Κυριακή, 24 Μαΐου 2020

Ο Τύπος έχει σφυγμό

ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΩΝ NEW YORK TIMES (ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ) ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ –ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ

Οι θάνατοι από το κορωνοϊό δεν είναι στατιστική, είναι ζωές• είναι ονόματα, είναι ανθρώπινες διαδρομές που τερματίστηκαν βίαια από τον ιό, είναι υπάρξεις που δεν υπάρχουν πια, είναι αναπνοές που σταμάτησαν κάτω από το ψυχρό, αδιάφορο και υπολογιστικό βλέμμα, του Τραμπ, του Μπολσονάρου, του Τζόνσον ή των Σουηδών καθοδηγητών τής
αγέλης η οποία πρέπει, κατ’ αυτούς, να αποκτήσει ανοσία μέσα από χιλιάδες θυσίες ανθρωπίνων ζωών –κυρίως ώριμων ηλικιακά, αλλά και με παράπλευρες απώλειες.
Το κυριακάτικο πρωτοσέλιδο των New York Times μας είπε, χωρίς να κραυγάζει, ότι οι άνθρωποι που καθημερινά φεύγουν από τη ζωή έχουν ονοματεπώνυμο, ιδιότητες και χαρακτηριστικά. Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας στην κυριακάτικη έκδοση, με τα χίλια ονόματα θυμάτων του Covid-19, είναι συγκλονιστικό μέσα στην απλότητά του. Έχει δύναμη, επιδραστικότητα, αλλά και σεβασμό. Ορθώνει ανάστημα ήθους απέναντι στους παρανοϊκούς ηγέτες τού παρανοϊκού κόσμου μας, αποτίει φόρο τιμής σε αυτούς που έφυγαν μαζικά –θαμμένοι ακόμα και σε ομαδικούς τάφους– και, στα καθ’ ημάς, επανατοποθετεί, έστω και για μια μέρα, την έντυπη δημοσιογραφία στο κέντρο του κύκλου τής Ενημέρωσης.

Αυτό το πρωτοσέλιδο έδειξε ότι ο Τύπος μπορεί να ψυχορραγεί (έτσι δείχνουν όλα τα εκφυλιστικά σύμπτωμα) αλλά εξακολουθεί να έχει σφυγμό –και αυτό δημιουργεί ελπίδες για τον Χάρτινο Ασθενή. Η πρώτη σελίδα των New York Times είχε την παλιά δύναμη του παραδοσιακού Τύπου• μια δύναμη που έγινε ασύλληπτη επικοινωνιακά χάρη –να το παραδεχτούμε– στη βοήθεια του μεγάλου αντιπάλου τού Τύπου, του Διαδικτύου, που δεν προώθησε απλώς την ευφυή σύλληψη των New York Times, αλλά την εκτόξευσε στην Υφήλιο (εντάσσεται στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού, με την αξιοποίηση του Ίντερνετ)

Ας δεχτούμε αυτό που είπαμε κάποτε, εδώ στον Harddog, ότι δηλ. η Εφημερίδα ποτέ δεν πεθάνει, και το οποίο στη συνέχεια –καθώς η πτώση του Τύπου συνεχίστηκε επιταχυνόμενη–, φάνηκε ανεδαφικό, ανέφικτο, ευχολογικό. Οι NYT έδειξαν ότι η Εφημερίδα μπορεί να βελτιώσει τον σφυγμό της. Αρκεί να ψάξει δρόμους ανάκαμψης, να ανοίξει διαδρομές ανανέωσης και, κυρίως, να ξανακάνει αυτό που υπάρχει στα γονίδιά της: έλεγχο στις κάθε είδους εξουσίες. Καθαρά, χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις.

Ναι, φαντάζει αυτό ουτοπικό. Ο Τύπος έχει χάσει πολύ δρόμο για να τον ξαναβρεί τις παλιές του θέσεις. Αλλά, άλλος τρόπος να επιβιώσει δεν υπάρχει, από το να αποκαταστήσει το ήθος και το ανάστημά του. Αυτό το συγκλονιστικό πρωτοσέλιδο, που είναι μαζί τιμή και χαστούκι, φωτίζει ένα μονοπάτι επανόδου· μόνο ένα. Χρειάζονται πολλά για να βρει η Εφημερίδα χώρο επιβίωσης. Χρειάζονται ιδέες, αναζητήσεις, μελέτες, εγρήγορση, φρεσκάδα. Περισσότερο χρειάζεται απόλυτη ανεξαρτησία και επαγγελματική αξιοπρέπεια· που λείπουν από χρόνια.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η έκδοση-τιμή για τους χιλιάδες νεκρούς τού ιού στις ΗΠΑ, φυσικά περιλαμβάνει και ένα «δικό μας παιδί», ξενιτεμένο στη Νέα Υόρκη, που μνημονεύσαμε εδώ.

** Διαβάστε λεπτομέρειες για το συγκλονιστικό πρωτοσέλιδο, εδώ στους Zoorlalistas