Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Πλάνο με όλο το προγούλι στην οθόνη

Η ΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ (ΑΠΟ ΤΟ 1993) ΚΑΝΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ (ΚΑΙ ΚΑΥΣΤΙΚΕΣ) ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΙΚΡΕΣ ΟΘΟΝΕΣ

Καθόλου δημοφιλής ποστιά, αλλά ευτυχώς βλέπω ότι είναι κοινός τόπος κάποιες παρατηρήσεις που έχουν να κάνουν με την ελληνική τηλεόραση σήμερα. Οι μέρες της ανεργίας μου περνούν -μεταξύ άλλων- με περισσότερες ώρες μπροστά στις μικρές οθόνες. Μία
οθόνη στο πλάι, αυτή του υπολογιστή και μία της τηλεόρασης. Το χούι άλλωστε δύσκολα βγαίνει.

Είμαστε λοιπόν στο 2018 και ειλικρινά, κάποιες φορές, πιστεύω ότι το 1999 η ποιότητα της εικόνας ήταν πολύ καλύτερη, παρά το γεγονός ότι τεχνικά σήμερα οι δυνατότητες είναι σαφώς μεγαλύτερες και περισσότερες. Από που να αρχίσω δεν ξέρω, άρα brainstorming.

* Παράθυρα όπου δεν καταλαβαίνεις ποιος βγαίνει "ζωντανά" από το στούντιο και ποιος τηλεφωνικά, διότι το μόνο που βλέπεις πχ σε ένα τριπλό παράθυρο, είναι τους δύο δημοσιογράφους (live) και στο τρίτο (παράθυρο) τον καλεσμένο σε στοπ καρέ σαν να του έχει έρθει ντοβρουτζάς επιτόπου (εκτός από τον Αυτιά που "παγώνει" από μόνος του). Βάζουμε ρε παιδί μου κάτι (πέρα από το ονοματεπώνυμο) για να καταλαβαίνει ο τηλεθεατής ότι είναι τηλεφωνική η σύνδεση. Ενα σχήμα που να θυμίζει κινητό, ένα ακουστικό, μία μπομπίνα ήχου, τον Γκράχαμ Μπελ ξερωγώ.

* Πλάνα σε ρεπορτάζ από youtube (ή από αλλού) τα οποία είναι τόσο "λασπωμένα", που τα βίντεο που τραβούσαμε με το Nokia N90 φαντάζουν ψηφιακοί παράδεισοι.

* Ζωντανές συνδέσεις (όχι έκτακτες) που on air γίνεται check ήχου και εικόνας και το καμένο πλάνο διορθώνεται και ψάχνεσαι τι στο καλό συμβαίνει με τα μάτια σου.

* Επίσης καλό το skype, αλλά για να μιλάς με τη μάνα σου όταν σπουδάζεις στο Εδιμβούργο. Όχι για καθημερινές συνδέσεις όπου είναι η χαρά του πιξελιάσματος, της φωνής μέσα από την πηγάδα και του πλάνου από κάτω προς τα πάνω με όλο το προγούλι στην οθόνη (προστατεύστε τους λίγο γαμώτο...)

* Πλάνα τόσο κοντινά πχ σε παρουσιαστές/στριες ειδήσεων που είμαι έτοιμη να πάω και να τους ζουπήξω τα μαύρα στίγματα. Επίσης ok, ωραίο το όρθιο (για παρουσίαση μιλάω, ε?) αλλά άμα είναι να βλέπω μόνιμα ένα σούπερ και τον άνθρωπο κομμένο από τον μηρό και κάτω, ε δεν έχει νόημα το όρθιο.

*Επαγγελματίες που χωρίς εκπαίδευση βγαίνουν on camera και αλλού πχ είναι η κάρτα με τις θερμοκρασίες (καιρός) αλλού κοιτάζουν αυτοί ή στρέφονται. Θα το ξαναπώ, προστατεύστε αυτούς που βγαίνουν στο γυαλί "εκπαιδεύοντάς τους" λίγο πριν από το πρώτο live τους.
*Stand up που γίνονται απλώς για να γίνονται και δεν δείχνουν απολύτως τίποτα. Btw, το stand up έχει ένα λόγο που το κάνει ο συντάκτης και άμα κάτσω να εξηγώ θα βγει σεντόνι τούτη η ποστιά κι έχω κι άλλα να πω.

* Εκπομπές ενημερωτικές που, στην πλειοψηφία τους θυμίζουν ραδιόφωνο (και μάλιστα κακό) κι όχι τηλεόραση. Κεφαλάκια μόνο (καλεσμένοι) και τηλεφωνικές της κακιάς ώρας για να γεμίσει όπως-όπως ο χρόνος μέχρι να έρθει ο επόμενος παρουσιαστής της επόμενης ενημερωτικής εκπομπής όπου θα δεις πάλι τα ίδια.

Δεν θέλω με αυτά που γράφω να πικράνω, ή να πικάρω συναδέλφους μου της τηλεόρασης και συναδέλφους τεχνικούς που έχω ζήσει μαζί τους και με τη βοήθειά τους ώρες τηλεοπτικές. Μιλάμε για ΠΟΛΛΕΣ ώρες πτήσης από το 1993. Δεν απευθύνεται αρχικά σε αυτούς τούτη η ποστιά, αλλά στα στελέχη. Διότι εκεί είναι η πρώτη ευθύνη. Σε αυτούς που τοποθετούνται στις θέσεις που τοποθετούνται και οφείλουν να γνωρίζουν τι είναι η τηλεόραση κι όχι πχ να λένε (κάποιοι) "δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι μου", ή "δεν παρακολουθώ τηλεόραση". Τράβα σπίτι σου τότε. Από μένα όχι.

Γιώτα Μιχαλοπούλου
(Η δημοσιογράφος, πρώην παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου του Αντένα, κάνει ενδιαφέρουσες τηλεοπτικές επισημάνσεις  με ανάρτηση στο fb)

Ακολουθήσετε το μπλογκ στη σελίδα του στο faceboook, δηλώστε το αν σας αρέσει