Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

«Σε μεγάλο βαθμό έχει βάση το σύνθημα: αλήτες - ρουφιάνοι – δημοσιογράφοι»

ΕΝΑΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟ LIFO.GR - «ΔΕΝ ΓΙΝΑΜΕ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ Ή ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΑ ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΚΟΜΕΝΟΥΣ»  – ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ (ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ – ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΔΟΤΕΣ

Ο Άρης Σκιαδόπουλος «έφυγε» και γύρισε. Δεν διστάζει να μιλάει γι’ αυτό –για την περιπέτεια της υγείας του. Το κάνει με λεπτομέρειες που μπορεί και να σοκάρουν. «Εμένα μου είπαν ότι δεν θα σηκωθώ ποτέ. Και ήδη, χάρη στις
προσωπικές προσπάθειες που έχω κάνει, έχω καταφέρει όχι μόνο να περπατώ αλλά και να πηγαίνω για μπάνιο» λέει.

Η συνέντευξη που έδωσε στον Γιάννη Πανταζόπουλο για το Lifo θα μπορούσε να προβληθεί –και να «χάσει»– με φθαρμένα (και αδιάφορα για το επίπεδο του περιοδικού και του σάιτ) κλισέ όπως «Συνέντευξη-ποταμός». Για εμάς, τα όσα είπε ο Άρης είναι Δελτίο Καρδιάς. Μια συγκλονιστική στιχομυθία, με απόψεις, θέσεις, περιπέτειες, σελίδες ζωής και γνώμες, πολλές γνώμες, για την καθίζηση των εφημερίδων, τους εκδότες κ.λπ. Ο συντάκτης που έβγαλε τον τελικό τίτλο της συνέντευξης –ύστερα από πολλά σχέδια τίτλου, φανταζόμαστε– πρέπει να βρέθηκε μπροστά σε διλήμματα για το τι θα επιλέξει. Κατέληξε σε μια ατάκα που απηύθυνε ο Σκιαδόπουλος στον Σωκράτη Κόκκαλη, όταν παραιτήθηκε από τον Flash: «Εγώ είμαι και του λιμανιού και του σαλονιού».

«Εκλεκτικές σχέσεις με την εξουσία»

Όλα όσα λέει σε αυτό το Δελτίο Καρδιάς ο Άρης Σκιαδόπουλος είναι ξαχωριστά, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Από τα «δημοσιογραφικά», επιλέξαμε ως πρόταγμα την απάντησή του όταν του ζητήθηκε η άποψη για το «αλήτες – ρουφιάνοι – δημοσιογράφοι». Αποκρίνεται ευθέως, χωρίς παρακαμπτηρίους: «Σε έναν μεγάλο βαθμό έχει βάση το σύνθημα. Υπάρχει μια αντίληψη για τους δημοσιογράφους ότι έχουν αναπτύξει εκλεκτικές σχέσεις με την εξουσία κι έχουν απομακρυνθεί από τον λαό. Η δική μας γενιά ήταν πάντα μαζί με τον λαό και στις διαδηλώσεις τρώγαμε κι εμείς ξύλο. Δεν γίναμε δημοσιογράφοι για να κάνουμε παρέα με εφοπλιστές ή για να συναντιόμαστε τα βράδια στα μπαρ και να παριστάνουμε τους γκόμενους».

Αποστάγματα

Στη συνέντευξη υπάρχουν ατάκες που θα μπορούσαν να γίνουν αποφθέγματα και άλλες που είναι οδηγός δημοσιογραφίας:
** Να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι και να μην εξαναγκάζεται να πράττεις αυτό που δεν θες, διότι αυτή είναι η χειρότερη μορφή βίας.
** Η δημοσιογραφία μαθαίνεται πρώτα απ' όλα στην εφημερίδα ή στο περιοδικό. Το μεγάλο προσόν ενός δημοσιογράφου είναι αυτό της γραφής, να μπορεί να μεταδίδει την πληροφορία είτε σε εικόνα είτε σε συναίσθημα.
** Πάντοτε έλεγα σε όλους τους νεότερους δημοσιογράφους: «Με το χειρόγραφό σας πρέπει να καυλώνετε τον αναγνώστη, το αν θα χύσει είναι δικό του πρόβλημα».
** Κάθε τόσο συμβιώνω με όλα τα στάδια της ηλικίας, χωρίς ποτέ να έχω συνειδητοποιήσει πότε υπήρξα νέος ή πότε ένιωσα γέρος.
** Δεν θα μπορούσα να κάνω με τίποτα αυτό που εκτενώς συμβαίνει σήμερα, τη δημοσιογραφία του mail, με τις συνεντεύξεις να πηγαίνουν και να έρχονται ηλεκτρονικά.
** (Για τον θάνατο:) Το να βρεθείς σε ένα περιβάλλον ανυπαρξίας είναι ό,τι καλύτερο.

Πολλά μεταφέραμε εδώ –καλύτερα να επισκεφτείτε την πηγή για τα υπόλοιπα–, αλλά είναι λίγα μπροστά σε όσα διαβάσαμε. Πολλά από αυτά συγκλονιστικά. Όπως εκείνο για τις σκέψεις του στο νοσοκομείο: «Είχα σκεφτεί το καλύτερο και το χειρότερο σενάριο, ενδιάμεσο δεν υπάρχει. Γι' αυτό και υπαγόρευσα τις εντυπώσεις μου σε μια αποκλειστική νοσοκόμα εν είδει ημερολογίου».

** Δείτε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη στο Lifo.gr

Ακολουθήσετε το μπλογκ στη σελίδα του στο faceboook, δηλώστε το αν σας αρέσει