Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Η απεργός πείνας επτά μήνες μετά

Όταν εμείς οι 4 , Γεωργία Κοντράρου, Μαρίνα Βήχου, Ελένη Ανδριανού και εγώ, ξεροσταλιάζαμε ως απεργοί πείνας έξω από την ΕΣΗΕΑ για τη διάσωση του Ταμείου μας, ελάχιστοι μας συμπαραστάθηκαν. Πολλοί μας θεωρούσαν γραφικές, άλλοι (βλέπε ΚΚΕ), έλεγαν ότι είμαστε απεργοί «κατά δήλωσή μας» , ενώ άλλοι πίστευαν ότι είναι μάταιο να αγωνιζόμαστε για κάτι που είναι εκ των προτέρων
διαγεγραμμένο. Φωνάζαμε ΟΧΙ ή ΑΠΟΧΗ. Μας χλεύαζαν, μας λοιδορούσαν, διότι ο ΕΔΟΕΑΠ δεν είναι το Ταμείο μας, αλλά οι παρέες μας. Τώρα, λοιπόν, μην το παίζετε κάποιοι αγανακτισμένοι και προδομένοι. Η αντίσταση θέλει ρηξικέλευθες ενέργειες. Είμαστε έτοιμοι; Θέλουμε; Αν ΝΑΙ, μπορούμε, έστω και στο και πέντε.

Αφροδίτη Υψηλάντη
(Ανάρτησή της στη σελίδα του fb «Πρωτοβουλία για τον ΕΔΟΕΑΠ». Η απεργός πείνας είχε μεταφερθεί τον Οκτώβριο εσπευσμένα στο Ερρίκος Ντινάν)