Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020

Δεν μπορούσες παρά να το αγαπήσεις τούτο το παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ

Ο Νίκος Παπανδρέου, γιος του Ανδρέα, αποχαιρέτησε τον θείο του, Γιώργο Παπανδρέου (ετεροθαλή αδερφό του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ), με ένα κείμενο, υψηλής ευαισθησίας, στο fb. Τίτλος του: «Απεβίωσε ο θείος Γιώργος». Είναι αποκαλυπτικό τού ιδιόρρυθμου χαρακτήρα τού εκλιπόντος, με πληροφορίες για την αγάπη τους στις γυναίκες, για την εμμονή του με τα κλειδιά («κρέμασε σαν αγκίστρια όλα τα κλειδιά των σπιτιών που έζησε»), για την εκτίμησή του στα γυαλιά ηλίου (συνδυάζονται με διάφορα γεγονότα και τα κράτησε όλα στο σπίτι του στην Κηφισιά, περίπου πενήντα) και για την απόπειρα αυτοκτονίας στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ με μια σφαίρα «προσεκτικά στοχευμένη, λέει ο μύθος, για να μην κάνει πραγματική ζημιά». Με λίγες λέξεις ο Ν.Π. περιγράφει μικρές πτυχές τής ζωής ενός ανθρώπου που έζησε κάτω από σκιές –του πατέρα καταρχάς και του ετεροθαλή αδερφού του στη συνέχεια. Πέρα από όλες εκείνες τις περίεργες μικρές λεπτομέρειες (όπως την αγάπη του για τα γκάτζετ, τον Μικρό Ήρωα και άλλα περιοδικά) παραθέτει και φωτογραφίες τού Γ.Π. από τα νεανικά του χρόνια. Το κείμενο ακολουθεί:

«Στην κηδεία του Ανδρέα άρπαξε το μικρόφωνο και είπε στους χιλιάδες που άκουγαν εκείνοι την ημέρα: "Εγώ σ’ αγάπησα, εσύ όχι". Και έκατσε. Ξεφούρνισε την δική του αλήθεια για όλη την Ελλάδα. 
Έξι αρραβώνες, τέσσερις γάμοι.
Μια απόπειρα αυτοκτονίας στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ στο Παρίσι
όταν μια γυναίκα τον απέρριψε -
Η σφαίρα προσεκτικά στοχευμένη, λέει ο μύθος, για να μην κάνει πραγματική ζημιά.
Οι γυναίκες τον άφηναν, 
τα αντικείμενα ποτέ 
Γι΄ αυτό, στο διαμέρισμά του στην Κηφισιά υπάρχουν:
Όλα τα γυαλιά ηλίου της πολυτάραχης ζωής του.
Εκείνο που φορούσε στην Κατοχή.
Το άλλο στην κυβέρνηση εξορίας στο Λίβανο.
Εκείνο όταν κέρδισε ο πατέρας του τις εκλογές του 1963.
Και τα πολύ σκούρα στυλ Μαστρογιάννη όταν κέρδισε τις εκλογές ο ετεροθαλής αδερφός του το 1981. 
Φορούσε και γυαλιά το βράδυ της χούντας.
Μέτρησα περίπου πενήντα και...
Κρέμασε σαν αγκίστρια όλα τα κλειδιά των σπιτιών που έζησε.
Βρήκα είκοσι συν ολόκληρα σετ εργαλείων, Του άρεσαν τα γκάτζετ.
Ο Ρος Πάνθηρας, ο Μικρός Ήρωας και το Ρομάντζο
Μέτρησα περίπου οκτακόσια βίντεο.
Πάνω από τριάντα ομπρέλες.
Δεκάδες ρολά χαρτιού τουαλέτας.
Άτλαντας με καρφίτσες από όλα τα μέρη που έχει επισκεφτεί.
Φωτισμένο πορτρέτο του πατέρα του.
Γελοιογραφία του εαυτού του.
Πάνω από τριάντα κάμερες, για να διατηρήσει τις μνήμες….
Χιλιάδες σχολαστικά οργανωμένες φωτογραφίες. 
Κυρίως με γυναίκες.
Γυναίκες που γνώριζε ή περαστικές που συμφώνησαν να του ποζάρουν.
Τις έβρισκε σε Λούνα Παρκ, σε παραλίες, στο πεζοδρόμιο, σε νησιά.
Γυναίκες με μαγιό ή με επίσημο βραδινό.
Πολλές. όπου ο ίδιος είναι πάλι σαν μικρό παιδί, ντυμένος μασκαράς.
Όταν μου ζήτησε να οργανώσω την συλλογή του,  μου τα έδωσε, αφού όλο το βράδυ έκαιγε εκείνες που δεν ήθελε να θυμάται κανείς.
Το επίτευγμά του στη ζωή, μου είχε πει,
ήταν να γυρίσει τον πλανήτη έξι φορές και μισό (με πλοίο).
Γιατί το μισό, τον είχα ρωτήσει; Επειδή αρρώστησε και έπρεπε να επιστρέψει  από την Αυστραλία.
Δεν μπορούσες παρά να το αγαπήσεις, 
τούτο το παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ».