Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Εθνική, ομιλείτε γερμανικά;

Ο Στουρνάρας τη μια μέρα τους απείλησε να τους δώσει τα κλειδιά τού υπουργείου του και την άλλη τους έδωσε τα κλειδιά των τραπεζών. Παντού ασυνεπής…

Και για να πάμε πιο κάτω: Η εθνική έχει ένα σωρό συνειρμούς για τον Έλληνα: Γεώργιος Σταύρου, ελληνική τράπεζα, Χαυτεία/Αιόλου, το «δικό μας παιδί», το πιστωτικό ίδρυμα που μας φέρνει τη σύνταξη και που κρατάει το χαρτοφυλάκιο με τις μετοχές που έφτιαξε ο παππούς για να αφήσει στον εγγονό κάτι απολύτως σίγουρο και αυξανόμενο με τα χρόνια. Πέρα από όλα αυτά, την (Σημιτική) εποχή που το χρηματιστήριο ανέδειξε το κρυφό ταλέντο του Έλληνα να γίνει πλούσιος «γρήγορα, άγρια και με δανεικά», η Εθνική ήταν το πιο βαρύ από τα βαριά χαρτιά τών μετοχών. Το άτι που χλιμίντριζε, κάλπαζε και ποτέ δεν σκόνταφτε. Τώρα η μετοχή της έπεσε στα 0,364 ευρώ με τον κίνδυνο κάποια στιγμή η αξία της να πλησιάσει την αξία τής χαρτόμαζας και του χαρτοπολτού. Ό,τι πρέπει δηλαδή για να αρχίσει τα «δικό μας παιδί» να μιλάει γερμανικά και να γίνει συνοικιακό υποκατάστημα της Ντόιτσεμπανκ που (αυτές τις μέρες ξανακούστηκε) ξέρει να κάνει και περίεργες δουλειές.

Εθνική, η ελληνική τράπεζα; Last year.

Υστερόγραφο και καθόλου άσχετο: Πώς γίνεται (ρητορικό το ερώτημα) το βράδυ να λέμε εμείς πως η συγχώνευση Εθνικής-Eurobank είναι απαραίτητη για το καλό της ελληνικής οικονομίας και το πρωί να μας δίνουν εντολή οι πάτρωνες «ξεχάστε το»; Και να το ξεχνάμε ακαριαία!