Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Ο Τύπος των μνημονίων

♦ Θυμάμαι κάποτε, ο αείμνηστος Θόδωρος Νικολαΐδης είχε πειστεί να γίνει tabloid η εφημερίδα, να αλλάξει μέγεθος. Κάθε τόσο ερχόταν αυτός που είχε αναλάβει την αλλαγή, του έδειχνε κασέ, σελίδες, στησίματα. Οταν εντέλει το project τελείωσε, τον εξόφλησε (και με το παραπάνω, ως έκανε πάντα) και τον… έδιωξε. Ποτέ δεν θα το έκανε, ήθελε όμως να… δει πώς θα ήταν. Διότι #αυτός_ήταν
♦ Στην αρχή η κρίση «έφαγε» από τις εφημερίδες… το χρώμα. Εβγαιναν με πολλές ασπρόμαυρες σελίδες. Κατόπιν άρχισε να… τρώει σελίδες, κυκλοφορούσαν με λιγότερες. Τρίτο βήμα «εξυγίανσης», η αύξηση της τιμής.
Κι όταν το μαγαζί έμπαινε μέσα άρχισαν οι απολύσεις και τα φέσια. Συχνά όμως δεν ήταν αρκετά. Οπότε άρχισαν να καταργούνται… θέσεις. Αρχικά των photo editors, κατόπιν μείωση θέσεων σελιδοποιών, σταδιακά… συγχωνεύτηκαν θέσεις όπως των υλατζήδων με τους αρχισυντάκτες και ούτω καθεξής, ήτοι #η_μνημονιακή_πολιτική_στον Τύπο
♦ Ωστόσο η εφημερίδα παλεύει να επιβιώσει. Με αγώνα και με λάθη. Πολλώ δε μάλλον ο αθλητικός Τύπος που ακόμη αντιμετωπίζεται από τον πολιτικό ως… περίσσευμα. Προκηρύσσεται π.χ. 24ωρη απεργία και πέφτει πάνω σε ματς ελληνικής ομάδας στο Champions League που θα φέρει αυξημένες πωλήσεις την επόμενη μέρα. Θυμάμαι πολλά ντέρμπι να πέφτουν την Κυριακή της Αποκριάς και οι αθλητικές εφημερίδες να μη βγαίνουν την επομένη αλλά… την Τρίτη #επειδή_έτσι_κάποιοι_το_αποφάσισαν
♦ Ποιοι; Οι μεγαλοεκδότες, κυρίως των κυριακάτικων εφημερίδων. Που, στη μνημονιακή Ελλάδα, έχουν άλλη τακτική: σε κάθε αργία (π.χ. Καθαρή Δευτέρα) κυκλοφορούν αναίτια… μια μέρα πριν. Οι κυριακάτικες το Σάββατο και οι σαββατιάτικες την Παρασκευή! Γιατί; Για να γλιτώσουν 1-2 μεροκάματα τέλη του μήνα, στην πληρωμή… #μόνο_στο_Ελλάντα

** Είναι αποσπάσματα από άρθρο του Νίκου Μποζιονέλου στο digitaltvinfo.gr. Τίτλος του «Ο Τύπος στη μνημονιακή Ελλάδα (και μια αστεία αναδιάρθρωση)». Ολόκληρο το άρθρο εδώ