Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Μίκης, η παράσταση και το δούλεμα

(**) Υπάρχει ανανέωση (και δεύτερη) στο τέλος του κειμένου 

Το δούλεμα έχει γίνει εθνικό σπορ ολυμπιακού επιπέδου. Παλιότερα ήμασταν ερασιτέχνες στην παρέλκυση (όπως κάποτε στην μπάλα, που αν ήσουν ποδοσφαιριστής θα δούλευες και ως εναερίτης της ΔΕΗ ή θα έστρωνες σωλήνες νερού στην ΟΥΛΕΝ). Τώρα έχουμε γίνει επαγγελματίες τού δουλέματος με δυνατά συμβόλαια – κάτι σαν Σαβιόλα ή Μπέιλ σε μερικές περιπτώσεις. Στο εθνικό δούλεμα έκαναν καριέρες πολιτικοί που έφτασαν πολύ ψηλά, αλλά και επιχειρηματίες, οργανώσεις πολιτιστικοί σύλλογοι κλπ. Πολλά λέω και δεν μπήκα στο ζουμί.
Λοιπόν, εγώ και μερικοί φίλοι είχαμε κάνει καλοκαιρινό όνειρο να δούμε τη μουσική παράσταση για τον Μίκη Θεοδωράκη όχι στο Μάντμιντον, όπου παίχτηκε για καιρό, ή στην περιοδεία που ακολούθησε, αλλά στη Μακρόνησο όπου είχε προγραμματιστεί ως ακροτελεύτια εκδήλωση τιμής στον Μίκη. Θα ήταν μια σπάνια εμπειρία να ακούσεις τραγούδια και λόγια για τον Θεοδωράκη στο κολαστήριο που μαρτύρησε ο εμβληματικός καλλιτέχνης μαζί με χιλιάδες «αιρετικούς» Έλληνες. +/- Δείτε τη συνέχεια

Συνάδελφος, που είναι μαμούνι στο ψάξιμο, διάβασε την είδηση ότι από το πρωί τη Δευτέρας, 9 Σεπτεμβρίου, θα διατίθενται δελτία προτεραιότητας για την εκδήλωση (πάμφθηνα, προς 12 ευρώ, μαζί με τις μετακινήσεις: πούλμαν, συν καραβάκι, συν η επιστροφή, συν η παρακολούθηση της παράστασης που είναι δωρεάν). «Θα πάρω και για εσένα»¸ μου είπε και στήθηκε πρωί-πρωί, ώρα 9, μαζί με καμιά εικοσαριά άτομα στο σημείο πώλησης για να προλάβει τον προβλεπόμενο χαμό. Και τότε ήρθε σαν φάσκελο το «Τα δελτία έχουν πουληθεί».

-Πότε πρόλαβαν και τα πήραν;. 
-Από την προηγούμενη Δευτέρα που άρχισαν να διατίθενται.
-Μα το δελτίο Τύπου γράφει για τη σημερινή Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου.
-Λάθος. Γράψτε λάθος. Γράψανε λάθος…

Το δούλεμα είχε επιδόρπιο. Γιατί είπαμε: έχουμε γίνει επαγγελματίες,. Ξέρουμε να δουλεύουμε χωρίς να πονάμε. Να σφάζουμε χωρίς να βγαίνει αίμα. Αναίμακτα. «Κοιτάξτε τι θα κάνουμε», τους είπαν στο ταμείο. «Θα γράψουμε τα ονόματά σας σε λίστα αναμονής. Κι όταν θα υπάρξουν ακυρώσεις θα προτιμηθείτε». Κι εμείς (εγώ μέσω του φίλου), που πρέπει να παίζουμε πάντα καλά το ρόλο τού δουλευόμενου απέναντι στις επαγγελματικές ομάδες των «δουλευόντων», δώσαμε στοιχεία, τηλέφωνα και διευθύνσεις. Και περιμένουμε καρτερικά. Τη δεύτερη μούντζα αυτών που βρήκαν δελτία προσέλευσης προφανώς χέρι χέρι, στόμα στόμα, με όπλο το μεγάλο του Έλληνα προτέρημα: τις γνωριμίας και τα κονέ. Περιμένουμε να ακυρώσουν, δήθεν, κάτι που τους στοίχισε 12 ευρουλάκια και αξίζει πολλά περισσότερα.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Δεν θέλω να είμαι άδικος και θα γράψω για τη συνέχεια που έμαθα το μεσημέρι της Τρίτης. Τότε τηλεφώνησαν στον φίλο και του είπαν ότι πιθανόν αύριο το πρωί θα μπορέσουν να του δώσουν εισιτήρια - ή δελτία προτεραιότητας όπως λέγονται. Για να δούμε αν θα γίνει έτσι. Περίεργο πάντως είναι ότι υπήρξαν... ακυρώσεις πέντε μέρες πριν από την παράσταση. ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ, μεσημέρι Τετάρτης: Έχουμε στα χέρια μας τα δελτία προτεραιότητας! Τα οποία αποκτήθηκαν όχι με τηλεφώνημα των υπευθύνων, αλλά μετά από τηλεφωνική κλήση (και... ευγενική γκρίνια) του φίλου. Ενώ κανονικά, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου, θα έπρεπε να τα έχει πάρει στο χέρι από το πρωί της Δευτέρας. Γιατί ήταν ανάμεσα στους είκοσι πρώτους που μπήκαν στη σειρά. Ας είναι...