Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Από την Αίγινα με αγάπη (και αγωνία)

Πάλι ραντίζει τις φιστικιές ο «γείτονας». Χρόνια τώρα περιμένω τουλάχιστον να μας ενημερώνει να λείπουμε. Σιγά μην μας σεβαστεί. Επαρχία αθάνατη. Θέλω να πάω Αθήνα. Ξέρω τι αναπνέω! (Περιμένοντας την
αστυνομία. Πού είναι οεο;) Τελικά ήρθαν δύο ευγενέστατοι αστυνομικοί και έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους. Μπράβο!Δεν το περίμενα! Τους ευχαριστώ!

** Το κείμενο είναι από ανάρτηση της φίλης μας (όχι τόσο διαδικτυακής αλλά φίλης στον πραγματικό κόσμο και χώρο) Μαρίας-Σοφίας Πηρουνάκη, εκ μεταγραφής Αιγινίτισσας, όμως πλέον με γονίδια γηγενούς νησιώτισσας. Δεν αλλάζει το νησί με τίποτα και ας γράφει το καταπληκτικό «στην Αθήνα ξέρω τι αναπνέω». Κατά τα άλλα, τίποτα δεν μας πτοεί, Σοφία! Θα συνεχίζουμε να αγοράζουμε και να τρώμε φιστίκια όποτε ερχόμαστε στην Αίγινα. Ας ψεκάζει ο γείτονας όσο θέλει.