Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2020

Ο Γιάννης μας...

ΜΟΝΟ ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΖΗΣΑΜΕ, ΞΈΡΟΥΜΕ ΤΟ «ΓΙΑΤΙ»

Δεν υπάρχει συνάδελφος που να έχει κερδίσει στον επαγγελματικό μας χώρο πιο δυνατά, πιο μαζικά και πιο αντάξια το κτητικό «μας». Είναι ο «Γιάννης μας». Που έφυγε για πάντα σαν σήμερα πριν από πέντε χρόνια, ξαφνικά, στο απομονωτήριο του σπιτιού του που δούλευε, νύχτα προς το ξημέρωμα, για να γράψει (με τη δική του –την εμμονική – συνέπεια στην ποιότητα) και να
παραδώσει την ύλη του. Μόνο όσοι τον ζήσαμε από κοντά στον χώρο (άλλοι πολύ, σχεδόν καθημερινά, και άλλοι λιγότερο), ξέρουμε γιατί ο Γιάννης Ξενάκης, ο «Γιάννης μας», έγινε τόσο αγαπητός· και, ακόμα, γιατί ανήκει σε εκείνους, μεταξύ των απόντων, που μας λείπουν περισσότερο. Κάθε χρόνο και πιο πολύ...

Δ.Β.

(ΞΑΝΑ)ΔΙΑΒΑΣΤΕ, ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ, ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ:
1) Τα δημοσιογραφικά «μισάλεπτα» μιας ολόκληρης ζωής τού Γιάννη Ξενάκη. Ο Διον. Βραϊμάκης για τις στιγμές πλάι στον Γιάννη (εντός και εκτός Ελλάδος...)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου