Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Θα θυμάμαι και όταν θα έχω πεθάνει

Η μνήμη και η ανάμνηση είναι αδελφές, αλλά η μια κολυμπάει στη θάλασσα και η άλλη στη λίμνη. Η μνήμη είναι μηχανισμός που ανακαλεί μέρες, μήνες, χρόνια και γεγονότα. Ένα μείγμα από στιγμές, καλές, κακές ανακατεμένες στο μπλέντερ του κεφαλιού. Η ανάμνηση κάνει και αυτή ανακλήσεις στο παρελθόν αλλά τρέφεται από τα συναισθήματα και εδρεύει στην καρδιά, αντίθετα με τη μνήμη που έχει έδρα το μυαλό.  Για πολλούς από εμάς (που μας κυνηγούν αυτά που έφυγαν) στις σκέψεις μας βρέχει
αδιάκοπα στιγμές, πλημμυρίζουν από αναμνήσεις και μνήμες τα υπόγεια του νου. Κολυμπάμε στα βαθιά, αψηφούμε τον κίνδυνο και κάποιοι καταλήγουμε σε πνιγμό από αδυσώπητες νερορουφήχτρες. Προσωπικά θα θυμάμαι τα μικρά και τα μεγάλα, τα όμορφα και τα άσχημα, τα γλυκά και τα πικρά, τους καλούς και τους κακούς, τις νίκες και τις ήττες, τους υπέροχους και τους άθλιους. Νομίζω ότι θα θυμάμαι ακόμα και όταν θα έχω πεθάνει.

Μπλόγκερ

Ακολουθήστε το μπλογκ στο facebook και κάνετε like, αν σας αρέσει, πατώντας εδώ