Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

Ένας «τουρκόσπορος» γράφει...

(...) Δεν το κρύβω ότι είμαι «τουρκόσπορος». Η προ-γιαγιά μου ήρθε με τρία ανήλικά παιδιά στην αγκαλιά κι έπρεπε να τα μεγαλώσει μόνη μέσα σε ένα περιβάλλον εχθρικό. Την έλεγαν «παστρικιά»
επειδή είχε μάθει να πλένεται τακτικά, να κάνει το ίδιο και στα παιδιά της όταν η Αθήνα ήταν μια βρώμικη πόλη με σχεδόν ανύπαρκτο σύστημα ύδρευσης. Την έφεραν και την πέταξαν στην Αθήνα, στους Αμπελόκηπους.

Με την ίδια ευκολία θα μπορούσαν να την έχουν πετάξει στη Μακεδονία. Σκεφτείτε να την είχαν πετάξει στα Βράνια. Ακόμα πέτρες θα μας πέταγαν όπως πέταγαν οι Ελληνάρες της Αθήνας στους προγόνους μου επειδή δεν ψήφιζαν τον «Κώτσο Βασιλιά» και προτιμούσαν τον Λευτεράκη Βενιζέλο (...)

(...) Ευτυχώς που υπάρχουν και οι Βράνιες να μας θυμίζουν τι θα ήταν η περιοχή χωρίς πρόσφυγες. Ένα ασήμαντο χωριό χωρίς τίποτα το σπουδαίο σε μια περιοχή γεμάτη έργα θαυμαστά και μεγάλα, αυτοί παρέμειναν νάνοι. Ας τους αφήσουμε στην ησυχία τους. Ας τους δείχνουμε στους σύγχρονους και στους επόμενους ως παράδειγμα προς αποφυγή (...)

(...) Λογικά ο Αριστοτέλης αν περνούσε σήμερα από εκεί θα έφτυνε και θα συνέχιζε το δρόμο του. Είναι ο άνθρωπος που μας δίδαξε τη λογική και την ηθική.

** Είναι αποσπάσματα από άρθρο του Άγγελου Μενδρινού με τίτλο: «Βράσνα: Εκεί που έφτυσε ο Αριστοτέλης». Δημοσιεύεται στο mysporos.wordpress.com. Διαβάστε το ολόκληρο εδώ.