Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Οι 44 τελευταίες αναρτήσεις του Χρήστου Γραμμενίδη στο facebook

ΤΑ ΘΕΡΜΑ ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ - Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  – Ο ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ, ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ - ΤΟ ΠΙΚΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ - ΕΝ ΛΙΝΚ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ 

O Χρήστος Γραμματίδης έφυγε από την ζωή παραμερίζοντας τον πόνο και τον φόβο. Έφυγε με αξιοπρέπεια και με αγάπη για την ζωή που έχανε. Αποχωρούσε παρακολουθώντας και σχολιάζοντας, μέσω του fb, την
καθημερινότητα έως μια εβδομάδα πριν από τον θάνατό του. Ενδιαφερόταν από το δωμάτιο του Ευαγγελισμού για τα εφήμερα και έγραφε για αυτά σαν να είχε μπροστά του πολλά χρόνια: «Διαβάζω ότι θα μπορούμε πλέον να σηκώνουμε μέχρι 5.000 ευρώ το μήνα από την τράπεζα. Τι έγινε παιδιά; Γύρισε ο Σημίτης», έγραψε στις 31 Μαΐου.

Έκανε αναρτήσεις για τις Πανελλήνιες εξετάσεις και τα θέματά τους («τουλάχιστον σήμερα βάλανε Μαρωνίτη»), για το Μουντιάλ (δήλωσε με θέρμη την προτίμησή του στη Γαλλία), για την Ημέρα του πατέρα (ένα πολύ συγκινητικό σχόλιο, και αποκαλυπτικό της παιδείας του, για τον δικό του γεννήτορα), για τον θάνατο του Παύλου Γιαννακόπουλου (δυο φορές), για τα γενέθλια του Κεν Λόουτς με ένα μεγάλο κείμενο, για την επέτειο του θανάτου του Μάνου Χατζιδάκι, για τον Νταλάρα και τον Πάριο (με σαφή προτίμηση στον δεύτερο), για τα συλλαλητήρια του «Μακεδονιού», για την επέτειο του θανάτου του Ιβ Σεν Λοράνπέθανε και έγινε άγιος, γιατί δεν χρειάζεται η έγκριση του Βατικανού») κ.ά.

Παρέθεσα αποσπάσματα από τον Ρίτσο και τον Σεφέρη και, φυσικά, έγραφε και για την πορεία της κατάστασής του, όχι καθημερνά, όχι επίμονα, και πολλές φορές το έκανε με χιούμορ που εξέπληττε: «Τέταρτη μέρα ναυτίας και ήδη πιστεύω ότι η εγκυμοσύνη είναι το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο. Πως το αντέχετε αυτό κορίτσια; Θα πεθάνω» σημείωνε στις 5 Ιουνίου. 

Στις 11 Ιουνίου αποχαιρέτησε τον Παύλο Γιαννακόπουλο με μια μεγάλη φωτογραφία του και με παραπομπή στο στην ανακοίνωση της ΚΑΕ Παναθηναϊκός («Αιωνία η μνήμη», έγραψε), ενώ η τελευταία ανάρτηση στη σελίδα του, η μοναδική της 18ης του μήνα, ήταν για τη κατάκτηση του πρωταθλήματος μπάσκετ από τον Παναθηναϊκό, με τη αφιέρωση  «Για τον Παύλο».

Αντιγράψαμε τις 44 αναρτήσεις και κοινοποιήσεις του Χρήστου, τις μουσικές προτάσεις και τα λινκ που παρέθεσε από 1 έως 18 Ιουνίου. Το κάνουμε σαν ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη ενός τόσο σημαντικού ανθρώπου που έφυγε πριν προλάβει να φθαρεί από τον χρόνο – αλλά μόνο από την αρρώστια.

1 Ιουνίου στις 11:29 π.μ.  
Δεν είναι ότι έχω πονοκέφαλο απλά μάλλον είναι ένα alien μέσα στο κεφάλι μου και προσπαθεί να βγει

1 Ιουνίου στις 3:15 μ.μ.
"Όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, ζω ολοένα με το εντονώτερο συναίσθημα πως δεν είμαστε στην Ελλάδα, πως αυτό το κατασκεύασμα που τόσο σπουδαίοι και ποικίλοι απεικονίζουν καθημερινά δεν είναι ο τόπος μας αλλά ένας εφιάλτης με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα μια πολύ βαριά νοσταλγία. Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό. Ωστόσο νομίζω πως αυτό το συναίσθημα, συνειδητό ή όχι — αδιάφορο, χαρακτηρίζει όσους από τους ανθρώπους μας των εκατό τόσων τελευταίων χρόνων αξίζει να τους λογαριάσει κανείς. Οι μεγάλοι κολυμπητάδες, που αγωνίστηκαν, όσο κρατούσαν τα μπράτσα τους, να φτάσουν και να ιδούνε από πιο κοντά αυτό το σκληρό νησί του Αιόλου, την άλλη Ελλάδα. Όλοι τους βούλιαξαν." (Γ. Σεφέρης)

1 Ιουνίου στις 3:47 μ.μ. 
Σαν σήμερα το 2008, στα 71 του ο Ιβ Σεν Λοράν πέθανε και έγινε άγιος, γιατί δεν χρειάζεται η έγκριση του Βατικανού για την αγιοποίηση του φτάνει μόνο το επώνυμο του. (Παρέπεμψε σε θέμα του in.gr με αυτό το λινκ)

1 Ιουνίου στις 4:09 μ.μ. 
Το πρόβλημα δεν είναι ο Καμμένος. Είναι οι άνθρωποι που για το "κόμμα" (διάβαζε για την όποια καρέκλα) είναι διατεθειμένοι να υπερασπιστούν τους Καμμένους αυτού του κόσμου. Τουλάχιστον έχουμε την ευκαιρία να μετρηθούμε. Διαλέγεις τελικά με ποιους θα πας και ποιους θ αφήσεις

1 Ιουνίου στις 5:54 μ.μ. 
Φίλη πες αλήθεια: δεν θες να σου εφαρμόσει τον προϋπολογισμό του; (ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΩΤΟ)









1 Ιουνίου στις 6:34 μ.μ. 
Κυνηγετικό ατύχημα ο θάνατος του προέδρου Κένεντι σύμφωνα με την Πιπινα. Μια μπεκάτσα σημαδευε ο Λι Χαρβεϊ Οσβαλντ και αστοχησε

2 Ιουνίου στις 12:53 μ.μ. 
Πότε θα ρθει αυτή η μέρα; (ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΩΤΟ)

















3 Ιουνίου στις 9:34 π.μ. 
Πριν 50 χρόνια ο Ρολάν Μπαρτ εντόπισε το πρόβλημα του να αντιμετωπίζεις τους πρόσφυγες όχι ως ανθρώπους, ως συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά ως ένα απρόσωπο ποτάμι, ένα καραβάνι, μια αφηρημένη "ουσία του πρόσφυγα" την οποία η Ανατολή έχει την τάση (έτσι, γενικώς και ανεξήγητα) να παράγει σε μεγάλους αριθμούς. Το λέει καλύτερα ο ίδιος: "De même pour les réfugiés; inutile, évidemment, de les situer: ce sont des essences éternelles de réfugiés, il est dans la nature de l'Orient d'en produire"

3 Ιουνίου στις 9:57 π.μ.
Μπαντάρα - κομματάρα
Gina Moscholiou αφιερωμένο
YOUTUBE.COM
The Last Internationale - "Hard Times"

3 Ιουνίου στις 10:15 π.μ. 
Ο Πάριος είχε σαφώς καλύτερη φωνή από τον Νταλάρα, πιο μουσική, πιο όμορφη, με πολύ πιο ζεστή χροιά. Έκανε τη μισή καριέρα αν βάλουμε κάτω τα ρεπερτόρια τους. Υπάρχει ενα σαφές πολιτικό δίδαγμα εδώ. Γυρνάω στην ανάγνωση του Μπαρτ

3 Ιουνίου στις 10:26 π.μ. 
Ο άλλος νομίζει ότι σεξισμός σημαίνει να πεις "μαλάκα τι θεογκόμενα ειναι η Μπελούτσι". Ναι. Και ρατσισμός είναι να πεις "τι ωραίοι που είναι οι Ισπανοί". Συνέλθετε

3 Ιουνίου στις 2:37 μ.μ. 
Ο Φουρθιώτης στην εκπομπή του παραπλανά τον κόσμο να αγοράσει μέσω telemarketing γυαλιά που δηθεν έχουν "την εγγύηση της ευρωπαϊκής ένωσης" (για όνομα του Θεού). Μετά κάνει κι άλλες γνωστές απατεωνιές με τα telemarketing με τους "100 πρώτους" που καλούν και άλλα τάχα μου εμπριμέ. Και μετά καλεί το ΕΣΡ να παρέμβει για το Game of Love μη και δούνε τα παιδιά μας κανέναν να κάνει μπάνιο σε πισίνα με μαγιό και χαλαρώσουν τα ήθη της χώρας. Αυτά (καρδούλα)

3 Ιουνίου στις 7:12 μ.μ. 
Από υπερμπαντάρες, η αδυναμία μου
YOUTUBE.COM
Led Zeppelin I 1969

5 Ιουνίου στις 10:52 π.μ.
Τέταρτη μέρα ναυτίας και ήδη πιστεύω ότι η εγκυμοσύνη είναι το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο. Πως το αντέχετε αυτό κορίτσια; Θα πεθάνω

5 Ιουνίου στις 12:21 μ.μ. 
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ δικαίωσε σήμερα τον ζαχαροπλάστη που αρνήθηκε να φτιάξει μια τούρτα για το γάμο ενός γκέι ζευγαριού επειδή κάτι τέτοιο προσέκρουε στις θρησκευτικές πεποιθήσεις του. Η απόφαση ήταν 7-2 αλλά είναι σημαντικό να καταλάβουμε γιατί κέρδισε. Δύο από τους πιο προοδευτικούς δικαστές του δικαστηρίου (οι δικαστές Μπράιερ και Κέιγκαν) συντάχθηκαν με την συντηρητική πλειονοψηφία. Όχι βέβαια επειδή συμφωνούν με τις διακρισεις λόγω σεξουαλικου προσανατολισμου. Αλλα για λόγους... διοικητικού δικαίου. Το αμερικανικό δίκαιο δέχεται ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις κάποιου δεν είναι νομιμος λόγος να αρνείται την παροχή υπηρεσιών (όπως και σε εμάς). Όμως (κι εδώ είναι η ιδιαιτερότητα του αμερικανικού δικαίου) οι κρατικές αρχές που είναι αρμόδιες να επιβάλλουν αυτόν τον κανόνα απαγορεύεται ρητώς να δείχνουν "εχθρότητα προς τη θρησκεία". Αντίθετα, οφείλουν να εξετάζουν τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις των διοικουμένων με "αμεροληψια και σεβασμό". Ο λόγος που οι δικαστές (τουλάχιστον οι δύο προοδευτικοι) συμφώνησαν ότι η απόφαση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Κολοράντο δεν μπορούσε να σταθεί είναι απλός: έκριναν ότι δεν ήταν αμερόληπτη. Όπως αναφέρουν, η Επιτροπή δικαίωσε μεν το γκέι ζευγάρι απέναντι στον ζαχαροπλαστη που δεν ήθελε να τους φτιάξει την τούρτα τους αλλά αντίθετα πήρε το μέρος κάποιων άλλων ζαχαροπλαστών που αρνήθηκαν να γράψουν πάνω σε τούρτα ότι ο γάμος είναι μόνο μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Αυτούς τους δικαίωσε - και μάλιστα δύο μέλη της επιτροπής έκαναν και επιτιμητικά σχόλια για όσους έχουν αυτές τις απόψεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι τα κρατικά όργανα οφείλουν να μην δείχνουν τέτοια μεροληψία ούτε "εχθρότητα" προς τις θρησκευτικές απόψεις. Με αυτήν την άποψη συντάχθηκαν 7 από τους 9 δικαστές.

5 Ιουνίου στις 12:41 μ.μ. 
Χτες δεν μάθαμε τίποτα καινούριο: ξέραμε ήδη ότι ο Κικίλιας δεν ξέρει γράμματα. Ξέραμε επίσης ότι ο Κοτζιάς είναι ένας παράφρων ολοκληρωτικής νοοτροπίας. Τσάμπα η συνέντευξη

6 Ιουνίου στις 1:14 π.μ. 
Ντόνα Μαντόνα γλυκιά Κεφαλονίτισσα  <3 (ξέρει αυτή). {Υπήρχε καρδούλα)
YOUTUBE.COM
Mitsias - Mia Kefalonitissa (Μια Κεφαλλονίτισσα)

6 Ιουνίου στις 3:19 μ.μ. (παραμονή της έναρξης των Πανελληνίων εξετάσεων, ανάρτησε αυτό χωρίς σχόλιο)

















7 Ιουνίου στις 8:29 π.μ. 
Τσαγκαρουσιάνος απολύτως to the point (Ήταν για σχόλιο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου σχετικό με τον θάνατο της Μάνιας Τεγοπούλου. Παραπομπή σε αυτό το λινκ)

7 Ιουνίου στις 8:40 π.μ.
Η ταράτσα του Ευαγγελισμού είναι γεμάτη χελιδόνια. Πετούν συνεχώς έξω από το παράθυρο κελαηδώντας. Θυμάμαι τα λόγια του Ρίτσου: Τα πουλιά πάνε κόντρα στον άνεμο, όχι από πείσμα ή αγωνιστική διάθεση ή από περίσσια δραστηριότητα, όχι. Μόνο από φιλαρέσκεια – για να μην ξεχτενίζονται τα πούπουλά τους.

7 Ιουνίου στις 9:24 π.μ. 
Πάντως για να είμαστε δίκαιοι τα στυλό δεν είναι "αγιασμενα". Απλώς γράφουν πάνω "καλή επιτυχία". Τώρα το αν έχει νόημα θεολογικως να τελείται παράκληση για αξιοκρατική ανταγωνιστικη διαδικασία (όπου αν σε φωτίσει ο Θεός θα φας την θέση του αλλουνού που δεν πήγε στην παράκληση) ας το λύσουν οι πιστοί με τους παπάδες

7 Ιουνίου στις 9:35 π.μ. 
Η αφόρητη προπαγάνδα σχεδόν όλων των καναλιών υπέρ των μισοαποτυχημένων χθεσινών πατριδοκάπηλων συλλαλητηρίων. Αυτή είναι η απόλυτη κατάντια της ελληνικής δημοσιογραφίας.

7 Ιουνίου στις 11:52 π.μ. 
Το event είναι girls only. Θα μπορούσα βέβαια να εκμεταλλευτώ τα κονέ μου με τη διοργάνωση και να παω παρόλα αυτά. Αλλά είναι αυτός ο κωλοκαρκίνος βλέπεις. Εσείς κορίτσια τρέξτε γιατί είναι επικό το event, καμωμένο με μεράκι και οι θέσεις είναι λίγες. Και να πιείτε στην υγειά μου. Κυριολεκτικά
"Let it be a pink summer!!!"

7 Ιουνίου στις 7:07 μ.μ. 
Τόλμησε ο Ερντογάν να πιάσει στο στόμα του τους δρόμους μας; Τα έργα πνοής της ΠΑΣΟΚάρας; Πάνο όρμα του. Τώρα.

7 Ιουνίου στις 11:37 μ.μ. 
Εν τω μεταξύ κάπου στον ευαγγελισμό (ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΩΤΟ)










8 Ιουνίου στις 12:01 π.μ. 
Γειά σου μεγάλε Θάνο απόψε στη γιορτή σου. Πάντα τέτοια
YOUTUBE.COM
Θάνος Μικρούτσικος - Γιώργος Μεράντζας

8 Ιουνίου στις 5:26 π.μ. 
Επιστήμονες (γιατροί, δικηγόροι, ιστορικοί, γλωσσολόγοι κλπ) απόφοιτοι Wikipedia: αυτή η μάστιγα.

8 Ιουνίου στις 11:58 π.μ. 
Allez les Bleus (καρδούλα)







8 Ιουνίου στις 12:33 μ.μ.
Τουλάχιστον σήμερα βάλανε Μαρωνίτη. Θυμάστε που τρέχαμε κάθε Κυριακή πρωί να πάρουμε το Βήμα; να διαβάσουμε τους σοφούς;

8 Ιουνίου στις 3:32 μ.μ. 
Παλιά είχαν τατουάζ όλα τα φρικιά και τα πανκιά. Τώρα έχουν όλοι οι κάγκουρες κι οι κλαρινογαμπροί. Όλοι όμως (συνήθως μανίκι)

9 Ιουνίου στις 8:44 π.μ.
Εύγε στην Περιφέρεια Αττικής για την ανάρτηση του πανό. Σήμερα είναι το πρώτο #pride που χάνω. Είμαι δυστυχώς κλεισμένος στο νοσοκομείο αλλά δηλώνω #παρούσα. Για την ορατότητα, την αξιοπρέπεια και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των LBGT+ ανθρώπων. Για την δημοκρατική συμμετοχή και τα ίσα δικαιώματα στη ζωή, τη δουλειά, την εκπαίδευση, την πρόσβαση στις υπηρεσίες, το γάμο. Για την μαχαιρωμένη τρανς, για τον δαρμένο gay, για την χτυπημένη λεσβία, για τους λοιδωρημένους, τους υβριζόμενους, τους αποκλεισμένους, τα θύματα. Για τα παιδιά στα σχολεία που σφίγγουν τα χέρια κάτω απ' τα θρανία ή κλαίνε στις τουαλέτες. Για να πούμε όχι στα κηρύγματα μίσους και απανθρωπιάς, για να γιορτάσουμε το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ζήσει αυτό που είναι. Και για μια στήριξη της υπερηφάνειας σε μια κοινωνία που λέει στους LGBT+ ότι πρέπει να ντρέπονται για αυτό που είναι.#athenspride2018





















9 Ιουνίου στις 6:24 μ.μ. 
Δεν υπάρχει πιο αντιδραστική και ισοπεδωτική έκφανση της γλώσσας από την ταυτολογία. Ο Έλληνας είναι Έλληνας, η Ελλάδα είναι Ελλάδα, ο άντρας είναι άντρας. Η ταυτολογία κλείνει τη συζήτηση και ορίζει αυταρχικά το πεδίο μέσα στο οποίο επιτρέπεται να σκεφτούμε. Είναι εν τέλει σχεδόν πάντοτε φασίζουσα.

9 Ιουνίου στις 9:08 μ.μ. 
Ούτε ο καρκίνος δεν μας σταματά. Ήρθε η φίλη μου και μου φέρε το #prideστον ευαγγελισμό. Κι εγώ και η Ρένα #παρούσα













11 Ιουνίου στις 1:43 μ.μ.
Αιωνία η μνήμη






















12 Ιουνίου στις 12:34 μ.μ.
Αυτό













Η σκοτεινή και ψεύτικη Ελλάδα | in.gr

13 Ιουνίου στις 2:46 π.μ. 
Ρε παιδια δεν αφήνετε τη Μακεδονια να ασχοληθούμε με το νέο επίτευγμα Τσίπρα; το "μνημόνιο χωρίς λεφτά"; θα γονατισουμε το 2019 κι εσείς ασχολείστε με τα αεροδρόμια του Ζαεφ

13 Ιουνίου στις 11:06 π.μ. 
Το μάθαμε καλά πως Υπερβόρειος διόλου δεν υπάρχει
πέρα από τις Ριπαίες οροσειρές, όσο κι αν τα γλαυκά όριά της,
ανάλογα με τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις των γεωγράφων,
μετακινούνταν όλο πιο μακριά.
Σήμερα βεβαιώθηκε:
μια σκέτη φαντασία η χώρα απ’ όπου μας ερχόντανε
οι κύκνοι και τα ορτύκια, όπου οι σεμνόπρεπες κόρες
Λαοδίκη και Υπερόχη ετοίμαζαν για τους θεούς
τα πρώτα φρούτα της σοδειάς, προσεχτικά τυλίγοντάς τα
σ’ άχυρο σίτου και λεπτό χαρτί.
Και τώρα αναρωτιόμαστε
πού τάχατε ν’ αποδημεί ο Απόλλωνας κάθε χειμώνα
με τ’ άρμα του που το ’σερναν λάμποντες κύκνοι και γρύπες,
κρούοντας τη χρυσή του λύρα, όταν εμείς μήνες και μήνες
μάταια κατά το Μάρτη καρτερούσαμε το γυρισμό του
συντάσσοντας μέσα στο κρύο τούς γιορτινούς του παιάνες;
Ή μήπως πια ούτε Απόλλωνας ούτε και λύρα υπάρχει;
Ωστόσο ακόμη συνεχίζουμε τον μισοτελειωμένο παιάνα
αφήνοντας ένα κενό στου ονόματος το μέρος, μήπως
βρεθεί κανένα νέο και το προσθέσουμε την ύστατη ώρα,
πάντοτε με το φόβο μήπως ο αριθμός των συλλαβών του,
μικρότερος ή μεγαλύτερος, μας χαλάσει το μέτρο.
(Γιάννης Ρίτσος)

13 Ιουνίου στις 12:20 μ.μ. 
Δεν σας γράφω νέα από τον ευαγγελισμό γιατί δεν υπάρχουν νέα. Οι μέρες πέφτουν η μια πάνω στην άλλη, ολόιδιες σα χάντρες κομπολογιού που λέει κι ο Αναγνωστάκης. Έχω 12 μέρες να φάω. Όχι από συμπαράσταση στον Κουφοντίνα. Έχω 12 μέρες ιλίγγους και συνεχείς εμετούς. Μου βρήκανε δυο νέους μικρούς όγκους. Έναν στην παρεγκεφαλίδα κι έναν στο μεσολόβιο (περιοχές του εγκεφάλου). Θα κάνουμε βιοψία να δούμε αν είναι από το λέμφωμα ή είναι κάτι άλλο. Δεν το βάζει κάτω βέβαια η αρρώστια αλλά δεν το βάζει κάτω και ο ασθενής. Δεν είναι και προς θάνατο Θα μου πεις. δηλαδή είναι αλλά μην κολλάμε σε λεπτομέρειες. εμείς το κεφάλι ψηλά  (καρδούλα)

13 Ιουνίου στις 6:58 μ.μ. 
#FiersdetreBleus #FRA #AllezlesBleus










15 Ιουνίου στις 4:54 π.μ. 
Ο Χατζιδάκις ήταν ένας γνήσιος επαναστάτης, ένας παθιασμένος εραστής του ωραίου και της ελευθερίας, ένας βαθιά φιλοσοφημένος πνευματικός άνθρωπος, ένας ενεργός και βαθιά δημοκρατικός πολίτης που στάθηκε σχεδόν ολομόναχος ενάντια στο μαύρο τέρας του αυριανισμού και κυρίως (πιο κυρίως δε γίνεται) ένας πραγματικά μεγαλοφυής μουσικοσυνθέτης. Και τώρα σιλάνς παίδες. Ο Χατζιδάκις πέθανε σαν σήμερα το 1994. Ζήτω η αθάνατη νεοελληνική μας αμετροεπής αγραμματοσύνη και κακογουστιά.

17 Ιουνίου στις 5:51 π.μ. 
Γενέθλιον Ken Loach σήμερα. Ο σπουδαιότερος συνεχιστής του βρετανικού Free Cinema. Αριστουργηματικός στις χαμηλότονες γλυκόπικρες tragicomedies, ανέδειξε με υπέροχο τρόπο ένα άλλο πρόσωπο της σύγχρονης Βρετανίας. Σοσιαλιστής και βαθιά μπρεχτικός, συνόψισε κάποτε το έργο του ως εξής: "καθήκον μας είναι να πούμε πώς έχουν τα πράγματα". Παράλληλα, δοκίμασε να στήσει και πιο επικά, μεγαλύτερου εύρους φιλμ που πραγματεύονται ιστορικά ζητήματα. Το corpus του έργου του, του βαθιά πολιτικού και βαθιά ανθρώπινου έργου αυτού του πολύ μεγάλου κινηματογραφιστή, είναι ένα οικοδόμημα αφιερωμένο στην ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, την ισότητα και τη δικαιοσύνη. Η λεπτή κόκκινη γραμμή που διατρέχει τις δημιουργίες του είναι η ανάδειξη των αδικιών και των βαναυσοτήτων του σύγχρονου κόσμου και η πρόταξη ενός ιδανικού ανθρώπινης χειραφέτησης και αλληλοκατανόησης. Ο Λόουτς άλλοτε αναδεικνύει το ζήτημα των αστέγων (Cathy Come Home - το φιλμ και η μεγάλη επιτυχία του οδήγησε σε συζήτηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων για το θέμα και στην ίδρυση μιας οργάνωσης για την προστασία των αστέγων), άλλοτε ανατέμνει την τραυματισμένη ιστορία της Ιρλανδίας (Hidden Agenda, The Wind That Shakes the Barley, Jimmy's Hall), άλλοτε καταγράφει τις αγωνίες και τα αδιέξοδα των απολυμένων εργατών στη Βρετανία (The Navigators) ή την εκμετάλλευση εις βάρος των μεταναστών στις ΗΠΑ (Bread and Roses), άλλοτε ασχολείται με τον ισπανικό εμφύλιο (Land and Freedom) και με τον πόλεμο στη Νικαράγουα (Carla's Song) ή με τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράκ (Route Irish). Άλλα ίσως οι σπουδαιότερες στιγμές του είναι οι απλές, κωμικοτραγικές, ανθρώπινες ιστορίες των χαμένων της ζωής, των αδικημένων, των άτυχων και των κατατρεγμένων, που είτε στη δουλειά, είτε στον έρωτα είτε στην οικογένεια (είτε σε όλα), βρέθηκαν με κακό χαρτί και λίγες μάρκες στο χέρι, είναι οι παρίες της τσόχας της ζωής: η φιλία ενός φτωχού παιδιού με ένα γεράκι (Kes), οι οικοδόμοι της μεταθατσερικής Αγγλίας (Riff-Raff), ο φτωχοδιάβολος που προσπαθεί να μαζέψει χρήματα για να πάρει φουστάνι στην κόρη του για την πρώτη θεία μετάληψή της (Raining Stones), η ανισόρροπη μάνα που της παίρνει τα παιδιά η πρόνοια (Ladybird Ladybird), ο αλκοολικός που παλεύει να κρατηθεί όρθιος στις λάθος γειτονιές της Γλασκόβης (My Name Is Joe), ο 16χρονος που θέλει να βοηθήσει την κατεστραμμένη μάνα του και μπλέκει χειρότερα ο ίδιος (Sweet Sixteen), ο Πακιστανός που ερωτεύεται μια καθολική Ιρλανδή ενοχλώντας και τους καθολικούς και τους μουσουλμάνους (Ae Fond Kiss), η άνεργη Βρετανίδα που πιάνει την καλή με λάθος τρόπο, εκμεταλλευόμενη παράνομους μετανάστες (It's a Free World), ο μπατίρης θαυμαστής του Καντονά που προσπαθεί να συμμαζέψει την ζωή του (Looking for Eric), οι κακόμοιροι της σκωτσέζικης επαρχίας που ποντάρουν σ' ένα αποστακτήριο ουίσκι για να φτιάξουν μια καινούρια ζωή (The Angels' Share), ο συνταξιούχος που μπλέκεται στα γρανάζια της ιδιωτικοποιημενης πρόνοιας (I, Daniel Blake). Όλες αυτές οι ιστορίες είναι τρομερά δυνατές συναισθηματικά, είναι πολλές φορές αστείες, δεν είναι ποτέ απλοϊκές και μανιχαϊστικές (ίσα-ίσα έχουν πολλά επίπεδα κριτικής, τόσο προς τα αριστερά όσο και προς τα δεξιά) και είναι όλες γυρισμένες με "νεορεαλιστικό" αλλά γνήσια βρετανικό στυλ. Είναι ένα έργο βαθιά ανθρώπινο και βαθιά πολιτικό, με ηθικό πρόσημο και κοινωνικό προβληματισμό. Ένα έργο αληθινά σπουδαίο.

17 Ιουνίου στις 9:18 π.μ. 
Δεν αντέχω να δω Ούτε πέντε λεπτά Αυτιά. μιλάει συνεχώς επάνω στους καλεσμένους του, Απορώ γιατί δέχονται να πηγαίνουν, αξιοπρέπεια δεν έχουν άραγε;;

17 Ιουνίου στις 2:29 μ.μ.
Ο μπαμπάς μου μαγειρεύει αδιανόητα, επισκεύαζε τα πάντα στο σπίτι (ηλεκτρολογικά, ξυλουργικά, υδραυλικά), ψάρευε, κυνηγούσε, είναι φοβερός ψήστης, παίζει τζουρά, ακούει Καζαντζίδη και ρεμπέτικα και Pink Floyd, φανατικός Χατζιδακικός - Θεοδωρακικός, θαυμάζει το Χορν, τον Καραμανλή, τον Πήτερ Ουστίνοφ, μας έβαζε να δούμε Σαμ Πέκινπα και Κουροσάβα και Αγγελόπουλο και αδελφούς Ταβιάνι και σοβιετικό σινεμά, διάβαζε Καστοριάδη και Ροζέ Γκαρωντύ, καμαρώνει όταν είμαστε
ο εαυτός μας και μας κάνει ακόμη αβάντα και βάζει πλάτη σε όλα αρκεί να κάνουμε ελεύθερα αυτό που γουστάρουμε. Και έχει τέλειο χιούμορ. Χρόνια πολλά για τη γιορτή του πατέρα. (Καρδούλα)

18 Ιουνίου στις 7:23 π.μ. 
#36 Για τον Παύλο