϊδεάζουν για κόντρα χωρίς έλεος. Δεν θέλω να τη σκέφτομαι αλλά πρέπει. Είπαμε: θα επιχειρηθεί η αλλαγή του χάρτη στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και αυτό, δυστυχώς, δεν γίνεται με συζητήσεις σε στρογγυλά τραπέζια, με τσάγια καφέδες, σουαρέ και καλή θέληση. Η οποία από χρόνια είναι είδος εν ανεπαρκεία.

Διον. Βραϊμάκης

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου)