Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Η Ελληνοσυρία του σκυταλοδρόμου Στουρνάρα και η Αργεντινή

Οι πυλώνες του μνημονίου συνεχίζουν να τοποθετούν στις βάσεις τους, τις βάσεις του εικονικού φόβου, το υλικό που χρησιμοποίησαν κατά κόρον στην τρίχρονη πολιτική τους: τον φόβο. Και τον χρησιμοποίησαν σε πολλές ποικιλίες: είναι ο φόβος για τη δραχμή, ο φόβος για την κατάρρευση του κράτους, ο φόβος για την έξοδό μας από το ευρώ πυξ λαξ, ο φόβος για το γιαμπόγιαλο που θα τα κάνει ο Σύριζα (ο οποίος φροντίζει με τόση επιμέλεια να κάνει γιαμπόγιαλο ο ίδιος το εσωτερικό του), ο φόβος για τις συντάξεις, ο φόβος για τις καταθέσεις, ο φόβος για τη εθνική μας κυριαρχία και την εδαφική μας ακεραιότητα. Οι ποσότητες πολλές, εναλλασσόμενες, αλλά μονότονες. Γι’ αυτό και υπήρξε αλλαγή στις κατευθυντήριες του φόβου: +/- Δείτε τη συνέχεια

Έτσι ο ρέκτης τής Οικονομίας και από τους βασικότερους μνημονικούς σκυταλοδρόμους τών μέτρων – αυτός που παρέλαβε με τέμπο τη σκυτάλη του υπουργείου Οικονομικών – σκέφτηκε να προσθέσει στο μείγμα του τρόμου μερικές σταγόνες από εκλεκτές ποικιλίες νέου φόβου. Και έτσι ο Γιάννης Στουρνάρας είπε ότι «αν δεν είχαν γίνει όσα έγιναν, σήμερα θα ήμασταν Συρία». Που σημαίνει ότι αν δεν συνεχίσουν να κάνουν όσα έκαναν ο κίνδυνος να καταντήσουμε Συρία ενεδρεύει!

Είναι, πάντως, μια ποιοτική στροφή στα παραδείγματα κατάντιας που μας λανσάρουν. Ο προκάτοχος του Οικονομικών, ο Βενιζέλος, είχε πει πριν από δυο χρόνια ότι αυτό που περνάμε δεν είναι κρίση. « Η κρίση θα είναι να γίνουμε η Αργεντινή του 2000». Τώρα ο άσπονδος φίλος και άξιος διάδοχος τού Βενιζέλου έκανε ένα γεωγραφικό άλμα. Για να αλλάξουμε παραστάσεις στα ταξίδια του σασπένς.