Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

Το πιτσιρίκι από το Αφγανιστάν που διαβάζει Σαλωμό και Καβάφη

Ο Σιδίκι με πειράζει που πάω ψάρεμα και μου στέλνει βιντεάκια με ψάρια. Από το Βερολίνο. Μιλάμε λίγο. Ο αδερφός μου, που έχει πάει για διδακτορικό, κάνει παρέα με το Σιδίκι και έχει βρει από τις πρώτες του μέρες στα ξένα ένα φίλο εκεί. Ποιος να το περίμενε
πως το πιτσιρίκι από το Αφγανιστάν που ήρθε πρόσφυγας πριν από δέκα και τόσα χρόνια και τον είχαμε μαθητή σε ένα camp στο πουθενά, θα έκανε κάποτε παρέα με τον αδερφό μου, που, στο Βερολίνο. Μιλάμε λοιπόν και σε κάποια στιγμή μου λέει, «αυτές τις μέρες διαβάζω ποίηση από Σολωμό, Παλαμά, Σαπφώ, Καβάφη, Σεφέρη και Πολυδούρη. Απίστευτα πράγματα».

Και φίλε Σιδίκι, αδερφέ μου και αγαπημένε μας, δακρύζω και 'γω δε ξέρω γιατί, από χαρά. Και δε σκέφτομαι ούτε λεπτό, ούτε στιγμή φίλε μου καλέ και αδερφέ μου και αγαπημένε μας, όλους αυτούς που δε σε ήθελαν στη χώρα μου, όλους αυτούς που διαλαλούν την ελληνικότητά τους αλλά εννοείται ούτε καν τα ονόματα αυτών των ποιητών δεν έχουν ακουστά ή και να τα έχουν, δεν έσκυψαν ποτέ να πιουν από το νερό τους...

Γιώργος Τυρίκος-Εργάς
(Ο Γ.Τ. είναι μέλος της Αγκαλιάς, της ΜΚΟ που εδρεύει στη Λέσβο και δραστηριοποιείται για την περίθαλψη και στήριξη του Ανθρώπου. Συνεχής είναι η βοήθεια της Οργάνωσης προς τους μετανάστες. Το κείμενο αναρτήθηκε στο fb)