Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Η ΑΕΚ στο αμνιακό υγρό και ο σουρεαλισμός των ονομάτων

Πες ότι λείπεις για χρόνια κάπου στην Παταγονία, στη Γη του Πυρός, και επιστρέφεις. Φτάνεις με πιρόγα στο αεροδρόμιο, ανεβαίνεις στο αεροπλάνο, ζητάς τη Live Sport (κάποιος media-ς περιπλανώμενος στον κόσμο σε έχει πληροφορήσει πως κυκλοφόρησε και αγαπιέται), φτάνεις στο πολυσέλιδο αφιέρωμα της Γ΄ Εθνικής και διαβάζεις: Η ΑΕΚ 2-0 στην πρεμιέρα τον Μανδραμαϊκό. Σουρεαλισμός! Ένα τικ πεταρίζει την άκρη του χειλιού. Ανησυχείς: κάτι συμβαίνει στην Ελλάδα. Μάνα, πατέρας, αδέρφια σε κίνδυνο. Το βλέμμα απλανές, τρέχει και στουκάρει στο πρόγραμμα της δεύτερης αγωνιστικής: ΑΕΚ-Θύελλα Ραφήνας. Η αρτηρία κλείνει, η αεροσυνοδός τρέχει. Μάσκα οξυγόνου! +/- Δείτε τη συνέχεια

Να μιλήσουμε σοβαρά! Μάσκα οξυγόνου φόρεσαν και οι φίλοι της ΑΕΚ όταν έγινε αυτό που προδιαγραφόταν: η πτώση. Ακριβώς δέκα χρόνια μετά την «πτώση» του γηπέδου. Έγραφα τότε: «Η ΑΕΚ μπήκε στο πιο σκοτεινό σημείο τού τούνελ που τη ρουφάει σαν διαστημική μαύρη τρύπα από – τουλάχιστον – το 2000. Και κανείς δεν μπορεί να ξέρει πότε θα βγει. Ούτε τι θα γίνει στο σκοτεινό κανάλι: σπόρος ή πολτός». Πέντε μήνες μετά υπάρχει απάντηση: σπόρος! Σπόρος για την ομάδα, σπόρος για το γήπεδο.

Η ΑΕΚ βιώνει, με σπίθες ευτυχίας, την πιο βαριά τιμωρία για εγκλήματα που έκαναν άνθρωποί της. Με καρτερία από τους «δικούς», με χλεύη από κάποιους «απέναντι». Από τα πρωτοκλασάτα ονόματα Αθήνας και Θεσσαλονίκης το βίωσε πρώτος ο Άρης, σε υψηλότερο επίπεδο εκείνος. Με αντίπαλους τους Λύκους Καλοχωρίου!

Η ΑΕΚ θα περάσει τη δοκιμασία. Με υπομονή και απαντοχή. Ήδη πλέει στο αμνιακό υγρό για να γεννηθεί κάτι μεγάλο. Ο μαιευτήρας ελπίζει σε δυο χρόνια…

(To άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης)