Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Αυτοί διοικούν το ποδόσφαιρο

Σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ έγιναν επεισόδια επιπέδου ελληνικού σαβουροπρωταθλήματος. «Ήταν πρωτοφανές» έγραψαν και «έκπληξη» είπαν. Ποια έκπληξη; Είμαστε ως χώρα συνηθισμένοι στην ισοπέδωση, στη
διάλυση. Η ΑΕΚ πριν από πέντε χρόνια έπαιξε στη Γ' Εθνική, πριν από τέσσερα στη Β', φέτος υπερυψώθηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μια επιτυχία, που μαζί με την έναρξη της ανέγερσης του γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια, μπορούσε να αλλάξει τη διαδρομή της στην Ιστορία. Να την αλλάξει προς τα πάνω, δηλαδή. Έγινε το αντίθετο. Η ΑΕΚ βυθίστηκε μέσα σε μερικές εβδομάδες. Για άλλους, σε άλλες χώρες ίσως, θα χρειαζόταν χρόνια για να έρθει η θεαματική ανατροπή. Για εμάς, τους Έλληνες, ήταν υπόθεση συνοπτικών διαδικασιών. Έφτανε η ΑΕΚ να κλείσει τα μάτια και ώσπου να τα ξανανοίξει είχε κάνει ένα βήμα προς την καταστροφή. 

Η κατάρρευση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος συντελέστηκε με το ίδιο υλικό: τη νιτρογλυκερίνη του Οπαδού. Ήταν το υλικό που χρησιμοποιήθηκε στον προπερασμένο τελικό του Κυπέλλου, στον Βόλο με τον ΠΑΟΚ. Το επόμενο χτύπημα έγινε έξω από το ΟΑΚΑ πριν από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και το τελευταίο ήρθε το βράδυ της Τρίτης, πάλι στο ΟΑΚΑ, αυτή τη φορά με εχθρούς τους Ολλανδούς του Άγιαξ και τους κρυφοπαναθηναϊκούς που συνασπίστηκαν με τους ξενόφερτους!

Όλοι αυτοί οι εκρηκτικοί εξουσιαστές του ποδοσφαίρου είναι παιδιά και γεννήματα των ίδιων των συλλόγων. Φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο σε εκείνους της ΑΕΚ, αλλά σε ΟΛΟΥΣ. Για χρόνια τους στράτευαν, τους κανάκευαν, τους βοηθούσαν, κάποιες φορές ενεργούσαν για την αποφυλάκισή τους και παλιότερα μπορεί (ενδεχομένως, ίσως, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για να το ορκιστείς) να τους χαρτζιλίκωναν κιόλας! «Αυτούς τους οπαδούς έχουμε και δεν μπορούμε ούτε θέλουμε να τους αλλάξουμε» έχει πει ο Σωκράτης Κόκκαλης.

Στον Παναθηναϊκό ο Αλαφούζος σύμπλευσε για μεγάλο διάστημα με έναν σκληρό πυρήνα, στον ΠΑΟΚ ο Ιβάν δεν τους έβαλε απέναντι, στη Λάρισα τους ανέχθηκαν να ακυρώνουν συμφωνίες με προπονητές και στην ΑΕΚ όταν ο Ντέμης Νικολαΐδης, επί προεδρίας του, είχε το θάρρος να δώσει τα ονόματα δύο «μονομάχων» σε επεισόδια με άλλους «μαχητές», του Ατρομήτου τότε, κατηγορήθηκε για δοσιλογισμό και όπου τον βρουν τον κυνηγούν –κυριολεκτικά τον κυνηγούν. Όπως έγινε στη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης οπότε μερικές δεκάδες προσπάθησαν να μπουν στο στούντιο της Nova και, τελικά, διέκοψαν την εκπομπή!

Όλοι αυτοί δεν είναι οπαδοί, είναι δυνάστες. Δεν είναι κοντά στις ομάδες για να τις στηρίξουν αλλά για να τις  διοικήσουν. Θέλουν να γίνεται ό,τι αποφασίζουν εκείνοι και έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι είναι το κέντρο στον κύκλο κάθε συλλογικού μικρόκοσμου. Όπως οι οπαδοί του ΠΑΟΚ για παράδειγμα, οι οποίοι λένε σε ανακοίνωσή τους ότι δεν θέλουν την Εθνική ομάδα στην Τούμπα. Και απειλούν ότι αυτό το ενδεχόμενο δεν θα περάσει «ούτε πάνω από το πτώμα μας». Ξέρουν αυτοί –και όλοι οι άλλοι ετερόχρωμοι πολεμιστές– να μάχονται μέχρι θανάτου. Όχι του δικού τους, αλλά του ποδοσφαίρου και των ομάδων που λένε ότι αγαπούν.

Ακολουθήσετε το μπλογκ στη σελίδα του στο faceboook, δηλώστε το αν σας αρέσει