Τρίτη, 25 Αυγούστου 2020

Εγκώμια Κοττάκη για Παπαρήγα, αλλά και (σφοδρή) κριτική στο ΚΚΕ


«ΣΑΣ ΔΕΙΧΝΩ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ» ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ 

Την εκτίμησή του στην Αλέκα Παπαρήγα –μια εκτίμηση που λίγο απέχει από το να θεωρηθεί ύμνος, με δεδομένο ότι γίνεται από έναν άνθρωπο της «απέναντι» πλευράς– εκφράζει ο Μανώλης Κοττάκης στο άρθρο του στην Εστία. «Ανέκαθεν διατηρούσα καλές και έντιμες
σχέσεις με προσωπικότητες της Αριστεράς παρά τις σφοδρές ιδεολογικές διαφωνίες μας» γράφει προλογίζοντας τα όσα ακολούθησαν σχετικά με την εκτίμησή του στην τέως Γραμματέα του ΚΚΕ, αλλά και με τα όσα αναφέρει στη συνέχεια για το ΚΚΕ, μετά το «γύρισμα» του άρθρου από την 1η στην 3η σελίδα, και τα οποία ελάχιστα απέχουν από το να θεωρηθούν σφοδρή κριτική (έως επίθεση), με κατάληξη στον Δημήτρη Κουστούμπα η οποία μπορεί να εκληφθεί (ή να παρερμηνευθεί) και ως ειρωνική καθώς γίνεται με την προσφώνηση «σύντροφε». 

 Όταν η Αλέκα Παπαρήγα «ανέλαβε τα ηνία κλήθηκε να διαχειριστεί τα συντρίμμια του ΚΚΕ από την πτώση της Σοβιετικής Ενώσεως», αναφέρει και προσθέτει: «Αυτοί οι ηγέτες που δεν εγκαταλείπουν τον χώρο τους στα δύσκολα, ασχέτως αν οι απόψεις τους είναι στην Ανατολή και οι δικές μου στη Δύση, μου πάνε καλύτερα. Υποκλίνομαι στη συνέπεια».

Σε άλλο σημείο τού άρθρου τού διευθυντή της Εστίας αναφέρεται: «Στην πραγματικότητα η Αρσακειάς Αλέκα τράβηξε μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ τού σήμερα και του χθες χωρίς όμως εσωτερικά το ΚΚΕ να απεμπολεί επί των ημερών της τις δυσάρεστες μνήμες από την ήττα του 1949. Για εμάς ό,τι συνέβη ήταν αυτό που συνέβη. Για εκείνους ήταν -είναι πάντα-  μια ανοιχτή πληγή, μια εκκρεμότητα στην μνήμη ("τι θα συνέβαινε αν..."), ένας ενοποιητικός παράγων εσωτερικά. Εάν το ΚΚΕ δεν διαλύθηκε και αποτελεί σήμερα ζωντανό υπόδειγμα απολιθώματος για το μουσείο της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας, σε αυτές τα μνήμες το οφείλει. Των παππούδων του Εμφυλίου. Σας δείχνω σήμερα την άλλη πλευρά του φεγγαριού γιατί μου αρέσει να μπαίνω στα παπούτσια των άλλων. Υπό μία προϋπόθεση όμως: να μπαίνουν και εκείνοι στα δικά μας παπούτσια».

Στο σημείο αυτό, αρχίζει η κριτική –ή η επίθεση αν θέλετε: «Το ΚΚΕ και η Αριστερά γενικότερα επιτρέπουν στους εαυτούς τους 70 χρόνια τώρα να εορτάζουν την ήττα τους στον Γράμμο. Την στιγμή μάλιστα που υπάρχουν ζώσες μνήμες από την άλλη πλευρά. Αλλά θεωρούν έγκλημα καθοσιώσεως , εορτή μίσους, να αφήνουν τους άλλους να θυμούνται τη νίκη τους (….) Η νικήτρια Δεξιά παράταξη με γενναίες κινήσεις που έκαναν ηγέτες της, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Μιλτιάδης Έβερτ, ο Κώστας Καραμανλής, πάσχισαν για την συμφιλίωση. Η Μητσοτάκης έκαψε στην υψικάμινο της Χαλυβουργικής τους φακέλους πλην των ιστορικών προσώπων και έβαλε στην κυβέρνησή του μέλος της νεολαίας Λαμπράκη. Τον Μίκη. Ο Έβερτ έστησε το μνημείο της Εθνικής Συμφιλίωσης στην Πλατεία Κλαυθμώνος και παρέδωσε ακοπλεξάριστα τον 9.84 στην Αριστερά με επικεφαλής τον φίλτατο Γιάννη Τζανετάκο. Ο Καραμανλής επισκέφθηκε τον Άη Στράτη, δημιούργησε επί Υπουργίας Παυλόπουλου το μνημείο εκτελεσθέντων στην Καισαριανή, επέτρεψε τη νοσηλεία αγωνιστών της αντίστασης στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο, ακόμη τα ακούει γι’ αυτό από σκληροπυρηνικούς».

Ο Μανώλης Κοττάκης αναφέρεται στις διαμαρτυρίες του ΚΚΕ «και λοιπών» για την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να εκπροσωπηθεί στο μνημόσυνο του Γράμμου από τον υφυπουργό Αλκιβιάδη Στεφανή, και με αφορμή αυτό υποβάλλει σειρά ερωτημάτων στο ΚΚΕ, ενώ αναφέρει τις απόψεις του για την πολιτική και τη γραμμή του Κόμματος το οποίο «πρέπει να τα πει και να τα ομολογήσει κάποτε, πρώτα στον εαυτό του και μετά σε εμάς (…) ως ελάχιστη πράξη αυτοκριτικής για την εμπιστοσύνη που έδειξε προς τον Στάλιν» κ.λπ.

Το άρθρο (που θα προκαλούσε αντιπαράθεση –πιθανότατα σφοδρή, με τις συναφείς απαντήσεις!– ανάμεσα σε Μανώλη Κοττάκη και Νίκο Μπογιόπουλο, αν γινόταν αναφορά στην εκπομπή που συμπαρουσιάζουν στον Real fm) καταλήγει ως εξής: «Η Δεξιά όλα αυτά τα χρόνια κατέβαλε τον ‘‘οβολό’’ της στην ιστορία! Εσείς να δούμε τι θα κάνετε ‘‘σύντροφε’’ Γραμματέα, Δημήτρη Κουτσούμπα».

Φανταζόμαστε ότι η Αλέκα Παπαρήγα  δεν θα ήθελε τα εύσημα από τον αρθρογράφο με όσα στη συνέχεια αναφέρονται.  Και, ασφαλώς, θα έχει τις δικές της απαντήσεις.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα λίγα αποσπάσματα που παραθέτουμε δεν μπορούν να αποδώσουν απόλυτα το πνεύμα του άρθρου, ούτε την «ηπιότητά» του σε κάποια σημεία και την οξύτητά του σε άλλα. Θα βοηθούσε γι' αυτό η δημοσίευσή του, εξ ολοκλήρου, στο σάιτ της Εστίας.

**Η σελίδα του Harddog στο facebook (για «Μου αρέσει», αν σας αρέσει, ή για «Ακολουθήστε») είναι εδώ