Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Θυμάμαι από τις εφημερίδες... (7)

... τα χρόνια που τα σώματα των εφημερίδων στα δημοσιογραφικά γραφεία, άλλαζαν χέρια, ξεφυλλίζονταν, διαβάζονταν, σημειώνονταν με στιλό –κάποιες φορές και πετσοκόβονταν με το ψαλίδι ή το κοπίδι για να κρατηθούν αποκόμματα σε προσωπικά αρχεία. (Και
φωνές: «Ρε σεις, ποιος το ΄κοψε αυτό;»).

Θυμάμαι από...
...τα καφενεία που σύχναζαν οι πατεράδες μας, όπου υπήρχαν στη διάθεση των θαμώνων όχι μια, αλλά πολλές εφημερίδες της ημέρας. Όλες ανάρπαστες! Έπρεπε να την είχες στημένη για να πάρεις μία τη στιγμή που κάποιος την ακουμπούσε τυλιγμένη στο τραπεζάκι του.

Το ημερήσιο Έθνος έκλεισε, μια ακόμα πληγή στο «Χαρτί που πεθαίνει» άνοιξε, κι εμείς ανοίγουμε για λίγο καιρό αυτήν τη στήλη που ΔΕΝ είναι μνημόσυνο, αλλά καταγραφή στοιχείων ενός Μέσου που είναι σε αποδρομή. (Συμπληρωματικές μνήμες αναγνωστών, δεκτές.)

ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ 1: Τα γεμάτα γραφεία -δεν υπήρχε καρέκλα να καθίσεις.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ 2: Ένας υπνάκος με την εφημερίδα στο πρόσωπο.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ 3: Τη «συνωμοτική» αγορά των «μιαρών» εντύπων (Αυγή, Νέα, Ελευθερία κ.ά.) από το περίπτερο.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ 4: Τους λαθραναγνώστες και τους «τυχερούς» περιπτεράδες.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ 5: Τους πάγκους τις νύχτες στην Ομόνοια και τα αλάρμ των σταματημένων αυτοκινήτων να αναβοσβήνουν.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ 6: Τ μουντζουρωμένα χέρια από το διάβασμα.