Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Ποτέ, πουθενά, τόσο μεγάλο δούλεμα

Ξαφνικά (τι ξαφνικά δηλαδή;) εμφανίζεται δημοσιονομικό κενό τεσσάρων δισ. Ο Σεπτέμβρης έρχεται ισοπεδωτικός με νέα μέτρα. Η υποτίθεται προσωρινή εισφορά αλληλεγγύης παρατείνεται ως το 2016 - και βλέπουμε ξανά τότε. Ο (χαρούμενος και θαυμαστής τού Σόιμπλε) Στουρνάρας μάς εγκλιματίζει για τα επερχόμενα εγκλήματα σε βάρος τής ζωής μας («οι διαπραγματεύσεις τον Σεπτέμβρη με την τρόικα θα είναι δύσκολες», δηλώνει). Η Λαγκάρντ ζητάει μεγαλύτερο μαχαίρι στο δημόσιο (γιατί αυτό θα είναι, λέει, «ζωτικής σημασίας»). Και ο Σόιμπλε επιτίθεται στο εθνικό μας Αλτσχάιμερ και μας θυμίζει πως εμείς, οι Έλληνες, δεν έχουμε περάσει ακόμα το βουνό. Αλλά κατά τα άλλα οι δικοί μας είναι ευχαριστημένοι, σχεδόν θριαμβολογούν και μιλάνε για ιστορίες επιτυχίας και ευτυχίας. Ποτέ, πουθενά, σε δημοκρατική χώρα το δούλεμα δεν έχει κρατήσει τρία χρόνια, κοντά στα τέσσερα.