Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2018

Όταν ο ρεπόρτερ συνάντησε τον ποιητή

Ο ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΜΙΑ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΤΙΝΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟ

Η πρώτη συνάντηση έγινε στο βιβλιοπωλείο του Ιανού στην Θεσσαλονίκη για την εκπομπή «Νυχτερινός Επισκέπτης». Η συνέντευξη έκαμε αίσθηση, κυρίως για τον αιχμηρό του λόγο και τις αυστηρές του κρίσεις σε
Ελύτη και Ρίτσο. Μάλιστα αποτέλεσε αντικείμενο εργασίας στη Σχολή ΜΜΕ του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Το ίδιο βράδυ ήθελε να πάμε στην Όμορφη Νύχτα να τραγουδήσει Τσιτσάνη. Πρώτη φορά τον άκουγα να τραγουδάει. Είχε φωνή «ιεροψάλτη». Αλλά και η εμφάνιση του ήταν «εκκλησιαστική». Θα 'λεγες πως η εκκλησιαστική θητεία της εφηβείας είχε αφήσει ανεξίτηλα πάνω του τα σημάδια της. Πιο πολύ έψελνε Τσιτσάνη παρά ερμήνευε λαϊκότροπα. Απέδιδε θα ΄λεγε κανείς, με τρόπο λόγιο τις νότες... Με ευσέβεια και προσήλωση ιεροψάλτη.

Συναντηθήκαμε ύστερα από καιρό στην Τσιμισκή:

-Θα θέλατε να σας προσφέρω μια πάστα φλώρα στου Αγαπητού; Ξέρατε φτιάχνει ωραίες πάστες φλώρες ο Αγαπητός. Είναι ονομαστός στην Θεσσαλονίκη.

-Εγώ προτείνω να σας πάρω το βράδυ να φάμε και να πιούμε κανα ποτηράκι..

-Σας ευχαριστώ αλλά δεν πίνω. Έχω παιδικές τραυματικές εμπειρίες. Ο πατέρας μου υπήρξε πότης και μέθυσος...

Χρόνια αργότερα κλείστηκε μια συνέντευξη για την εκπομπή «Δρόμοι».Την προετοιμασία είχε αναλάβει η Ηρώ Τριγώνη που είχε την ευθύνη της εκπομπής. Παραμονή της αναχώρησης για Θεσσαλονίκη κι ενώ έχουν κλείσει συνεργεία και ξενοδοχείο, τηλεφωνώ στον Ντίνο για να επιβεβαιώσω το ραντεβού. Η απάντηση του μ αφήνει άφωνο:

-Μην ανεβείτε.
-Μα έχει προηγηθεί ολόκληρη προετοιμασία με σας και την κυρία Τριγώνη.
-Αυτά συμβαίνουν αγαπητέ όταν μπαίνουν γυναίκες ανάμεσά μας.
-Τέλος πάντων εγώ αύριο θα είμαι στο ξενοδοχείο και θα περιμένω.

Την επόμενη μέρα του τηλεφώνησα... Έφτασε κάποια στιγμή στον τόπο συνάντησης. Με κείνη τη λιτή συντηρητική εικόνα που παρέπεμπε πιο πολύ σε επίτροπο εκκλησίας παρά σε ποιητή. Με το γκρίζο παλτό να υπογραμμίζει αυστηρότητα συνταξιούχου καθηγητή σε συνδυασμό με μια αδιόρατη μελαγχολία.

-Συγνώμη αλλά πρέπει να πάω στην κηδεία ενός προσφιλούς μου προσώπου. Υπήρξε χρονιά ο τυπογράφος που συνεργάστηκα...
-...σας λείπει ένα κουμπί από το παλτό.
-..σας ευχαριστώ που το προσέξατε... Μου έπεσε στον δρόμο αλλά ευτυχώς το μάζεψα... Το ΄χω εδώ να το ράψω στο σπίτι.

Δεν ξέρω, αλλά πρώτη φορά μου φάνηκε τόσο αφόρητη η εικόνα της μοναξιάς να πασχίζει σ' αυτήν την ηλικία να ράψει ένα κουμπί στο παλτό του.

-Να σας περιμένουμε να ΄ρθετε από την κηδεία;
-Να με περιμένετε στην αρχή της Εγνατίας, εκεί γύρω στις τέσσερις...

Μας είχε ανατρέψει όλα τα ώς εκείνη τη στιγμή δεδομένα της εκπομπής (σενάριο,τοποθεσία κ.α).Δεν ξέραμε τι μας περιμένει... Τελικά ήρθε στο ραντεβού στην ώρα του.

-Ξεχάστε σας παρακαλώ την προετοιμασία. Αποφάσισα να σας κάμω μια ξενάγηση στην δίκη μου Θεσσαλονίκη. Την πόλη που εμπεριέχω και με εμπεριέχει... Συμβολικά, αλλά και πολεοδομικά αυτή η διαδρομή έχει σχήμα σταυρού. Σήμερα θα πάρουμε την οριζόντια διαδρομή που ξεκινά από εδώ για να καταλήξει στο βυζαντινό κάστρο και στο Βαρδάρη.Κι αύριο θ' ακολουθήσουμε την κάθετο που μας οδηγεί ως πάνω, στους πρόποδες του Σέιχ Σου.

Ξεκινήσαμε... Ήταν μια πολύτιμη για μας ξενάγηση του ποιητή στην πόλη του... Με πρώτη στάση στην Ροτόντα, μετά στην Παναγία την Δεξιά και πιο κάτω μια ακόμα στο σημείο που δολοφόνησαν με τα γεγονότα της Πρωτομαγιάς του 1936 τον Τουση... Ώσπου φτάσαμε, ώρα δειλινού, στα κάστρα.. Εκεί ξετύλιξε την προσωπική του μυθολογία κι όλες εκείνες τις στιγμές ευφρόσυνες και οδυνηρές του βίου...

Την επόμενη πήραμε την κάθετο... Περιδιαβήκαμε τους δρόμους της Άνω Πόλης με μια στάση στην Πλατεία Τσιτσάνη, όπου με συνοδεία μικρής κομπανίας ερμήνευσε Τσιτσάνη. Καταλήξαμε αργά τ' απόγιομα στο Σέιχ Σου. Εκεί απήγγειλε το ποίημα για τον Παγκρατίδη.

Ώρα που έγερνε ο ήλιος στον Θερμαϊκό τον αποχαιρετήσαμε. Το συνεργείο μάζεψε όλα τα συμπράγκαλα. Μας συνόδεψε ώς την είσοδο. Ευγενικός και προσηνής με όλους κι ειδικά με την κυρία Τριγώνη. Λίγο πριν κλείσει η εκπομπή είχε σούρει τα εξ αμάξης στον Ελύτη.

Φόρτωσε το συνεργείο... Γύρισα μια τελευταία ματιά. Ήταν στο παράθυρο κι έγνεφε αντίο... Μου φάνηκε κάδρο μοναξιάς..Έγνεψα κι εγώ.

** Δημοσιεύτηκε στη σελίδα του Άρη Σκιαδόπουλου, στο facebook, στη σειρά «Μνήμη»