Παρασκευή, 8 Μαΐου 2020

Το δημοσιογραφικό άρθρο (και όχι μόνο αυτό) που ενόχλησε τον Χωμενίδη

O Χρήστος Χωμενίδης ενοχλείται από την ιδέα –και από «τη στάση κάποιων συμπολιτών μας»– ότι ο κορωνοϊός ήρθε να αλλάξει τη ζωή μας για πάντα, ότι θα ταξιδεύουμε υποχρεωτικά με μάσκες και με το προσωπικό αεροπλάνων, πλοίων, τρένων, να φορά ολόσωμες στολές «σαν αποκριάτικες πανοπλίες» («πιο εύκολο μου φαίνεται -υπό αυτές τις συνθήκες- να πάω στη Θεσσαλονίκη με τα πόδια», γράφει), ότι η
 είσοδος του κοινού στα θέατρα θα διαρκεί λόγω των εξονυχιστικών ελέγχων τέσσερις ώρες, και τέλος πάντων, τον ενοχλεί η παραδοχή ότι οι αλλαγές που έρχονται είναι μη αναστρέψιμες και ότι «τίποτα δεν θα είναι όπως πριν», όπως αναφέρει σε άρθρο του στο The Toc. Για όσους το λένε αυτό, συμπληρώνει, «νοιώθεις στον τόνο τους την υπόρρητη χαρά που τους γεννά ο ιατρικός νεοπουριτανισμός».

Προς επιβεβαίωση, γράφει αμέσως μετά από την πρόταση  περί «υπόρρητης χαράς»:
«Η εκλεκτή δημοσιογράφος κυρία Ξένια Κουναλάκη το έγραψε καθαρά στη στήλη της στην "Καθημερινή". "… Η απαραίτητη διατήρηση αποστάσεων αποτελεί τη δικαίωση όσων μισούν τα περιττά αγγίγματα και την παραβίαση του προσωπικού "ζωτικού χώρου”… Από μια άποψη για εμάς τους Έλληνες όλα αυτά μπορεί να αποδειχθούν και θετική εξέλιξη. Διότι θεωρούμε ότι έχουμε το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα στο άγγιγμα. Συντελείται έτσι μια πολιτισμική πρόοδος, μια βίαιη ενηλικίωση του λαού, ο εκσυγχρονισμός του ελληνικού κώδικα της αφής εξαιτίας του κορονοϊού…"»

Και να πώς απαντά ο Χρήστος Χωμενίδης στην αναφορά για «πολιτισμική πρόοδο» επειδή… δεν θα αγγιζόμαστε:
«Αλλοίμονο εάν εκλαμβάνεται ως πολιτισμική πρόοδος το να σταματήσουμε να φιλιόμαστε με τους φίλους μας, το να πάψουμε να εκφράζουμε την εγκαρδιότητά μας ανοίγοντας διάπλατα την αγκαλιά μας! Κι αλλοίμονο αν συγχέεται η μεσογειακή διαχυτικότητα με τη σεξουαλική παρενόχληση! Άλλες κουλτούρες, πιο βόρειες, άλλοι ψυχισμοί, πιο μουλωχτοί, είναι που ευνοούν τα μύρια όσα απαίσια συμβαίνουν στο ημίφως των τάξεων και των εξομολογητηρίων. Το τελευταίο που χρήζει εκσυγχρονισμού στην Ελλάδα είναι ο "κώδικας αφής"…»

**Ολόκληρο το άρθρο του Χ. Χωμενίδη στο The Toc θα το βρείτε εδώ.