Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2018

Σκετς επιθεώρησης στο λεωφορείο

Λεωφορείο. Διαδρομή Φάληρο-Σύνταγμα. Κόσμος κάμποσος. Σε όλη τη διαδρομή η κυρία που κάθεται πίσω μου, μιλάει στο κινητό. Γιατί δεν θα πάει στο χωριό, τι κάνει ο θείος, πού θα βρεις τα καλύτερα ξηροκάρπια, έτσι είναι αγάπη μου οι
άντρες. Όλα έξω φωνή-κουφός θάναι ο συνομιλητής. Η κοπελιά απέναντι τάχει πάρει με κάποιαν όρθια που όλο την ακουμπάει. Κάποια στιγμή πετάγεται εν εξάλλω, «Σηκώνομαι να κάτσετε, δεν θα με τρελάνετε στη σφαλιάρα». Η όρθια της παίρνει τη θέση χωρίς καμία αντίδραση.

Η διπλανή μου προσπαθεί να ανοίξει τσάντα, δεν χωράει να βγάλει το κινητό γιατί φοράει έναν τόνο ρούχα, με ζουπάει στο παράθυρο και λέει «Έτσι κάνουν οι όρθιοι, μας ενοχλούν». Η πιο ηλικιωμένη απέναντι, της απαντάει: «Την κοπέλα την έχετε λειώσει αλλά δεν μιλάει».-Εγώ είμαι η κοπέλα, με πιάνει νευρικό γέλιο-

Και εκεί επάνω μπαίνει και ένας ξυλοπόδαρος ο οποίος δεν χωράει και κουτουλάει στο ταβάνι. Ο κύριος μπροστά μου «Α, καλά εσύ μας έλειπες!» Και η από πίσω κυρία απτόητη, έχει προχωρήσει στην συνταγή για τους καλύτερους κουραμπιέδες. Θέλω να βγάλω χαρτί να γράψω, αλλά δεν χωράω να κουνήσω κανένα χέρι. Κανονικό σκετς επιθεώρησης.

Ζωή Ρηγοπούλου
(Από το fb)