Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

«Εγώ, άσχετε, θα σε μάθω Θέατρο!»

ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΜΕ ΜΠΟΞΕΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ  

Πας στο Θέατρο να δεις παράσταση και βλέπεις κάτι που μοιάζει με γυμναστικές επιδείξεις ή αθλητικούς αγώνες. Ηθοποιοί που σπριντάρουν διαγώνια και κάθετα στη σκηνή, ανεβαίνουν τρέχοντας τα σκαλιά-κερκίδες της αίθουσας, κάνουν διαγωνισμούς έντασης φωνής από τα υψώματα, σκαρφαλώνουν σε κάθετες σκάλες, κάνουν αναρριχήσεις επί κάλω, ξανασπριντάρουν σε άλλη διαγώνιο για να
βελτιώσουν τον προηγούμενο χρόνο τους, σέρνονται στο ταπί, κυλιούνται στο προσκήνιο, κάνουν άλματα από το παρασκήνιο στη σκηνή και κάποιες φορές κατεβάζουν, όπως έγραψε φίλη μου στοπ fb, στα καλά καθούμενα τα παντελόνια. Αν όλα τα προηγούμενα είναι γραμμένα καθ' υπερβολή (πολλά ισχύουν, πάντως) το τελευταίο ισχύει κυριολεκτικά.

Πρόσφατα είδα παράσταση της οποίας σχεδόν σε όλη τη διάρκεια ένας πρωταγωνιστής έπαιζε χωρίς παντελόνι, με το μποξεράκι, ενώ στην εξέλιξη της δράσης –όταν εμπεδώσαμε τις προχωρημένες σκηνοθετικές ιδέες– έμεινε με το εσώρουχο κι έτερος πρωταγωνιστής. Μια σκηνοθεσία γεμάτη έπαρση για τη δήθεν θεατρική ανωτερότητα του βασικού εμπνευστή, του σκηνοθέτη. Από αυτές τις σκηνοθεσίες που υποτάσσουν τον ηθοποιό όχι στα «θέλω» της, αλλά στον δικό της σκηνοθετικό ναρκισσισμό. Φορτώνουν την παράσταση με σκηνοθετικά ευρήματα, συνήθως ακραία, με στοιχεία που εντυπωσιάζουν (ή προσπαθούν να εντυπωσιάσουν),  με πρωτοτυπίες σε εισαγωγικά, και με ό,τι τέλος πάντων μπορεί να κάνει τον σκηνοθέτη να ξεχωρίσει σε βάρος του ηθοποιού, κάποτε και σε βάρος ενός κλασικού πολύ καλού έργου.

Αυτή η θεατρική έπαρση έχει και στοιχεία δασκαλίστικα. Κάτι από «εγώ θα σώσω το Θέατρο από την αμάθεια». Οι εμπνευσμένοι δημιουργοί σε καλούν να μπεις μαζί τους στην κιβωτό της διαιώνισης του είδους για να σε ταξιδέψουν σε θεατρικούς κόσμους που υπάρχουν στο μυαλό τους. Σου λένε «ό,τι ήξερες, άσχετε, οπισθοδρομικέ, ανήκει σε ένα είδος που δεν υπάρχει πια. Ήσουν στην εποχή των θεατρικών δεινοσαύρων, στην υποκριτική των παγετώνων, ξέχασέ την. Εγώ θα σε μάθω Θέατρο».

Δεν τους νοιάζει πόσοι και ποιοι θα ακολουθήσουν, θα πορευθούν μόνοι τους –αυτοί και οι ακόλουθοί τους, οι φίλοι, οι συμμαθητές της σχολής. Αυτοί, δηλαδή, οι 5-6 που γελούν με τα αστεία τους (γιατί μόνο εκείνοι τα καταλαβαίνουν) στην παγωμένη αίθουσα κι εσύ αναρωτιέσαι γιατί δεν γελάς, γιατί δεν πιάνεις το κρυμμένο χιούμορ; Θα τους ακολουθήσουν αυτοί που χειροκροτούν όρθιοι στον χαιρετισμό, μπιζάρουν και φωνάζουν «Μπράβοοοοο!» Φυσικά αν υπάρχει χαιρετισμός. Γιατί το είδαμε κι αυτό. Κυριολεκτώ, δεν κάνω πλάκα. Ολοκληρώθηκε η ασέβεια απέναντι στον θεατή, γιατί τελείωσε η παράσταση, αυτή με τα μποξεράκια, έφυγαν οι ηθοποιοί, χαμήλωσαν τα φώτα και...
-περιμέναμε...
-περιμέναμε...
-περιμέναμε..
-περιμέναμε...

Από μια γωνιά που ήταν χωμένος, απαρατήρητος στο ημίφως, ξεχασμένος, άρχισε να βαδίζει αργά από τον μέσον της σκηνής προς την έξοδο, ένας από τους ηθοποιούς. Ο οποίος τύχαινε να είναι και ο σκηνοθέτης! Κανείς δεν ξαναμπήκε για τον χαιρετισμό. Μας αγνόησαν! Μας έφτυσαν!

Στο άνοιγμα των φώτων μέτρησα τους θεατές –τους σοκαρισμένους κι αμήχανους. Ήταν κάτι παραπάνω από δέκα. Τους συντελεστές της μοντερνιάς δεν νοιάζει  που την επόμενη φορά θα είναι επτά, πέντε ή τρία άτομα. Τα οποία προφανώς δεν θα μπουν στην κιβωτό τής θεατρικής σωτηρίας. Καμιά σημασία για τον Νώε του προχωρημένου Θεάτρου. Μπορεί να ταξιδέψει στο μέλλον και μόνος του. Με τους 5-6 συμμαθητές της Σχολής που ομονοούν.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1: Είμαστε τόσοι λίγοι στην αίθουσα ώστε σε μια στιγμή της παράστασης, που η σκηνοθεσία έβγαλε ένα ακόμα εύρημα από το μανίκι, ο ηθοποιός μάς έδειξε με το δάχτυλο έναν έναν, σχεδόν όλους τους θεατές, λέγοντας ψιθυριστά: «Κι εσύ... κι εσύ... κι εσύ... κι εσύ... κι εσύ... θα πεθάνεις». Για να είμαστε ειλικρινείς φτηνά τη γλιτώσαμε για μιάμιση ώρα. Θα μπορούσε να είχε συμβεί το μοιραίο.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Το ξέρω, είμαι επιθετικός, μπορεί και απαράδεκτος, γιατί κάποια παιδιά μόχθησαν. Αλλά μαζί είμαι και θυμωμένος. Πολύ...

Δ. Β. 

** Αν βρίσκετε ενδιαφέρον το μπλογκ και θέλετε να εμφανίζονται στον τοίχο σας λίγα από τα θέματά του ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ και κάντε like (φυσικά μόνο αν σας αρέσει.)