Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Τόποι και άνθρωποι...

Οι τόποι, δηλαδή τα χωριά που ζήσαμε ή κάναμε διακοπές, τα σπίτια που μεγαλώσαμε, τα γραφεία που δουλέψαμε, τα μαγαζιά που ήπιαμε καφέ ή φάγαμε, τα τοπία «μεγάλων γνωριμιών» της ζωής μας, είναι συχνά ενωμένοι με τα πρόσωπα –κολλημένοι σαν νύχι με δέρμα. Όταν αποκοπούν τα πρόσωπα, όταν αλλάζουν με άλλα ή φεύγουν για πάντα, χάνουν το ενδιαφέρον και την αξία τους οι τόποι. Τους οποίους δεν θέλουμε να
επισκεπτόμαστε και να βλέπουμε. Θέλουμε να τους θυμόμαστε όπως τους ξέραμε• με τους ανθρώπους τους. Τουλάχιστον ώσπου να συνηθίσουμε στην ιδέα των τόπων χωρίς αυτούς. Μια συνήθεια μακρά και επίπονη. Για κάποιους, που είναι δύσκολοι στις αλλαγές, δεν φτάνει το υπόλοιπό τους για να συνηθίσουν. #σκέψεις

Μπλόγκερ

** Στην εικονογράφηση είναι με έργο της Μαρίας Πωπ (1925-2009) που έχει διασώσει με τον χρωστήρα της πολλούς τόπους: στην Αθήνα, στον Πειραιά, στην Αίγινα, στη Χαλκίδα, στην Ισπανία κι αλλού.