Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

Τα «μωρά» δεν έκλαψαν

Αν κάτι άξιζε να δεις (και να θυμάσαι) από το βράδυ της Κυριακής στη Λεωφόρο είναι η ίδια η Λεωφόρος! Το ότι δηλαδή γέμισε, το ότι είχε ζωντάνια και ομορφιά στην κερκίδα, το ότι ο κόσμος θέλει ένα «κάτι», μια σπίθα, μια ώθηση για να γεμίσει σε 17 παιχνίδια ως την ερχόμενη άνοιξη το κλουβί. Αλλά (ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο) αντί για ώθηση ήρθε η απώθηση. Κι αντί για σπίθα έπεσε νερό στο βραδύκαυστο φιτίλι. Παρόλα αυτά, τον φετινό Παναθηναϊκό χρειάζεται να τον κρίνεις με επιείκεια και να μετράς τις προσδοκίες του με υπομονή. Για το χθεσινό παιχνίδι, απέναντι στον ελλιπέστατο Παναιτωλικό, βάζεις πρώτα τα ελαφρυντικά: το άγχος της πρεμιέρας, την απειρία των «μικρών», τον φόβο της γλίστρας. Την οποία γλίστρα δεν είχε αποφύγει πριν από τρία χρόνια, στο ίδιο γήπεδο και σε μια άλλη πρεμιέρα ο πιο φιλόδοξος Παναθηναϊκός εκείνης της εποχής που έμεινε στο 1-1 με την Ξάνθη. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Παναθηναϊκός των «ειδικών αναγκών» έχει φέτος μία βασική αποστολή: να παίρνει το αποτέλεσμα. Και, ακόμα, να αθροίζει βαθμούς και θετικά στοιχεία. Χθες στο άθροισμα είχε τη νίκη, είχε το ποδαρικό στα γκολ του ανθρώπου που ήρθε γι’ αυτή τη δουλειά, του Μπεργκ (μισό γκολ, βέβαια, ανήκει στον Μαρινάκη και στη θαυμάσια σέντρα του), είχε και το βάπτισμα πυρός στο πρωτάθλημα με τη φανέλα του μιας πλειάδας νεοσσών.

Οι περιστάσεις βοήθησαν το «τριφύλλι» σε μια πρεμιέρα που ήθελε νίκη στήριξης. Καθοριστικός παίκτης ο Δάρλας που έδωσε υλικό για σενάρια συνωμοσιολογίας στα καφενεία. Και από αυτήν την άποψη η μπάλα «ήθελε» χθες τον Παναθηναϊκό και τα «μωρά» του. Που στο ξεκίνημα δεν έκλαψαν – όπως πέρσι τα νηπιαγωγάκια της ΑΕΚ. Αυτό είναι το πρώτο κέρδος της χρονιάς σε μια πορεία που θα περάσει από πολλά εμπόδια. Και η οποία πάνω απ’ όλα, πρώτα απ’ όλα, χρειάζεται ψυχραιμία και «κάτω την μπάλα» του ενθουσιασμού.

Διον. Βραϊμάκης 

(Το θέμα δημοσιεύτηκε στην έκδοση της Δευτέρας της Live Sport).