Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018

«Θα σκοτωθεί», σκέφτηκα

Πέρασες με το μηχανάκι κι έτρεχες. Αέρας δεν ανέμιζε τα μαλλιά σου.
Κομμένα. Κοντά. Αγορίστικα. Αν και γυναίκα.
Ούρλιαζες στο κινητό:
-Άσε με ρε Μάνα, μη με τρελαίνεις...!
«Θα σκοτωθεί». Σκέφτηκα.
Μετά πέρασε άλλο μηχανάκι. Αργά πήγαινε αυτό.
Δύο άτομα. Κολλημένα τα σώματα.
Το αριστερό χέρι του οδηγού δεν κρατούσε το τιμόνι.
Πεσμένο προς τα κάτω- χάιδευε τη γάμπα της γυναίκας πίσω του.

«Θα σκοτωθούν». Σκέφτηκα.
Έζησαν όλοι τους. Εγώ σκοτώθηκα. Καθώς βάδιζα.
«Θα σκοτωθεί» δεν σκέφτηκε κανείς για μένα.
Ποιος να νοιαστεί κάποιον που πήγαινε με τα πόδια.
Παραμιλώντας. Μόνος του.

** Από τις δημοσιεύσεις ποιημάτων του Τσιμάρα Τζανάτου (είναι ηθοποιός, συγγραφέας, ποιητής) στη σελίδα του, στο fb. Όλες είναι πολύ καλές, οι περισσότερες εξαιρετικές. Έχουν την υπογραφή «Αγνώστου»