Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019

Ιστορίες μπομπινοφώνου (4)

(...) Το ραδιόφωνό μας είναι παγκοσμίου λήψεως. Έτσι είναι τα καλά ραδιόφωνα που θέλει ο κόσμος, παγκοσμίου λήψεως. Έχουμε μια κεραία μέσα στο σπίτι για να ακούμε καλύτερα όλο τον κόσμο! Αλλά ακούμε μόνο την Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί ο κόσμος θέλει
παγκοσμίου λήψεως για να ακούει μόνο την Αθήνα. Λέμε Αθήνα το Εθνικό Πρόγραμμα.

 (...) Νομίζω πως η θεία μάς βοήθησε και πήραμε το ραδιόφωνο. Εκείνη πληρώνει τις δόσεις στον κύριο Σταυρίδη. Πήγε το παράγγειλε και μετά ήρθε και μας το είπε. «Όλη η γειτονιά έχει, εσείς καψερά να μην έχετε;». Και μετά, το απόγευμα, περιμέναμε όλοι να φέρουν το ραδιόφωνο και σχεδόν είμαστε ντυμένοι με τα καλά μας. Και την ψυχή μας είχαμε ντύσει με τα καλά της, ξέρω και εγώ;

** Αποσπάσματα από τις Ιστορίες μπομπινοφώνου (ιστορίες στο συρτάρι). Ένα ξεχασμένο, και κάποτε χαμένο, παμπάλαιο, τέιπ μαγνητοφώνου, με αφηγήσεις ενός παιδιού Δημοτικού που επιχειρούν να ζωντανέψουν μια εποχή περιγράφοντας τις μικρές λεπτομέρειές της.