Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Πολυκαλλιτέχνες (όπως πολυκαταστήματα)

Μπορείς να τους πεις πολυεργαλεία της διασκέδασης. Πιο εύστοχα τους αποκαλείς πολυκαλλιτέχνες. Ταλαντούχοι έως άριστοι σε κάποιες τέχνες, παρείσακτοι έως «κάνουμε αρπαχτή» σε κάποιες άλλες δράσεις. Τραγουδούν, χορεύουν, παίζουν όργανα, μετέχουν σε θεατρικά σχήματα, κάνουν σωρηδόν διαφημίσεις, δημοσιογραφούν, παίρνουν εκπομπές στην
τηλεόραση, κάνουν εμφανίσεις αθλητικού συντάκτη στο ραδιόφωνο, μετέχουν σε σάτιρες, σε κοινωνικά έργα -παντού. Πολυκαταστήματα της επικοινωνίας και της διασκέδασης.

Αν γυρίζεις την Αθήνα βλέπεις τις φάτσες τους σε αφίσες για θεατρικές παραστάσεις και για μουσικά κέντρα που λειτουργούν την ίδια περίοδο. Μαζί με όλα αυτά βγαίνουν σε εκπομπές ως φιλοξενούμενοι για να διαφημίσουν τις δουλειές τους εν μέσω ωραίων καταγγελτικών λόγων για την κρίση, για τη λιμοκτονία του λαού, για την ανεργία, για τους πολιτικούς που «δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους αλλά δουλεύουν εμάς».

Πολυθεσίτες, πολυτάλαντοι και με πολλές τσέπες. Όλο αυτό το πολυσυλλεκτικό πράγμα το λες πρόοδο στο θέαμα και στο ακρόαμα. Είναι βήματα μπροστά στην παλιά αντίληψη «τα παίρνουμε από παντού» (τουλάχιστον όσο περνάει η μπογιά μας). Είναι όμως και βήματα πίσω, με την καλή έννοια βέβαια. Στην αρχαιότητα υπήρχαν πανεπιστήμονες, με ετερόκλιτες δεξιότητες. Ο Ιππόδαμος λόγου χάρη, ήταν φιλόσοφος, αρχιτέκτονας, πολεοδόμος και μετεωρολόγος. Πολλές ιδιότητες σε έναν άνθρωπο. Αυτοί, οι πολυκαλλιτέχνες, είναι ακόμα πιο πολυσύνθετοι. Και πάνω απ όλα είναι φιλόσοφοι. Άφταστοι στον εύκολο λόγο. Ασυναγώνιστοι στην κολακεία για τη μαζα-πελάτισσα. Άξιοι.
Ακολουθήστε το μπλογκ στο facebook και κάνετε like, αν σας αρέσει, πατώντας εδώ