Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Τσαγκαρουσιάνος κατά Αρβελέρ

Η ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ – «ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΤΗΝ ΕΙΛΚΥΑΝ ΟΙ ΙΣΧΥΡΟΙ» – «ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΠΙΔΕΡΜΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΕΛΕΝΗ ΒΛΑΧΟΥ ΣΤΑ "ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ" – «ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΟΝ ΕΠΟΣ ΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΕΡΕΣ»

Η βιβλιοκριτική του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου για το «Μια ζωή χωρίς άλλοθι», της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ (αφηγήσεις που απομαγνητοφώνησε και συνέγραψε ο Γιάννης Μπασκόζος), αποτελεί ισοπεδωτική αναφορά στο βιβλίο της που κυκλοφόρησε στις αρχές Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Με τον ιδιότυπο –και πάντα ενδιαφέροντα– τρόπο
γραφής του, που άλλοτε αποθεώνει και άλλοτε σκοτώνει, ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος αποδομεί τη συγκεκριμένη συγγραφική δουλειά (αλλά και το δημοφιλές πρόσωπο) της καθηγήτριας, η οποία «ποτέ δεν έκρυψε ότι είναι άνθρωπος που της αρέσει πολύ η δημοσιότητα».

Ο ίδιος είναι «ένας από τους εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες) δημοσιογράφους που την έχουν συναντήσει». Όπως αναφέρει, αυτό έγινε το 1985 στον Πόρο, για το περιοδικό Τέταρτο, και στα στοιχεία της εικόνας που δίνει στην Αρβελέρ από τη συνάντηση εκείνη, είναι το βλέμμα της που «έχει κάτι από γεράκι, αλλά η φωνή της είναι ζεστή και καταδεκτική». «Τότε νόμιζα ότι ξεκλειδώνω ένα ιερό τέρας» γράφει ο Στ. Τσ.  και προσθέτει ότι: «Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, σοκαρίστηκα με το πόσες φορές επανέλαβε την ίδια κασέτα με όσα μού είχε πει, περί ελληνισμού, γηρατειών, εξουσίας, έρωτα κλπ.  Συνεντεύξεις να φαν κι οι κότες (…)»

Ο δημοσιογράφος και εκδότης της Lifo και του Lifo.gr παρουσιάζει την «αυτοβιογραφική» (δικά του τα εισαγωγικά) δουλειά τής ιστορικού ως «30 σκόρπια επεισόδια ατέχνως συγκολλημένα» τα οποία, ουσιαστικά, δεν αποτελούν αφήγηση μιας ζωής. Ωστόσο, το βιβλίο: «Διαβάζεται βέβαια μονορούφι, αλλά από ένα μάλλον κίτρινο ενδιαφέρον». Κατά τα άλλα δεν διαθέτει «ίχνος πνευματικότητας αν και παραδίδεται από έναν πνευματικό άνθρωπο», αλλά «αντιθέτως δοξάζει άκριτα και απολίτικα τους πλούσιους και ισχυρούς της Ελλάδας».

Σύμφωνα με τη βιβλιοκριτική που διαβάζουμε στο Lifo.gr, η κυρία Αρβελέρ δεν κρύβει ότι «ανέκαθεν την είλκυαν οι ισχυροί» και έτσι: «Στη λίστα του απολίτικου εικονοστασίου της, με θερμότατα λόγια, παρελαύνουν ο Σπύρος Λάτσης, ο Νίκος Κούρκουλος, η Μαριάννα Λάτση (και η μητέρα της), η Μαριάννα Βαρδινογιάννη, ο Χρήστος Λαμπράκης και όλο του το σόι, η Ρόδη Κράτσα (!), η Ειρηνούλα Νταϊφά και δεκάδες άλλες καλά παιδιά, παρεξηγημένα, που κάνουν αγαθοεργίες, χορηγίες, λεύκανση οδόντων κ.λπ.»

Με τις δηκτικές αναφορές του δημοσιογράφου βάλλονται, από εξωστρακισμό των πυρών  για την καθηγήτρια της Σορβόννης, και δύο άλλα πρόσωπα. Γράφει: «Στην "αφήγηση της ζωής της", η κυρία Αρβελέρ κατάφερε να γίνει πιο επιδερμική κι απ’ την Ελένη Βλάχου στα "Στιγμιότυπα". Ακόμα και το αναρριχητικόν έπος της Γιάννας Αγγελοπούλου έχει στιγμές πνευματικότερες».

Διαβάστε εδώ, στο Lifo.gr, ολόκληρο το κείμενο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου που έχει τίτλοι «Οι κοσμικές αναμνήσεις μιας βυζαντινολόγου»

Ακολουθήστε το μπλογκ στο facebook και κάνετε like, αν σας αρέσει, πατώντας εδώ