Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Έτσι νικάει η… Εσθονία, Άνχελ!

ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ Εθνική δεν την ξέραμε, την είχαμε ξεχάσει. Ήταν μια Εθνική κρυμμένη πίσω από άσχημες εμφανίσεις, από καντάρια τύχης, από νίκες πνιγμένες στον ιδρώτα και από καταιονισμούς με αδρεναλίνη ώσπου να φτάσei στον στόχο. Το βράδυ της Παρασκευής η Εθνική πέταξε όλη αυτή τη σαβούρα από πάνω της και αναδύθηκε για να ταξιδέψει στη Βραζιλία. Ερχόμαστε! 

ΑΥΤΟ το παιχνίδι δεν υπάρχει. Μάλλον δεν υπήρχε! Δεν υπήρχε στις προβλέψεις για χαμηλό σκορ, στις εκτιμήσεις για «σφιχτές» ομάδες, στις ευχές για το «μηδέν» στην άμυνα «και μετά βλέπουμε». Όλα έγιναν πέρα από τα λογικά προβλεπόμενα και… σχίστηκαν διπλώματα, πτυχία και κουπόνια που ποντάριζαν στο under και στο no goal. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η ΕΛΛΑΔΑ πρώτη φορά δέχτηκε γκολ από τον Μάρτιο (στο 1-3 της Ζένιστα από τη Βοσνία), πρώτη φορά είδε την μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα της σε εντός έδρας παιχνίδι εδώ και ενάμισι χρόνο, από τον Μάιο του 2012, πρώτη φορά πέτυχε πάνω από δύο γκολ στο τελευταίο οκτάμηνο.

ΥΠΗΡΧΑΝ, βέβαια, πολλά άλλα που δεν έγιναν για πρώτη φορά. Τα γκολ του Μήτρογλου και η καλή απόδοση του Σαλπιγγίδη είναι γεγονότα που περνάνε και ξανάρχονται σαν εικόνες που επαναλαμβάνονται.

Ο «ΣΑΛΠΙ» ήταν εκπληκτικός και πιο χρήσιμος από τους χρήσιμους. Αυτός σέρβιρε το πρώτο γκολ, αυτός πέτυχε το δεύτερο, αυτός ήταν μέσα στις φάσεις, αυτός γυρνούσε πίσω, μάρκαρε, ντουμπλάριζε τον Τοροσίδη, αυτός φόρτωσε κάρτα τον πολύ χρήσιμο για τους Ρουμάνος Μπουρστεάνου, αυτός αμυνόταν σαν κεντρικός και σε μια φάση έδιωξε στο δευτερόλεπτο πριν φτάσει η μπάλα στον Γκοϊάν για να κάνει το 3-2.

ΟΙ ΡΟΥΜΑΝΟΙ ήρθαν στην Ελλάδα με φουσκωμένα τα μυαλά από τον Ιορντανέσκου και τις παρόλες του πως η Ελλάδα απέχει ελάχιστα από την Εσθονία. Με φουσκωμένα μυαλά και άδεια ρεζερβουάρ. Αργοί στην άμυνα, θεωρητικά τεχνίτες (αφού δεν τους βγήκε το σκορπισμένο σε ευρωπαϊκές ομάδες ταλέντο τους), πανικοβλημένοι στο δεύτερο ημίχρονο, ήταν μια ομάδα που πολύ κακάρισε και αυγό δεν έκανα. Στο δεύτερο ημίχρονο, όταν η Ρουμανία βρέθηκε στα σχοινιά, της άξιζε η συντριβή. Η Ελλάδα είχε τόσες ευκαιρίες όσες δεν είχε δημιουργήσει στα μισά τουλάχιστον, ίσως και περισσότερα, από τα παιχνίδια της στην προκριματική φάση. Η «άχαστη» ευκαιρία τού Κατσουράνη, όταν η μπάλα πέρασε «κυρία» από μπροστά του, το τακουνάκι του Μήτρογλου, το γκολ του Γκέκα που ακυρώθηκε και άλλα, ήταν στοιχεία που θα έπρεπε να είχαν στείλει τους Ρουμάνους στο ταξίδι της επιστροφή με μια ασήκωτη συντριβή.

ΒΕΒΑΙΑ στην μπάλα όλα μπαίνουν και όλα χάνονται. Δείχνουν όμως την ανωτερότητα της ομάδας. Και η Ελλάδα ήταν ασύγκριτα ανώτερη, νίκησε δίκαια, αλλά την αδικεί κατάφωρα η έκταση του σκορ. Παρόλα αυτά είναι κοντά στην πρόκριση, αλλά δεν την έχει εξασφαλίσει,. Χρειάζεται να αναδυθούν πάλι όλες αυτές οι κρυμμένες δυνάμεις της, για να δείξει μια ακόμα φορά στον κύριο Ιορντανέσκου πώς νικάει… η Εσθονία!

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στην Sport Live του Σαββάτου)