Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Είμαστε ένα τίποτα, μια δροσούλα

ΜΙΑ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΕΞΟΜΟ- ΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΞΥΔΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΖΩΗΣ ΕΞΗΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝ - «ΕΚΑΝΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ»

Χωρίς καλά καλά να το καταλάβω μπήκε το 6 (έξι) μπροστά στην ηλικία μου. Το ... γλυκό συμπληρώθηκε καθώς εδώ και πέντε μήνες ...απολαμβάνω(;) έστω την προσωρινή σύνταξη! Ο Τάκης (πεθερός - γίγαντας) εν μέσω
κρασοκατάνυξης έλεγε πάντα, μέχρι που έφυγε, ότι «όλα είναι ένας κύκλος». Γυρίζω πίσω και τι να δω. Στο χωριό μου (δίπλα στη λίμνη Δόξα στον Φενεό της ορεινής Κορινθίας) οι γέροι μου να αγωνίζονται για την επιβίωση, κυριολεκτικά όμως. Εκεί λοιπόν σε υψόμετρο 1200 μ. μάθαμε γράμματα, στο παγωμένο εξατάξιο Γυμνάσιο Γκούρας. Και νιώθαμε ντροπή όταν σχιζόταν το παντελόνι στα γόνατα. (Τώρα είναι μόδα και όλοι αγοράζουν σχισμένα παντελόνια).

Φύγαμε από τον παράδεισο (που δεν ξέραμε τότε ότι είναι ο παράδεισος) και ήρθαμε στην κόλαση.Και άρχισε να συμπληρώνεται το κομπολόι με τις χάντρες της ζωής μου.
Φενεάτικη Φωνή, Κορινθιακή Φωνή, Χαραυγή -Νεώτερα, Αυριανή, Μεσημβρινή,Eλεύθερη Γνώμη, Βήμα, Αθλητική Ηχώ, Ελεύθερος Τύπος, Πρώτη,Φλόγα των Σπορ, Μega, Φως των Σπορ, Κέρδος, Ελλάδα Σήμερα, Sportime, Goal News, Sportxl, Betorium Press.

Πολλά χρόνια, πολλά ξενύχτια, πολλή κούραση. Εκανα πολλούς φίλους και περισσότερους εχθρούς. Κάποιες στιγμές ένιωθα και αθάνατος και ανίκητος! Οποία αλαζονεία και έπαρση..
Ηρθε όμως ο καλός Θεός πριν από εννέα χρόνια και με προσγείωσε. Ογκος στο κεφάλι, σαν ένα μικρό λεμόνι. Πολύωρη επέμβαση και στη συνέχεια θεραπευτική και φαρμακευτική αγωγή για πέντε χρόνια, με την κυρία Δερμιτζάκη (διακεκριμένη νευρολόγος του ΕΔΟΕΑΠ) να με κρατάει για άλλα δύο χρόνια στην... τσίτα, έτσι για σιγουριά.

Είμαστε ένα τίποτα, μια δροσούλα, που όταν σηκωθεί ο ήλιος γινόμαστε ατμός.
Παλιότερα θα χαρακτήριζα συναρπαστική τη ζωή μου, τώρα όμως προσπαθώ να αδικώ λιγότερο και λιγότερους ανθρώπους γύρω μου. Δεν το καταφέρνω πάντα.

Αισθάνομαι όμως σήμερα στα εξήντα μου χρόνια, περήφανος για την οικογένειά μου, περήφανος για τη δουλειά μου και περήφανος για τους συναδέλφους μου.

Η ζωή μας είναι πολύτιμη και η υγεία το πιο ανεκτίμητο αγαθό της. Ενώπιον μάλιστα του Δημιουργού μας αλλά και των συνανθρώπων μας, οφείλουμε να είμαστε ταπεινοί, ταπεινότεροι, ταπεινότατοι..
Ισως είναι η κρίση της έκτης δεκαετίας αλλά σήμερα με έπιασε μια μελαγχολία και μια διάθεση για αναπόληση. Χίλια συγνώμη.

ΥΣΤ. Υπόχρεος για τις ευχές και την αγάπη όλων σας. Αντεύχομαι υγεία, δημιουργικότητα και προκοπή σε σας και τις οικογένειές σας.
ΥΣΤ 1. Για τα άλλα έχουμε καιρό.

Χάρης Ξύδης 
(Από το fb)

Αν σας αρέσει το μπλογκ δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ