Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

Ο μοναξιά τρόμαξε το Σαββατόβραδο

Η μοναξιά φοβάται τον άνθρωπο δίπλα της, λέει η Κική Δημουλά. Η μοναξιά φοβάται τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, θα μπορούσε να λέει από το περασμένο Σάββατο η κυρία Βιβή από τον Πειραιά. Μόνη και με κάποια δυσκολία στις κινήσεις. Όταν τελειώνουν οι καθημερινές, σχετικά γρήγορες, επισκέψεις (γειτόνισσες, συγγενείς) ανοίγει
την πόρτα στον κόσμο της τηλεόρασης και μπάζει στο σπίτι τη μόνιμη συντροφιά της. Τον Φερεντίνο, την Μπεκατώρου, τον Σρόιτερ, τον Παπαδόπουλο. Κανονικά πάρτι συντροφικότητας από μακριά. Αλλά το περασμένο Σάββατο απάτησε έναν σύντροφο δεκαετιών, το «Στην Υγειά μας». Ποιος ξέρει τι όραμα είδε και κόλλησε στον τελικό του Κιέβου. Περίεργο, παράδοξο, απρόσμενο!

Άσχετη περί τα ποδοσφαιρικά (αλλά Ολυμπιακός λόγω γονιδίων, και ας γνωρίζει γι αυτόν μόνο το χρώμα του) κάθισε και τη συνεπήρε η μπάλα! Κυριολεκτικά τη συνεπήρε, καμιά υπερβολή - από όσα μου είπε. Και την άλλη μέρα: «Τι ωραία που ήταν όλα, τι ωραία γκολ». Τα πάντα όμορφα της φάνηκαν, ακόμα και οι «ομορφιές» του Κάριους. «Και αυτό το παλικάρι τι κρίμα που έκανε τα λάθη μπροστά σε τόσο κόσμο και εκτέθηκε - τον λυπήθηκε η καρδιά μου».  Το είδε όλο το θέαμα και πιο πολύ της άρεσαν στο τέλος τα πανηγύρια και τα χαρτάκια που πετούσαν στον αέρα. «Να 'ναι καλά, πέρασε όμορφα το βράδυ μου».

Καλώς ήρθες στον κόσμο μας, κυρία Βιβή. Θα σου μιλήσω σε λίγες μέρες για το Μουντιάλ. Εκεί να δεις ομορφιές. Θα κατατρομάξει η μοναξιά σου, τον μπελά της θα βρει - και όχι μόνο η δική σου, αλλά εκατομμυρίων μοναχικών.