Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Μπρος ρωγμές και πίσω σφαίρες

Όπου φτωχός στη μοίρα του. Ή τα αδιέξοδα ενός κόσμου που έχει αναδείξει σε θεότητα το χρήμα. Πείτε το όπως θέλετε. Σημασία έχει πως για το Μπαγκλαντές και τους πολίτες του ο αγώνας για επιβίωση είναι επίγεια κόλαση. Χθες εκεί, στη χώρα τους,  κτίριο εργοστασίου υφασμάτων (από εκείνα που διοχετεύουν το προϊόν τους σε μεγάλες φίρμες τής πασαρέλας και της ακριβής ευρωπαϊκής βιτρίνας) κατέρρευσε μετά από ατύχημα (έκρηξη). Και καταπλάκωσε άγνωστο πόσους. Οι νεκροί έχουν φτάσει στους 150 και έρχονται κι άλλοι. Σπαραγμοί και εκκλήσεις για βοήθεια ακούγονται από τα ερείπια – αδύνατο να σωθούν όλοι. Το κτίριο είχε παρουσιάσει ρωγμές και το πρωί οι εργαζόμενοι δεν ήθελαν να μπουν, δηλώνει μια εργάτρια. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τους υποχρέωσαν και υπάκουσαν. Για το μεροκάματο. Για τη δουλειά που θα έχαναν. Μπήκαν σε ένα κτίριο ο ιδιοκτήτης του οποίου είναι επικεφαλής τής νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος και που είχε οικοδομική άδεια για πέντε ορόφους αλλά σήκωσε άλλους τρεις παράνομα, αυθαίρετα και ανεμπόδιστα. Τον περασμένο Νοέμβρη άλλη μεγάλη τραγωδία έπληξε το Μπαγκλαντές: πυρκαγιά σε εργοστάσιο υφασμάτων παγίδεψε τους εργαζόμενους κι έκαψε 112. Ζωή εν τάφω για τους Μπαγκλαντεσιανούς. Και πού να πας για να ζήσεις; Στην Ελλάδα; Εκεί που σε στοιβάζουν στις χαμοκέλες, σε στύβουν με ατέλειωτες ώρες δουλειάς, σε σέρνουν με τα αγροτικά σαν λάφυρο στους δρόμους  και σε πυροβολούν στο ψαχνό όταν ζητήσεις τα ψίχουλα της δουλειάς σου που εκείνοι σου τα αρνιούνταν;