Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Περνάει ο στρατός, της Ελλάδος φρουρός!

ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ ΤΟ «ΤΙΣ ΕΙ;» ΑΜΑ ΠΛΑΚΩΣΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ; ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΘΗΤΕΙΑ (ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ) ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ. ΑΝ ΤΙΣ ΕΙΧΕ Ο ΠΕΡΡΑΚΗΣ ΘΑ ΕΦΤΙΑΧΝΕ ΤΟ «ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ» Νο 1798 

Γράφει ο BADDOG

Όσοι υπηρετήσαμε για κάποιο τέρμινο της ζωής μας τη μαμά πατρίδα, ανάμεσα στα διάφορα φανταρίστικα που ανταλλάσσαμε, λέγαμε και το περίφημο ότι όπου σταματάει η λογική αρχίζει ο στρατός. Για την ακρίβεια, ο Ελληνικός Στρατός. Γι’ αυτόν χύσαμε το… αίμα μας (καλά, κόβω κάτι), δεν γνωρίζουμε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τι συμβαίνει στους άλλους στρατούς. Μας τραβολογούσαν στην εκπαίδευση για να μάθουμε το «Αλτ! Τις ει;». Mαζί με το σύνθημα, το παρασύνθημα και όλο αυτό τον όγκο πληροφοριών, τον τόσο χρηστικό και απαραίτητο για ν’ ανακόψουμε την πορεία του επερχόμενου ύποπτου και ν’ αναχαιτίσουμε τον κάθε ανεπιθύμητο –δυνάμει οπλισμένο- επισκέπτη. Το αμείλικτο ερώτημα, βέβαια, ήταν πώς θα ήξερε ο «Μογγόλος Τούρκος» ή ο «Βούλγαρος Κομιτατζής» τι θα πει «τις ει», ώστε ν’ απαντήσει δεόντως. Εδώ δεν ήξεραν οι περισσότεροι δικοί μας. Το πιθανότερο είναι ότι ο Τούρκος θ’ απαντούσε: «Εννέα παρά τέταρτο»! +/- Δείτε τη συνέχεια

Μετά τα βασικά, μας έβαζαν να κάνουμε σκοπιές. Χιλιάδες ανθοί αυτής της χώρας, επί χιλιάδες ώρες, «βάρεσαν νούμερα». Χιλιάδες «νούμερα». Είτε στα σύνορα με την Τουρκία είτε στα σύνορα… Νέου Ψυχικού – Χολαργού (Πεντάγωνο)! Και χιλιάδες μάτια, χιλιάδων ανθών, επί χιλιάδες ώρες, φυλούσαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις –νευραλγικές ή της πλάκας- κοιτάζοντας προς τα μέσα! Διότι, απλούστατα, ο πραγματικός εχθρός για τον φαντάρο δεν ήταν ο Τούρκος, αλλά ο… εφοδεύων αξιωματικός ή υπαξιωματικός που έπρεπε να σε βρει στη θέση σου και σε κατάσταση ετοιμότητας!

Τι συνέβαινε απ’ έξω από το συρματόπλεγμα κανέναν δεν ένοιαζε. Μπα να καιγόταν η… αποθήκη του Σαμ και να κινδύνευε Λόλα! Στο… φαιοπράσινο υπογάστριο των στρατευμένων νιάτων και των διοικητών τους! Και μέχρι να έρθει ο εφοδεύων, χιλιάδες χέρια, χιλιάδων ανθών, επί χιλιάδες ώρες, έγραφαν στους χιλιάδες ασπρισμένους τοίχους των φυλακίων, χιλιάδες δίστιχα. Από «Πουτ… Καλαμάτα, μας έφαγες τα νιάτα» και «Πρέζα – καπνός – Παναιτωλικός», μέχρι «Απολύομαι ψαρούκλες, τα μαλλιά μου αφήνω μπούκλες».

Ποτέ δεν μας είχαν διδάξει, ωστόσο, τι έπρεπε να λέμε άμα πλακώσει μπούγιο, πολλοί εξωτερικοί κίνδυνοι μαζί. «Τις ει» είναι για έναν. Πώς πάει στον πληθυντικό; Κουβαλούσα πάνω από 20 χρόνια την απορία τι κάνουμε εν τοιαύτη περιπτώσει. Αλλά… την πρωίαν της 4ης Οκτωβρίου 2012, ήγγικεν η στιγμή να ξεστραβωθεί, επιτέλους, το στραβάδι: άμα πλακώσουν πολλοί, φωνάζουμε τα ΜΑΤ! 

Μα, στο Πεντάγωνο; Έτσι θα διερωτηθεί κάποιος. Διερωτήθηκαν ήδη πολλοί χθες, άμα τη κυκλοφορία του νέου. Στο Πεντάγωνο; Στον κεντρικό νευρώνα της Εθνικής Άμυνας; Δεν υπήρχε σενάριο για ένα τέτοιο περιστατικό; Ε, όχι, λοιπόν, στο Πεντάγωνο ανέκαθεν δεν υπήρχε κανένα σοβαρό σενάριο για οτιδήποτε! Τουλάχιστον στο Πεντάγωνο όπου υπηρέτησα εγώ, προ αμνημονεύτων ετών, το τελευταίο κομμάτι της θητείας μου. Εκεί που έβαζαν έναν δόκιμο σαν κι εμένα Βοηθό Συντονιστή Επόπτη ΓΕΕΑ! Μια φορά τον μήνα. Χωρίς εφαρμόσιμο σχέδιο ασφαλείας, χωρίς τίποτα! Μια φορά λάβαμε μια ειδοποίηση ότι ένας Έλληνας αξιωματικός είχε τροχαίο σε χώρα του Περσικού και δεν ξέραμε τι να κάνουμε, εγώ κι ο Επόπτης, το σήμα!

Επίσης, στα καθήκοντα του εκάστοτε Βοηθού Συντονιστή ήταν να πηγαίνει το απόγευμα και τον απόρρητο ενημερωτικό φάκελλο στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Βουλή. Πριν φτάσει, όμως, εκεί ο φάκελλος πήγαινε μαζί με τον Βοηθό και τον οδηγό του τζιπ για προφιτερόλ στο Κολωνάκι, στο καθαριστήριο, οπουδήποτε τον… καλούσε το χρέος! Στα δε έγκατα του «νευρώνα», στο άβατο (;) του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων, στο περίφημο ΕΘΚΕΠΙΧ, έζησα άσκηση «Παρμενίων». Μεγαλειώδες! Εχανε η μάνα το παιδί και τη μάνα. Αλλά στρατιωτική και πολιτική ηγεσία απεφάνθησαν, με το κλείσιμο της αυλαίας, ότι η άσκηση στέφθηκε από επιτυχία! 

Στη… Συρία κι ακόμη παραπέρα τούς είχαμε στριμώξει τους Τούρκους. Στο μυαλό τους, βέβαια, ούτε καν επί χάρτου! Με είχαν βάλει κάτι σαν υπεύθυνο γραμματείας, ό,τι σήματα πηγαινοέρχονταν κατέληγαν σε κάποιο καλάθι αχρήστων. Και στον προθάλαμο της μεγάλης αίθουσα με τον υπουργό, τους επιτελάρχες και όλο τον καλό τον κόσμο, μερικοί αξιωματικοί είχαν κάνει κυκλωτική κίνηση στη γραμματεία. Ποια άσκηση; Για την καλλίπυγο υπαξιωματικό ο ζήλος… Επίσης, στο Πεντάγωνο, εκεί που χτυπούσε η καρδιά της πατρίδας (πώς τα λέω, ε;) ο ΥΕΘΑ είχε πάρει κατ’ αποκλειστικότητα –ούτε στον υφυπουργό δεν άφηνε κάνα… ψιχουλάκι- τις μετατάξεις στρατευσίμων.

Αλλά, επειδή είχαμε μάθει την μονογραφή του, στις χειρόγραφες λίστες και πριν από τη δακτυλογράφηση έχωναν οι λίγοι αξιωματικοί από τους οποίους περνούσε κάνα δικό τους. Οι άλλοι, οι πολλοί, που δεν ήξεραν τις διαδρομές των ρουσφετιών έτρεχαν από πόρτα σε πόρτα… Επίσης, ως γραμματέας της διεύθυνσης στην οποία υπηρετούσα, άπαξ μηνιαίως (ή δίπαξ, δεν θυμάμαι ακριβώς) έφτιαχνα τις καταστάσεις των μονίμων αξιωματικών της συγκεκριμένης δ/νσης για το θεσμοθετημένο επίδομα. Εικονικά ταξίδια, και με τον νόμο. Τους 15-20 αξιωματικούς τους έστελνα μονίμως στην Καλαμάτα. Βαριόμουν να βάλω φαντασία… Αν τον είχα εκεί… τον Περράκη, τώρα θα είχε φτάσει στη «Λούφα και Παραλλαγή» Νο… 1798!

Και πάντοτε, εννοείται, Πρόεδροι Δημοκρατίας, πρωθυπουργοί, υπουργοί, αρχηγοί κομμάτων, εξήραν το έργο και το αξιόμαχο (αλήθεια, πού το τσέκαραν;) των Ενόπλων Δυνάμεων. Ευεξήγητοι οι λόγοι. Αρκεί μία μικρή αναδρομή στη σύγχρονη Ιστορία… Στα ώπα ώπα. Δημόσιοι υπάλληλοι κι αυτοί, αλλά για δαύτους κιχ. Εστιατόριο, κουρείο, πούλμαν που τους μετέφερε από και προς τα σπίτια τους, αμάξια για τους ανώτατους αξιωματικούς… Ώσπου ένας παμφαής αξιωματούχος του ΥΕΘΑ –από τους άπειρους που έχουν περάσει από εκεί, αξιοκρατικά πάντα…- αποφάσισε κι έβαλε ένα ρολό που ανοίγει, όπως αποδείχτηκε, πιο εύκολα κι από… στόρι συνοικιακού φούρνου. Κι εκεί φάνηκε ότι το υπουργείο Άμυνας έχει ένα ζητηματάκι με την… άμυνα!

Μπορώ ν’ αραδιάσω κι άλλες ιστορίες από τα χρόνια της θητείας, αλλά το σταματώ εδώ. Για να μην καταρρακώσω το ηθικό όλων εκείνων –ένστολων και μη- που καταστρώνουν μεταξύ εσπρέσο και τυρόπιτας ρεβάνς για τους Σαγγάριους κι ονειρεύονται Εόκες… Γ’ και πράσινα άλογα. Άσε που μέσα από το Πεντάγωνο κάποιος Άκης κάποτε παρήγγειλε κάτι υποβρύχια, τα οποία το πολύ να χρησιμεύσουν, αν τους βάλεις λαμπιόνια, για εξωτερικό ντεκόρ σε ψαροταβέρνα. Για πόλεμο, πάντως, δεν κάνουν…

ΥΓ.: Πάντως, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, δεν γκρεμίστηκαν μονάχα οι Δίδυμοι Πύργοι. Έπεσε… κάτι εξ ουρανού και στο αμερικανικό πεντάγωνο στην Ουάσινγκτον, απλώς γρήγορα το «έθαψαν» το γεγονός. Μην τρέφουμε, επομένως, αυταπάτες για απάτητα κάστρα και απρόσβλητα μέρη. Πολύ απλά, δεν υπάρχουν.

8 σχόλια:

  1. Τώρα Baddog αποδεικνύονται όλα. Στο παραμεθόριο Πεντάγωνο υπηρέτησες, στα σύνορα του Χολαργού; Μάλιστα, μέσα στα απόρρητα και στα προφιτερόλ; Και μετά κάνουμε τους... ανατροπείς! Ξεγυμνώθηκες στα μάτια του φίλου μας του Karnik. Ετοιμάσου να δεχτείς τις βολές. Ελπίζω μόνο κατάστηθα!

    (Εγώ στο Ναυτικό υπηρέτησα και μας έλεγαν "μοδίστρες" - δεν ξέρω γιατί. Αλλά με έφαγε η θάλασσα και η αρμύρα. Σε αρματαγωγό...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς τους 2 τελευταίους μήνες της θητείας μου τους υπηρέτησα στο τάγμα ΓΕΣ. Το δυστυχώς κολλάει στο γεγονός ότι ήμουν ένας από τους 48 άνδρες σε συνολική δύναμη πάνω από 400 άνδρες, που δεν είχαν βύσμα κι έβγαζαν τις 47...!!! υπηρεσίες των υπολοίπων, μονίμως απόντων, βυσμάτων. Έπηξα.

      Παρά τις απεγνωσμένες μου εκκλήσεις να επιστρέψω στη μάχιμη μονάδα που ευρισκόμουν, ουδέποτε εισακούστηκα. Βλέπεις κάποιοι πρέπει να βγάζουν και την λάντζα των βυσμάτων...

      ΥΓ) Διονύση ως "μοδίστρα", έμαθες τουλάχιστον να ράβεις κουμπιά ή το αναθέτεις ακόμα εις την ταλαίπωρον σύζυγον ;

      Διαγραφή
  2. Στο τελευταίο κομμάτι της θητείας και, μπέσα, όχι με μέσον. Λόγω ειδικότητας. Η μοναδική στο στρατό όπου το μεγάλο φορτίο δουλειάς δεν ήταν σε παραμεθόριο αλλά στο Λεκανοπέδιο. Φυσικά, η εσκεμμένα ασθενής μνήμη σου παραβλέπει σχετικά πρόσφατο άρθρο μου όπου αναφερόμουν σε πολύμηνη θητεία στην Καστοριά... Και όσο για τον φίλτατο Karnik, καθάρισε πρώτα εσύ μαζί του για το σημερινό σου σχόλιο, με το οποίο υιοθετείς ανοιχτά τη φράση του Τσίπρα. Σκαπανέα πληγών!...

    (Το αρματαγωγό που ήταν δεμένο; Σε κανένα Τροκαντερό;).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Που διάολο είναι αυτό το σχόλιο και μου ξέφυγε ;

      Σκαπανέας πληγών...; Πως μου ξέφυγε εμένα ;

      Διαγραφή
  3. Μήπως γνωρίζει κάποιος σε ποια μονάδα μετατέθηκε ο Κατσουράνης ;

    Έπρεπε από την εποχή Τεν Κάτε να έχει γίνει αυτή η μετάθεση, καθ΄ ότι ο στρατιώτης είχε καταστεί πάλιουρας, αποσυντονίζοντας το αξιόμαχον του Παναθηναϊκού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, αλλά το γκολ στο θρύλο... ήταν κανικο. Τπν κάλυπτε και ο Φερειρα

      Διαγραφή
  4. ...ερώτηση προς παλιουρες:.. Οταν τελειωσω με τα -ιμια (πανεπιστήμια...) πως γινεται να πάω και εγω στο Πεντάγωνα??? Και με μεσον να μη με βαζουν φρουρό στη πυλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή