Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Τι έχει και τι δεν έχει αλλάξει στο Φως

Ναι, το Φως άλλαξε πολύ, όπως έγραφε (σε έναν μάλλον επιθετικό άρθρο στα «Αφιερώματα») το Sport24.gr πριν από μερικές ημέρες. Στη σελιδοποίηση η αλλαγή είναι κάτι περισσότερο από θεαματική, είναι εκ θεμελίων που λένε. Δεν μπορείς να το πεις κακό αυτό. Το κασέ του Θόδωρου Νικολαΐδη, του
αγαπημένου μας «κυρ Θόδωρου», ήταν –θα το πω με κάποια υπερβολή –το πιο ιδιότυπο και το πιο χαρακτηριστικό στον παγκόσμιο Τύπο! Είχε δικούς του κανόνες, έναν εντελώς προσωπικό κώδικα. Για παράδειγμα, έβαζε μια τεράστια λέξη, συνήθως χωρίς νόημα από μόνη της (ας πούμε ένα πολύ μεγάλο «ΔΕΝ», ένα «ΝΑ ΤΙ» ή και σκέτο «ΝΑ»!) και από κάτω εν σειρά, ακολουθούσαν σχοινοτενείς τίτλοι, υπότιτλοι, μια άλλη μεγάλη λέξη, και ύστερα πάλι τίτλοι, υπότιτλοι, κειμενάκια.

Μας άρεσε δεν μας άρεσε εμάς που παρακολουθούσαμε, ας πούμε, τις αισθητικές και τεχνικές εξελίξεις τις τυπογραφίας και είχαμε τις μοντερνιές μας, αυτό το κασέ ήταν και με αυτό πορευόταν θριαμβευτικά το Φως, επί χρόνια επικεφαλής στο δελτίο κυκλοφορίας. Προσωπικό στιλ, με ενθουσιασμό, ζωντάνια, κυκλάκια, κεραυνάκια, κεφαλάκια. Αλλά πουλούσε, άρεσε σε αυτούς που πήγαιναν στα περίπτερα και δεν είχε καμιά σημασία τι και πώς σχολίαζε η πιάτσα το στιλ του Φωτός. Το οποίο μετά τον θάνατο του Θ. Νικολαΐδη, θα άλλαζε –δεν γινόταν αλλιώς. Δεν θα μπορούσε να κρατηθεί από κανέναν το ίδιο ακριβώς. Θα ήταν σαν να προσπαθούσαν οι επίγονοι να μιμηθούν ένα δύσκολο γραφικό χαρακτήρα ή, αυτοί που θα το συνέχιζαν, να μεταλλαχθούν δημοσιογραφικά.

«Αιρετικό» για ορθόδοξους Ολυμπιακούς

Είναι αλήθεια, ότι αρχικά οι αλλαγές στο πρωτοσέλιδο ήταν αργές, μετά έγινε ένα άλμα με τη μεγέθυνση των φωτογραφιών, τη μείωση των λέξεων, τον περιορισμό των χτυπημάτων από εσωτερικά θέματα, τον τελείως διαφορετικό σχεδιασμό. Αντίθετα, η αλλαγή στη γραμμή της εφημερίδας δεν ήταν τέτοια που να δικαιολογεί την κυκλοφοριακή πτώση όπως έγραψε το Sport24 με τίτλο «Το φως αργοσβήνει»αργοσβήνει. Άλλωστε, η πτώση είχε αρχίσει και επί των ημερών Θ. Νικολαΐδη, ενώ αργοσβήνει ολόκληρος ο αθλητικός Τύπος που συνθλίβεται από τις χαμηλές κυκλοφορίες.

Το Φως ήταν πάντα «αιρετικό» με ορθόδοξους Ολυμπιακούς αναγνώστες. Ουδέποτε κάλυπτε ΑΠΟΛΥΤΑ τις ηγεσίες. Προφανώς, γι’ αυτό βγήκε τον Απρίλιο του 1998 ο Πρωταθλητής (και, πάλι προφανώς, με τις ευλογίες, τουλάχιστον, του Σωκράτη Κόκκαλη) ο οποίος για την εποχή του έμοιαζε με δημοσιογραφικό συλλογικό υπερόπλο. Πολλές σελίδες, κάποιες φορές όσες και τα πολιτικά φύλλα, μεγάλα ονόματα (Θέμος Αναστασιάδης, Σωτήρης Πουλόπουλος. Βαγγέλης Περρής κ.ά.), πολλή διαφήμιση, καλή πληροφόρηση, εξωαθλητικά πιπεράτα θέματα και, γενικά, η εικόνα μιας σύγχρονης, δυνατής, φανατικής εφημερίδας που αρχικά απλώς κλόνισε τον ογκόλιθο-Φως και κάποια στιγμή το συναγωνίστηκε κυκλοφοριακά.

Έχουν αλλάξει πολλά

Φυσικά και έχουν αλλάξει πολλά στο μετά Νικολαΐδη Φως. Έγιναν περικοπές μισθών, απολύσεις, αλλαγές στη δημοσιογραφική κορυφή, αλλά και στη βάση, μειώθηκε δραστικότατα το προσωπικό.

Κατά τα άλλα, το σημερινό Φως, ιδιοκτησίας πλέον μόνο της Μαρίας Νικολαΐδου, προσπαθεί να βρίσκεται στο δημοσιογραφικό πνεύμα στο οποίο κινήθηκε επί δεκαετίες. Αν δεν το πετυχαίνει απόλυτα (λόγω μείωσης των «χεριών» ή την εντατικοποίηση άλλων), τουλάχιστον το προσεγγίζει.

Τη Δευτέρα το πρωτοσέλιδο του Φωτός ξάφνιασε, καθώς βασικό του θέμα ήταν οι επιτυχίες στο Στίβο και όχι κάποιο ποδοσφαιρικό. Δεν ήταν συνηθισμένο αυτό για το Φως και θα δούμε σε λίγες ημέρες, από τα δελτία του Άργους, αν υπήρξε κυκλοφοριακό αντίκτυπο –θετικό ή αρνητικό. Βασικό θέμα τον Στίβο έκανε από τις άλλες εφημερίδες μόνο η SportDay.

@ Η σελίδα του Harddog στο facebook, για όσους αρέσει το μπλογκ, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ