Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2020

Ο Harddog έχει γενέθλια...

Στις 3 Ιανουαρίου του 2011 ο Harddog έβγαινε με συνοπτικές διαδικασίες στα νερά τού Διαδικτύου. Ήταν μια απόφαση της στιγμής που δεν στόχευε σε μεγάλο ταξίδι. Ουδείς από όσους ανέβηκαν τότε στη βάρκα τού μπλογκ πίστευε ότι στη μακρινή 3η Ιανουαρίου 2020 θα έπλεε ακόμα μπαίνοντας στον δέκατο χρόνο της ζωής του. Ο Harddog γεννήθηκε ως μέσον που θα φορτωνόταν τις πένες και τα κείμενα όχι μόνο δημοσιογράφων, αλλά και φίλων πιστών αναγνωστών (μιας μεγάλης διαδικτυακής παρέας) που
έχαναν –κυριολεκτικά από τη μια στιγμή στην άλλη– την καθημερινή τους επαφή σε ένα διαδραστικό σάιτ. Ήταν μια νέα αθλητική ιστοσελίδα που είχε προηγηθεί και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα από τότε που ιδρύθηκε, έκανε, μαζί με όλους αυτούς, άλμα από την ανυπαρξία στην έμπρακτη αναγνώριση ως ένα μέσον άμεσο, επίκαιρο, γρήγορα και σοβαρό.

Ο Harddog δημιουργήθηκε στο άψε σβήσε, μέσα σε μια-δυο μέρες, ως μέσον ελεύθερης έκφρασης και λειτούργησε εκτονωτικά. Δηλαδή ήταν μια δημοσιογραφική βάση που απορροφούσε τη συσσωρευμένη ενέργεια των ανθρώπων και των φίλων της, ώσπου να βρουν άλλους δρόμους επικοινωνίας ή έκφρασης –και τους βρήκαν, δημοσιογράφοι και αναγνώστες (υπάρχει σχετική ομάδα στο fb.)

Αρχικά, ήταν αμιγώς αθλητικό μπλογκ, αλλά με κοινωνικές και πολιτικές ευαισθησίες. Στη εξέλιξή του συντελέστηκε η απόλυτη μεταστροφή: έγινε ένα μπλογκ κυρίως με γενικό περιεχόμενο και ελάχιστα αθλητικό.

Πέτυχε ο Harddog; Απόλυτα πέτυχε μόνο στον αρχικό σκοπό τής δημιουργίας του: στη διοχέτευση δημοσιογραφικής ενέργειας. Κατά τα άλλα (και επειδή είμαστε αυτοκριτικοί) έχει μπερδεμένη ηλεκτρονική διεύθυνση με τρία ετερόκλητα συνθετικά (hard, dog, σπορ), συν εκείνο τού blogspot, και τίτλο αυτόν που προϋπήρξε ως τίτλος σχολιαγραφικής στήλης μας σε σάιτ: Harddog. Επίσης έχει μια πολυσυλλεκτικότητα που δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό και μπορεί να μπερδεύει (κατά  καιρούς πολιτικά, κινηματογραφικά, θεατρικά θέματα, ακόμα και λογοτεχνικά κάποιες φορές, αλλά γενικά δίνει έμφαση στα μιντιακά). Και ακόμα έχει έναν σχεδιασμό, καθόλου ελκυστικό. Διαθέτει όμως κάτι που κερδίζει: αγάπη για το καλό κείμενο, σεβασμό για τη δημοσιογραφία όπως την μάθαμε στα καλά της χρόνια, εκτίμηση στην άποψη.

Δεν φτάνουν αυτά για μια μεγάλη ή πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα, αλλά είμαστε ολιγαρκείς και ποντάρουμε στην ποιότητα των επισκεπτών μας (που είναι δεδομένη) και όχι στο πλήθος τους.  Άλλωστε, από το πρώτο «φύλλο» (σαν φύλλο εφημερίδας το είδαμε!) δηλώσαμε ότι ο Harddog δεν προσανατολίζεται να γίνει επαγγελματικό μέσο και ότι η διάρκεια της ζωής του θα είναι «για όσο...»· δηλαδή για όσο έχουμε κέφι. Προς το παρόν το έχουμε. Αναλλοίωτο και συνεχώς αυτοτροφοδοτούμενο...

(Εσείς, αν αναγνωρίζετε κάποια θετικά στοιχεία στο μπλογκ, δηλώστε το εδώ, με ένα like, στη σελίδα του στο facebook)

** Την εικονογράφηση του θέματος έκανε ο σκιτσογράφος Νίκος Ζήκος, πολύ αγαπημένος φίλος και άλλοτε συνεργάτης μας σε εφημερίδες και περιοδικά.