Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Η κρίση της κριτικής...

...ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«(...) Είναι κοινή παραδοχή ότι η κριτική βιβλίων σήμερα διέρχεται κρίση. Οι περισσότερες «κριτικές» είναι συνήθως διθύραμβοι ή αγιογραφίες των υπό συζήτηση συγγραφέων, ενώ τα ελάχιστα κρούσματα αρνητικής ή, έστω, επιφυλακτικής κριτικής προκαλούν αντιδράσεις με συνέπειες που δεν είναι πάντα ευχάριστες – ούτε καν προβλέψιμες. Το γεγονός
αυτό έχει μια «επίδραση φίμωσης», καθώς πολλοί από όσους γράφουν για βιβλία που διάβασαν προτιμούν να σιωπήσουν δημοσίως για κάποιο βιβλίο που δεν τους άρεσε και, αν έχουν θάρρος με τον συγγραφέα, να του κάνουν συστάσεις κατ’ ιδίαν, παρότι κι αυτές μπορεί να παράγουν μουδιασμένες αντιδράσεις. Σημασία τελικά έχει η πρόθεση με την οποία καθένας κάνει αυτό που κάνει: γράφει για ό,τι διαβάζει επειδή αποσκοπεί στην προσωπική του καταξίωση ως επαγγελματία της κριτικής; Επειδή εμφορείται από ματαιοδοξία; Ή επειδή ενστερνίζεται το ιδεαλιστικό ιδεώδες μιας καλύτερης λογοτεχνικής παραγωγής, στη βελτίωση της οποίας θα έχει συμβάλει και ο ίδιος; Ενδιαφέροντα ερωτήματα (...)

Απόσπασμα από, λίγο παλιότερο (7 Ιουνίου), άρθρο της Χριστίνας Λιναρδάκη στο μπλογκ Στίγμα Λόγου. Διαβάστε το εδώ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDOG:

Θέατρο: Το χάος μεταξύ κοινού και κριτικών