Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Η κυβέρνησις προχωρά αποφασιστικά…

Ο ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΤΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΙΣΣΑ ΣΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Γράφει ο ΒADDOG 

Tρίτη βράδυ και είμαστε –εμείς κι εμείς- σ’ ένα ταβερνείο, κάπου ανατολικά στην Αθήνα. Σε κάποια φάση η ταβερνιάρισσα, με την οικειότητα που έχει με ορισμένους στην παρέα -τακτικοί θαμώνες, γαρ-, ζητεί τα φώτα μας. Για την κόρη της – μαθήτρια της Α’ Γυμνασίου, η οποία έχει ως άσκηση για την επομένη στο σχολείο «να βρει πρόσωπα που με μία πράξη αποφασιστικότητας έμειναν στην Ιστορία, όπως ο Αλέξανδρος με το γόρδιο δεσμό και ο Λεωνίδας με το μολών λαβέ». Μπαίνουμε, λοιπόν, όλοι στη διαδικασία. Αρχίζουμε να στύβουμε τα κεφάλια μας: «Ο Αννίβας…», πετάει ο ένας. «Ο Ιούλιος Καίσαρ με τον κύβο που ερρίφθη…», προσθέτει ο άλλος. «Ο Κυναίγειρος στον Μαραθώνα…». Εκεί η ταβερνιάρισσα τινάζεται! +/- Δείτε τη συνέχεια

Αυτός ο τελευταίος, ο Κυν… πώς τον λένε, πολύ της έχει αρέσει, καθώς θεωρεί ότι η κόρη της θα τον έχει… αποκλειστικότητα στο τεστ! Χαίρεται τόσο, που μόνο που δεν μας λέει ότι «απόψε τα κερνάει όλα το μαγαζί!». Της κάνει εντύπωση, μάλιστα, παίρνοντας μολύβι και χαρτί για να σημειώσει το όνομα, όταν ακούει πώς γράφεται: Με ύψιλον, άλφα γιώτα, έψιλον γιώτα; Να της καθόταν, άραγε, καλύτερα με έψιλον και ήτα, σαν τον υπέργηρο; Ποιος ξέρει…

Πριν το αναλύσουμε περισσότερο, έχει χαθεί στα ενδότερα. Προφανώς έχει αφήσει δουλειά στη μέση. Ή έχει πάει να τηλεφωνήσει την κόρη, για να της αναγγείλει: «Νενικήκαμεν!» (το πρώτο πληθυντικό, εξάλλου, φοριέται στους γονείς που συμπάσχουν με την καθημερινότητα των τέκνων). Στη σάλα, ωστόσο, είναι αργά πια για ν’ αντιστραφεί η πορεία της βραδιάς. Η συμπαθής ταβερνιάρισσα έχει ενσπείρει για τα καλά το ζιζάνιο του παλιμπαιδισμού… Ο εκπαιδευτικός της παρέας αποφαίνεται ότι είναι ψιλοάκυρο αυτό του Κυναίγειρου, ο οποίος πήγε να πιάσει το βαπόρι από την Περσία με το ένα χέρι αλλά του το έκοψαν το κουλό και κατόπιν επιχείρησε με το άλλο, όμως χραπ κι εκείνο, οπότε η ύστατη απόπειρά του ήταν να το γραπώσει με τα δόντια, με συνέπεια να χάσει και το κεφάλι… Δεν είναι, λέει, τόσο παράδειγμα αποφασιστικότητας, όσο γενναιότητας… «Μην είσαι μ@#ς», αντιδρώ, «μην της χαλάς το όνειρο της γυναίκας, αφού είδες πόσο ενθουσιάστηκε…».

Η κουβέντα καλά κρατεί… Μετά από λίγο, επανεμφανίζεται η ταβερνιάρισσα. «Τι έγινε; Βρήκατε κανέναν άλλον που η αποφασιστικότητά του να έχει μείνει στην Ιστορία;». Και τότε, ο αμφισβητίας του… Κυναίγειρου, πετάγεται και με το ιδιότυπο χιούμορ του της λέει: «Αντώνης Σαμαράς»! Αυτό ήταν! Έμεινε στην Ιστορία…

ΥΓ.: Όχι, δεν το πήραμε στο λαιμό μας το κοριτσάκι. Ταβερνιάρισσα είναι η γυναίκα, όχι ηλίθια, ώστε να μεταφέρει το «Αντώνης Σαμαράς» στην κόρη της, προκειμένου με τη σειρά της η μικρή να το γράψει στην άσκηση…

4 σχόλια:

  1. Ο Κυναίγειρος Ελευσίνιος. Και αδελφός του Αισχύλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξυρισμένη παντού ΣΥΡΙΖΑ20 Δεκεμβρίου 2012 - 6:55 μ.μ.

    Κι από την άλλη, τόσες και τόσες δημοσκοπήσεις και να μην ξεκολλάει ο ΣΥΡΙΖΑ από το 22%!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο ράμπο. Ο τζον ράμπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τσακ ΝΟρις και ΤΕΛΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή