Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Γεια στο στόμα σου, Πολύδωρα...

ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ. ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΑ ΑΠΛΥΤΑ ΠΟΥ ΑΙΩΡΟΥΝΤΑΙ ΕΚΣΦΕΝΔΟΝΙΣΜΕΝΑ ΚΑΤΑ ΑΛΛΗΛΩΝ ΣΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΑΠΛΥΤΟΜΑΧΙΑ! ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΟΥΒΑΛΙΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΒΑΛΤΟ ΕΜΕΙΣ, ΤΑ ΒΑΤΡΑΧΙΑ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΠΛΑΝΟ!

Δεν είναι εύκολο να συμφωνήσεις με τον Πολύδωρα που υπεραμύνεται με το βιβλίο του («Κατά Κηνσόρων») της επιλογής του να διορίσει την κόρη του «παρ’ αυτώ». Τον καιρό που το έκανε κάτι ψέλλισε για ικανό άτομο, έμπειρο, με πολλά διπλώματα, ευρεία γλωσσομάθεια κλπ. Τώρα που επιτίθεται κατά εκείνων που τον επέκριναν – ανωνύμως, δυστυχώς, αλλά φροντίζει να τους «φωτογραφίζει» – φαίνεται πως βασικό επιχείρημά του είναι το «αφού το κάνουν όλοι, εγώ είμαι βλάκας να μην…;». Ο Πολύδωρας, ένας άνθρωπος που έζησε από μέσα - έβρασε πολιτικά στο ζουμί της! - τη χύτρα των μαγειρεμάτων, της διαφθοράς, του κομπιναδορισμού, της συναλλαγής και της κομματικής φιέστας διορισμών, παραδέχεται το εύρος της σχέσης ψηφοφόρου-πολιτικού και αναδεικνύει το βάθος τής χαμηλής ηθικής ανθρώπων του χώρου. +/- Δείτε τη συνέχεια

Πάντως, η απάντηση, με εκείνη την… πολύδωρη απόδοση χαρακτηρισμών, που καταφέρεται εναντίον συντρόφων στο κόμμα και στην πολιτική, μας βρίσκει σύμφωνους σε πολλά σημεία. Είναι μερικές ατάκες, αποκομμένες από το υπόλοιπο κείμενο, που θα μπορούσαμε να τις πούμε – για δικούς μας λόγους – εγώ, εσείς, οι απέναντι. Να ποιες:

** « Είναι άλλωστε ανίκανοι και στο να μου προκαλέσουν φόβο. Μόνο αηδία και σιχασιά μου προκαλούν. Δεν τους λογάριασα ποτέ. Είχα πάντα το δικό μου εικονοστάσι. Εκεί άναβα κερί». 

** «Και μια και τόφερε η κουβέντα, πώς και δεν χάλασε η εθνική και παγκόσμια τάξη και ηθική όταν το 2009 υπουργοί και μάλιστα ένας "ευαίσθητος" υπουργός σε ευαίσθητο και λεπτό υπουργείο διόριζε μονίμους μάλιστα υπαλλήλους με απόλυτη "αξιοκρατία", οι οποίοι είχαν μεταξύ τους ένα κοινό "αξιοκρατικό" χαρακτηριστικό, ότι κατήγοντο από τον τόπο εκλογής του "αδιάφθορου" υπουργού; Δεν ήταν τότε κρίση; Ή το 2012, όταν διόρισε δεκαπέντε ή και περισσότερους μετακλητούς στη Βουλή με τα αυτά προσόντα καταγωγής, ο ίδιος "αντιφαύλος" πολιτικός, υπό άλλην ιδιότητα τώρα; Δεν είναι γι’ αυτούς τους διορισμούς κρίση και ανεργία στη χώρα;». 

**«Ποτέ και κανέναν δεν προκάλεσε (σημ.: η κόρη του) παρά μόνο τους ασπάλακες των καταγωγίων» 

** «Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να υποκύψει στις επιταγές-προσταγές των φαύλων υποκριτών και κηνσόρων. Δεν θα ήταν μόνον ήττα. Θα ήταν παραίτηση και παράδοση στους άτιμους για να σώσω… την τιμή μου. Κάτι σαν εκούσιος βιασμός. Όχι!». 

** «Υπάρχει και ένας στίχος που με εμπνέει και με καθοδηγεί: Όσο είν’ ο κλέφτης ζωντανός Τούρκο δεν προσκυνάει./ Κι αν πέσει το κεφάλι του δεν μπαίνει σε ταγάρι./ Το παίρνουν οι σταυραετοί να θρέψουν τα παιδιά τους,/ να κάνουν πήχες τα φτερά και σπιθαμές το νύχι».

Τελικά καλά τα είπε ο Πολύδωρας. Για τους άλλους καλά, όχι για τον εαυτό του. Όπως και να έχει, για εμάς είναι κέρδος (είναι επιβεβαίωση και δικαίωση) αυτός ο πόλεμος απλύτων που αιωρούνται εκσφενδονισμένα από τον έναν στον άλλον. Και όταν τα βουβάλια μαλώνουν στον βάλτο δεν είναι απαραίτητο να την πληρώνουν τα βατράχια. Ας κάνουν στην μπάντα και ας βλέπουν. Να μη χάνουν ούτε πλάνο απλυτομαχία…

3 σχόλια:

  1. Αυτα που λέει για τον Σπηλιωτόπουλο γιατί δεν τα γράφετε?? Δεν σας αρέσουν???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βρηκα τι εγραψε για τον Σπηλ. και σας βοηθάω....

    «Εδώ ένας βουλευτής του κόμματός μου, που αρέσκεται να φωτογραφίζεται σε ρωμαϊκές πόζες με πετσέτες στο λουτρό του, απείχε τότε επιδεικτικά της ψηφοφορίας. Προφανώς και ευτυχώς (που δεν έχω τέτοιους φίλους) με απεδοκίμασε. Αλλά εμείς δεν είμαστε ανιχνευτές φθόνου. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες της πολιτικής. Μέσα από αυτές πορευθήκαμε κοντά σαράντα χρόνια τώρα. Και νικήσαμε. Χωρίς να ζηλέψουμε καμία εύνοια και χωρίς να προσχωρήσουμε ούτε στιγμή στις μεθόδους των "συντροφικών μαχαιρωμάτων". Ποτέ»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. «Και μια και τόφερε η κουβέντα, πώς και δεν χάλασε η εθνική και παγκόσμια τάξη και ηθική όταν το 2009 υπουργοί και μάλιστα ένας "ευαίσθητος" υπουργός σε ευαίσθητο και λεπτό υπουργείο διόριζε μονίμους μάλιστα υπαλλήλους με απόλυτη "αξιοκρατία", οι οποίοι είχαν μεταξύ τους ένα κοινό "αξιοκρατικό" χαρακτηριστικό, ότι κατήγοντο από τον τόπο εκλογής του "αδιάφθορου" υπουργού; Δεν ήταν τότε κρίση; Ή το 2012, όταν διόρισε δεκαπέντε ή και περισσότερους μετακλητούς στη Βουλή με τα αυτά προσόντα καταγωγής, ο ίδιος "αντιφαύλος" πολιτικός, υπό άλλην ιδιότητα τώρα; Δεν είναι γι’ αυτούς τους διορισμούς κρίση και ανεργία στη χώρα;». ΠΟΙΟΝ ΕΝΝΟΕΙ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή