Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Ερωτήσεις που δεν έκανε ο Real

Ή ΠΩΣ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ «ΑΙΣΘΗΣΗ ΧΑΟΥΣ»

Ο Αντώνης Αραβαντινός την Κυριακή παραδέχτηκε στον Γιώργο Κακούση, στον Real, ότι υπάρχουν επίορκοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι (όπως σε κάθε κλάδο, είπε) αλλά ο δημοσιογράφος δεν προχώρησε σε ερωτήσεις που θα μας φώτιζαν για τον ρόλο που παίζουν αυτοί οι επίορκοι (μαζί με όποιους άλλους λόγους) στις ανομίες των φυλακών. Ποια είναι η συμμετοχή τους στην είσοδο απαγορευμένων
πραγμάτων στις φυλακές (μεγάλες τηλεοράσεις, σύστημα ήχου, ναρκωτικά κ.λπ.). Και ακόμα δεν έγιναν ερωτήσεις για το αν ξέρουν αυτούς τους επίορκους, αν μπορούν να τους απομονώσουν, αν προστατεύονται από κάποιους κ.λπ. Έτσι η συζήτηση της εκπομπής κινήθηκε, κυρίως, γύρω από τις καταγγελίες σε βάρος των πολιτικών τους προϊσταμένων.

Και ο Μάνος Νιφλής

Την επόμενη ημέρα, τη Δευτέρα, ο Μάνος Νιφλής έδωσε το μικρόφωνο του Real σε έναν συνδικαλιστή των σωφρονιστικών υπαλλήλων του Κορυδαλλού, οποίος επίσης παραδέχτηκε, στο ερώτημα για το πώς όλα αυτά μπαίνουν στις φυλακές, ότι υπάρχουν επίορκοι. Τους χαρακτήρισε μάλιστα «συνυπηρετούντες», προφανώς για να τους ξεχωρίσει από τους άλλους, τους σωστούς. Πέρα από αυτό, όμως, είπε ότι υπάρχει και ο φόβος. Γιατί οι σωφρονιστικοί δέχονται απειλές και εκβιασμούς, καθώς τους λένε οι εκβιαστές τους ότι ξέρουν πού είναι τα σπίτια τους, σε ποια σχολεία πάνε τα παιδιά τους και άλλα συναφή. Και άρα;

-  Αυτοί κάνουν υποχωρήσεις και τα στραβά μάτια;
-  Επηρεάζονται –ανθρώπινο είναι, αλλά ας το ψάξουν– και υποχωρούν;
-  Υποκύπτουν;
-  Συνεργάζονται;
-  Και αν απειλούνται πώς προστατεύονται;

Αυτά ήταν ερωτήματα που προέκυπταν από τη συζήτηση, αλλά ουδέποτε διατυπώθηκαν. Κι έτσι, ήρθε από τους συνεντευξιαζόμενους το μπαράζ των καταγγελιών –που μπορεί σε μεγάλο ή μικρό βαθμό να είναι σωστές, αλλά διατυπώθηκαν σαν σε μονότερμα με τη βοήθεια των δημοσιογράφων.

Μια από τις αιτίες της κακής κατάστασης που επικρατεί στις φυλακές, όπως τις περιέγραψε ο φιλοξενούμενος του Νιφλή, είναι ο μικρός αριθμός των υπαλλήλων. Τόσο μικρός ώστε σε  μια πτέρυγα 300-400 ατόμων αντιστοιχούν δύο σωφρονιστικοί υπάλληλοι. Οι οποίοι υπάλληλοι συνολικά στον Κορυδαλλό είναι 100 για περίπου 1.300 έως 1.500 κρατουμένους (από τον ίδιο, συνδικασλιστή, τα στοιχεία). Σύμφωνοι, πολύ λίγοι είναι πάλι, αλλά η διαίρεση των 1.300 έως 1.500  με τους 100, ή έστω με τους 33, αν οι υπάλληλοι χωρίζονται σε τρεις βάρδιες, δεν βγάζει τους μόνο 2 φύλακες για 300-400 έγκλειστους. Τι συμβαίνει; Πετάμε νούμερα και ό,τι πιάσει; Και ο δημοσιογράφος, του οποίου δουλειά είναι να ρωτάει και να ξεθάβει απαντήσεις που είναι σκεπασμένες, τι κάνει; 

Η ζωγραφική τού... χάους

Άλλη αιτία, σύμφωνα με το ίδιο συνδικαλιστή, είναι οι διάφορες δράσεις, οι δομές, που έχει καθιερώσει το υπουργείο.

-Δηλαδή, δώστε μας ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε, ρώτησε ο Νιφλής.

Και ιδού το παράδειγμα. Γίνονται, λόγου χάρη, μάθημα ζωγραφικής την ώρα που οι φυλακές θα έπρεπε να είναι κλειστές. Αλλά τότε οι σωφρονιστικοί χάνουν την μπάλα γιατί, όπως λέει ο συνδικαλιστής, δεν μπορεί να ελεγχθεί η κατάσταση, άλλοι βγαίνουν, άλλοι μπαίνουν και υπάρχει, σημείωσε, «μια αίσθηση χάους». Χάος από τη ζωγραφική! Η οποία, δηλαδή, μπορεί να είναι και μια από τις αιτίες που οδήγησαν στο πρωτοχρονιάτικο πάρτι της χλιδής.

Αλλά ούτε εδώ, η δημοσιογραφική παρέμβαση έβγαλε άκρη. Δηλαδή πώς γίνονται αυτά τα μαθήματα ζωγραφικής για να δημιουργείται το «χάος»; Πόσοι μετέχουν; Πώς οργανώνονται;

Δυο τρεις ερωτήσεις θα μας έλυναν την απορία. Ή θα δημιουργούσαν άλλες. Αλλά οι δημοσιογραφικές ερωτήσεις που έπρεπε να γίνουν ΔΕΝ υποβλήθηκαν. Ποτέ…

@ Η σελίδα του Harddog στο facebook, για όσους αρέσει το μπλογκ, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ