Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Σφίγγουν τον κλοιό στην Ελλάδα (και στους Έλληνες) με απειλές για πτώχευση

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΗ, Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΘΗΣΥΧΑΖΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ. Ο κλοιός σφίγγει, οι Ευρωπαίοι πιέζουν, η κυβέρνηση γονατίζει, παίρνει μέτρα και μαζί μάς παίρνει ό,τι έχει απομείνει στο πορτοφόλι. Από τη Γερμανία διαρρέεται τώρα ότι υπάρχει plan β για στήριξη των γερμανικών τραπεζών στην (πιθανή λένε ξανά!) πτώχευση της Ελλάδας!
+/- Δείτε περισσότερα



Η διαρροή έγινε μετά τις προειδοποιήσεις Μέρκελ και Σόιμπλε ότι δεν αποκλείεται ακόμη και έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ εάν δεν τηρήσει τα συμφωνηθέντα.

Το Bloomberg επικαλείται τρεις πηγές στη γερμανική κυβέρνηση και αναφέρει ότι το Βερολίνο εξετάζει σχέδιο για μέτρα στήριξης στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα σε περίπτωση που η Αθήνα δεν πάρει την 6η δόση και τα γερμανικά ιδρύματα καταγράψουν ζημιές από «κούρεμα» της τάξης του 50%

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόφλγκανγκ Σόιμπλε φέρεται να είπε σε βουλευτές του κόμματός του ότι η Ελλάδα «βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού».

Μέσα σε αυτό το κλίμα, δύσκολα μπορεί να ησυχάσει ο κάθε Έλληνας η δήλωση που έκανε ο Ευάγγελος Βενιζέλος για να διαψεύσει τα περί χρεοκοπίας. «Πρόκειται για ένα κακόγουστο παιχνίδι, για μια οργανωμένη σπέκουλα, που στρέφεται κατά του ευρώ και της Ευρωζώνης συνολικά», είπε.

Τα είπε, φυσικά, χωρίς προσωπικά να μας καθησυχάσει καθόλου. Εσάς;

2 σχόλια:

  1. Το ζητούμενο κρύβεται στη φράση “εάν δεν”. “Εάν δεν φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις της η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει, θα βγει από την ευρωζώνη, θα, θα...”. Μα οι υποχρεώσεις μας είναι να κατεβάσουμε το έλλειμμα του προϋπολογισμού στο 7,8% του ΑΕΠ για φέτος και στο 3% μέχρι το 2015 και ουσιαστικά δεν γίνεται κανένας λόγος για τη διαχείριση του χρέους που θα υπερβεί το 150% του ΑΕΠ. Το πώς θα εξυπηρετηθεί το χρέος έχει ήδη απαντηθεί από τους ίδιους τους γερμανούς: η Ελλάδα θα χρειαστεί μιά γενιά, προκειμένου να καταστήσει το χρέος της βιώσιμο, δηλαδή κάτω από το 60% του ΑΕΠ, όπως απαιτούν τα κριτήρια του Συμφώνου σταθερότητας.

    Η λογική της ΕΕ και της Γερμανίας είναι να χρηματοδοτήσουν το χρέος για όσο καιρό χρειάζεται, προκειμένου να δημιουργηθεί μια “υγιής” οικονομία, σε συνδυασμό με μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν την Ελλάδα μια “ευρωπαϊκή” χώρα. Όλα αυτά που στην υπόλοιπη Ευρώπη χρειάστηκαν 50 ή 100 ή και πολύ περισσότερα χρόνια για να γίνουν, στην Ελλάδα θα γίνουν μέσα σε μία πενταετία – δεκαετία με εξαιρετικά βίαιο και ανάλγητο τρόπο. Μόλις τώρα τα μέτρα αρχίζουν να αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα του προβλήματος. Ο σκληρός πυρήνας δεν είναι το δημόσιο: είναι η ικανότητα ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας να επιβιώνει (συχνά και να κονομάει) για την πάρτη της, χωρίς να παράγει προϊόν, υπεραξία, κέρδος για τους ιδιώτες καπιταλιστές. Αυτό βέβαια είναι ...ανεπίτρεπτο και θα αλλάξει. Όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη το ποσοστό των μισθωτών ξεπερνά το 90% των απασχολουμένων, στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό μόλις φθάνει το 55% κι απ' αυτούς το 1/3 είναι δημόσιοι υπάλληλοι και άλλο 1/3 είναι μετανάστες. Ακόμα κι αν το δει κανείς σημειολογικά, τα πρώτα και πιο σκληρά μέτρα δεν αφορούσαν τους δημόσιους υπαλλήλους αλλά τον ιδιωτικό – μη κρατικό τομέα της οικονομίας – τους εργάτες, τους επαγγελματίες , το μικρεμπόριο. Εννοείται βέβαια ότι γι' αυτό δεν φταίει το “βαθύ ΠΑΣΟΚ” αλλά το ότι έπρεπε να δημιουργηθεί το πλαίσιο για να πεθάνει ο εμποράκος, ο επαγγελματίας, να καταργηθούν τα όποια δικαιώματα είχε ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα.

    Έχει απόλυτο δίκιο ο Παπανδρέου όταν λέει ότι αλλάζει την Ελλάδα. Από τη δική του οπτική πράγματι την αλλάζει. (Φυσικά, πρέπει να αναμένουμε ότι το έργο του Παπανδρέου θα το συνεχίσει ο Σαμαράς). Η γενιά που έρχεται δεν θα ξέρει τι είναι μόνιμος και καλοπληρωμένος δημόσιος υπάλληλος, δεν θα μπορεί να έχει το δικό της μαγαζί, δεν θα μπορεί να ανοίξει τη δική της μικροεπιχείρηση. Ούτε θα έχει το σπιτάκι στο χωριό ή τις καταθέσεις της οικογένειας – όλα αυτά θα φαγωθούν (για την ακρίβεια θα εκποιηθούν για ένα κομμάτι ψωμί) προκειμένου να επιβιώσει η σημερινή γενιά. Το μόνο που θα έχει είναι τα χέρια της και η “ελευθερία” να τα διαθέτει στον εργοδότη της για 200 ευρώ (ή το ισόποσο σε δραχμές) χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. συνέχεια). Το ότι η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει είναι δεδομένο. Απλά δεν έχει κηρύξει στάση πληρωμών προς τους διεθνείς πιστωτές της επειδή υπάρχουν τα δάνεια και οι δόσεις που παίρνουμε από την ΕΕ και το ΔΝΤ για να πληρώνουμε τους τόκους των προηγούμενων δανείων. Το να σταματήσουν να μας δίνουν τη δόση μας (λες και είμαστε τοξικομανείς...) είναι το ευκολότερο και θα μας οδηγήσει σε άμεση στάση πληρωμών αλλά λύνεται έτσι το πρόβλημα που λέγεται Ελλάδα; Το να μας διώξουν από την ευρωζώνη είναι επίσης πολύ εύκολο αλλά ακόμα και αν μείνουμε στην ΕΕ με νόμισμα τη δραχμή θα εξακολουθούμε να είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόζουμε τους όρους του Συμφώνου σταθερότητας (πληθωρισμός 3%, έλλειμμα 3% του ΑΕΠ, χρέος κάτω από 60% του ΑΕΠ). Πώς θα γίνει αυτό όταν με τη νέα δραχμή ο πληθωρισμός θα φθάσει σε τριψήφια νούμερα, το έλλειμμα και το χρέος θα εκτροχιαστούν; Μπορεί βέβαια να μας διώξουν και από την ΕΕ αλλά μια τέτοια απόφαση δεν έχει μόνο οικονομικές παραμέτρους. Η ρευστή κατάσταση που υπάρχει στη Μεσόγειο και οι νέες ισορροπίες που δημιουργούνται στην ευρύτερη περιοχή απαιτούν προσεγγίσεις μακρόπνοες.

    Στην Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, αύριο στη Συρία και ποιος ξέρει μεθαύριο που αλλού, εμφανίζονται νέα καθεστώτα με ασαφή χαρακτηριστικά και προσανατολισμούς. Τα πλουσιότατα κοιτάσματα αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο τα ορέγεται η Τουρκία και το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα (εάν θα γίνει πόλεμος με το Ισραήλ ή εάν τελικά θα υπάρξει μια συμφωνία υπεργολαβικής εκμετάλλευσης με κύριο εργολάβο τις ΗΠΑ) δεν είναι γνωστό. Πριν λίγους μήνες η Μέρκελ πήγε στην Κύπρο – προφανώς για να διεκδικήσει το μερίδιο που θα ήθελε να της αναλογεί από το αέριο και, ώ του θαύματος, ξαφνικά οι “αγορές” διαπιστώνουν ότι και η Κύπρος χρειάζεται διάσωση. Η Κύπρος ήδη διαπραγματεύεται δάνειο 3,5 δις με τη Ρωσία (να ένας ακόμα μνηστήρας του ενεργειακού πλούτου της περιοχής). Κάτι τέτοιες εποχές αφήνουν τους “δικούς τους” ανθρώπους στα χέρια των ανταγωνιστών τους; Λέτε να μην καταλαβαίνουν στην ΕΕ ότι μια χρεοκοπημένη και ταπεινωμένη Ελλάδα που επιπρόσθετα θα αντιμετωπίζει πρόβλημα ασφάλειας θα προστρέξει στις ΗΠΑ ή στη Ρωσία; Πολύ θα ήθελα να δω με τι μούτρα θα ερχόταν η Μέρκελ ή ο Σαρκοζί να εκθέσουν την ευρωπαϊκή πολιτική για τη Μεσόγειο και τι ακριβώς θα πρότειναν σε μια Ελλάδα που αφού την άφησαν να χρεοκοπήσει, την πέταξαν από την ευρωζώνη και πιθανώς και την ΕΕ.

    Πιστεύω ότι η όποια απόφαση ληφθεί για την Ελλάδα θα έχει πολλές πτυχές και η οικονομική θα είναι μία μόνο απ' αυτές και πιθανώς όχι η βασική. Η σύγχρονη πραγματικότητα απαιτεί από τις μεγάλες δυνάμεις να σκέφτονται συνολικά και να συνυπολογίζουν πολλές άλλες παραμέτρους. Διαφορετικά, δεν θα ήταν μεγάλες δυνάμεις αλλά κρατίδια τύπου Σλοβακίας και Εσθονίας με εσχάτως ευρωανανήψαντες πρωθυπουργούς – πρώην εμμίσθους υπαλλήλους της αμερικανικής πρεσβείας.

    Θεωρώ πιθανό ότι ακόμα κι αν υπάρξει στάση πληρωμών (credit event που το λένε και οι μορφωμένοι) αυτό δεν θα σημάνει έξοδο από την ευρωζώνη. Αλλά ακόμα κι αν μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη, αυτό θα γίνει με τέτοιο τρόπο και τέτοια μεθόδευση, ώστε να μας ξαναδεχθούν σε μερικά χρόνια με όρους Βουλγαρίας, με μισθούς της τάξης των 200 ευρώ, αδύνατους αλλά “υγιείς”. Με ή χωρίς χρεοκοπία, με ή χωρίς το ευρώ η άγρια λιτότητα θα είναι δεδομένη. Το πλέον πιθανό όμως είναι ότι όλη αυτή η συζήτηση για την Ελλάδα γίνεται για να ασκούνται αφόρητες πιέσεις για τη λήψη ακόμα πιο σκληρών μέτρων, για συναίνεση ή και συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και φυσικά για να περιοριστούν οι αντιδράσεις του κόσμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή