Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ένα κείμενο που σ' αφήνει άναυδο...

«ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΜΠΕΡΙΑ ΖΩΗΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ». ΕΝΑ ΑΠ' ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΑΡΘΡΟ

Άρθρα αναγνωστών Γράφει ο KARNIK

Πόσο ανόητες μοιάζουν οι πολιτικές μας συγκρούσεις κι οι εγωιστικοί διαξιφισμοί μας μπροστά σ΄ αυτό το ποίημα της Χριστίνα! Πόσα ξεχασμένα, καταχωνιασμένα σε σκονισμένα ντουλάπια και πόσες σκέψεις γέννησε μέσα μου, διώχνοντας μακριά μου το ευτελές, μ΄ ένα ψιθύρισμα καρδιάς, μια προσωπική εμπειρία αποτυπωμένη έτσι, που να σου περνάει κατ΄ ευθείαν στο Είναι, αφήνοντάς σε άναυδο, για τη δύναμη της ψυχής της! Χριστίνα, δεν ξέρω αν παρακολουθείς με πόση περισσή ηλιθιότητα αντιμαχόμασταν πολιτικά, σ΄αυτό εδώ το σάιτ, με περισσή ελαφρότητα χωρίς πολλές φορές να περνά από το μυαλό μας, αυτό που βιώνουν όσοι βρίσκονται μπροστά στο θάνατο και καλούνται να παλέψουν σε μαρμάρινα αλώνια Ελπίζω να μην έχεις υποστεί κι αυτό το μαρτύριο… της ανάγνωσης των σχολίων μας, σε παρελθόντα άρθρα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η εξομολόγησή σου μ' ένα απλό φύσημα με σήκωσε και μ΄ έστειλε αλλού, προσγειώνοντάς με στα βουνά των Αγράφων, στη Νιάλα. Eκεί που ο αέρας είναι αμόλυντος κι οι σκέψεις αναβλύζουν καθαρές και γάργαρες σαν τα νερά τους. Σαν κι εμάς τους ηλίθιους, όπως θα παρατήρησες φαντάζομαι, σε περίπτωση που υποβλήθηκες στο μαρτύριο να μας διαβάσεις, υπήρξαν κι άλλοι στο παρελθόν, με παρόμοια πολιτική αντιπαλότητα και φανατισμό, που κατέληξε στο να συγκρούονται μεταξύ τους, αδέρφια με αδέρφια… έχοντας πάρει τα όπλα. Κάποια στιγμή τ΄ αδέρφια της μιας μεριάς, στρίμωξαν τ΄ αδέρφια της άλλης κι αυτά για να ξεφύγουν από τον θανάσιμο κλοιό, αποφάσισαν να διαβούν το διάσελο της Νιάλας και να διαφύγουν, σε μια εποχή που ούτε τ΄ αγρίμια θα τολμούσαν…. Να πώς τα περιγράφει ο μαχητής του ΔΣΕ, Μενέλαος Μούσιος, στο βιβλίο του «Η Νιάλα».

 «[…] Η φύση λες συμμάχησε κι αυτή με τον εχθρό να μας αφανίσει. Βογκάνε οι λαγκαδιές, τα φαράγγια, τα διάσελα. Σειέται το σύμπαν από το τρομερό μπουμπουνητό. Μέσα σ' αυτή την τρομερή, την αφόρητη κατάσταση, που μοιάζει με την Κόλαση του Δάντη, η φάλαγγα εξακολουθεί να προχωράει. Το βράδυ, 12 Απρίλη, ο 1ος και ο 2ος λόχος φθάνουν στην κορυφή του αυχένα και με μια ηρωική προσπάθεια περνούν την πόρτα του θανάτου, το διάσελο της Νιάλας και βρίσκονται στο απυρόβλητο της καταραμένης θύελλας. Στην Καρδίτσα οι αρχές περιμένουν να υποδεχτούν την ατέλειωτη φάλαγγα των αιχμαλώτων και γλεντούν προκαταβολικά. Μάταια όμως... Η χαρά των ανταρτών για την επιτυχία τους μετριάζεται από την περιπέτεια του 3ου λόχου και των πολιτών. Οι άοπλοι μαζί με το λόχο του Ερμή ξέκοψαν από την κύρια δύναμη του τάγματος, πήραν λάθος μονοπάτι και έπεσαν πάνω στο μέρος που βρίσκονταν τα φυλάκια του κυβερνητικού στρατού. Σαστισμένοι οι φαντάροι, κοιτάνε τους μαχητές του ΔΣΕ να κατεβάζουν τους γυλιούς τους και ν' αποθέτουν τα όπλα τους σαν νάταν παλιοί γνώριμοι ή νοικοκύρηδες στις σκηνές. Παίρνουν κι αυτοί θάρρος. Ξεκουκουλώνονται. - Είμαστε αδέλφια, λένε, μη μας πειράξετε, ούτε εμείς θα σας πειράξουμε. - Αδέρφια, αδέρφια, απαντάνε οι δικοί μας. […]» 

Ένα Είναι η σκηνή που αποτυπώνει πολύ όμορφα, ο Παντελής Βούλγαρης στο «Ψυχή βαθιά» (δείτε την εδώ).  Χριστίνα σ΄ ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτήν την εμπειρία ζωής μαζί μας, με αποτέλεσμα να βιώσω κι εγώ την εμπειρία μιας υπέροχης πτήσης στο πρόσφατο ιστορικό μας παρελθόν. Κι εγώ κέρδισα. Μου σιγοψιθύρισες λόγια ανθρώπινα γλυκά στο αυτί, ξυπνώντας μου τ΄ ανώτερα ένστικτα, θυμίζοντάς μου πόσο μικροί κι αδύναμοι είμαστε, μπροστά στα πολιτικά συστήματα και σε πολιτικές, καθώς και πως όλοι είναι αδέρφια μου, που μπορεί να έχουν ψυχές σαν την υπέροχη δική σου. Όλοι κερδίσαμε νομίζω. Κι εσένα ευχαριστώ Harddog, που το ξετρύπωσες και μας το χάρισες. Ήταν ΔΩΡΟ, που διώχνει και τον δικό μας καρκίνο…

ΥΓ.: Ζητώ συγνώμη αν σε κάποιους φαίνεται λίγο άσχετο. Οι περισσότεροι αναγνώστες του σάιτ, που παρακολουθούν τα σχόλια συστηματικά, γνωρίζουν γιατί το έγραψα…

** Το κείμενο αναρτήθηκε ως σχόλιο στο υπέροχο άρθρο της Χριστίνας που δημοσίευσε την Παρασκευή ο Harddog

1 σχόλιο:

  1. Δεν περίμενα την ανάρτηση, αλλά αφού ανέβηκε θα συμπληρώσω μ΄ ένα απόσπασμα από τον Γκάντι, που έχει σχέση με τις πολιτικές μας θέσεις κι αντιπαραθέσεις καθώς και την υπεράσπιση αυτών...

    "Η συνεχής ανάπτυξη είναι ο νόμος της ζωής. Αυτός που προσπαθεί να διατηρήσει τα δόγματά του για να φαίνεται συνεπής στους άλλους, οδηγεί τον εαυτό του σε λάθος δρόμο..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή