Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Ένα χαμένο παιχνίδι

Άραγε ποια εικόνα θα έδινε ο Νέρωνας, όταν έπαιζε βιολί ενώ γύρω του η Ρώμη καιγόταν; Δύσκολο να ανασυνθέσουμε κάτι τέτοιο. Αν θέλουμε, όμως, να ζήσουμε την ατμόσφαιρα της απόλυτης αδιαφορίας για τα τεκταινόμενα γύρω μας, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να επισκεφθούμε την επίσημη ιστοσελίδα της ΦΙΜΠΑ, της παγκόσμιας ομοσπονδίας μπάσκετ. Δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να
γελάσει ή να κλάψει. Η ΦΙΜΠΑ πανηγυρίζει λίγο πριν την έναρξη των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο, διαφημίζοντας μάλιστα και μια εφαρμογή σε κινητό, που έχει σκοπό να ενημερώνει τους φιλάθλους για τα σκορ, τους πόντους και τις λεπτομέρειες των προκριματικών ανά την υφήλιο. Να κατεβάσω, δηλαδή, εγώ την εφαρμογή για να μάθω αμέσως πόσο έληξε το ματς Λιβάνου-Ινδίας και Καμερούν-Γουινέας. Εντάξει, αυτό θα μπορούσε κάποιος να το αποκαλέσει και στρουθοκαμηλισμό.
Τι έχει παρακάτω; Μια δακρύβρεχτη συνέντευξη του Μπορίς Ντιό, ο οποίος στα 35 του και μετά από τόσα χρόνια στο ΝΒΑ, φέτος επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και στη Λεβαλουά για τα τελευταία ένσημα. Ο Ντιό φωνάζει τι μεγάλη τύχη είναι να παίζεις για την εθνική της πατρίδας σου. Αυτό θα μπορούσε να το πει κανείς και… μεγάλη τύχη. Ένας παίκτης-σύμβολο για την εθνική Γαλλίας «τυχαίνει» να είναι απολύτως διαθέσιμος, αφού είναι η πρώτη του σεζόν μετά από 13 χρόνια στο ΝΒΑ και δεν αγωνίζεται σε ομάδα της Ευρωλίγκα. Αν η Λεβαλουά αγωνιζόταν εκεί ή ο ίδιος προτιμούσε να πάρει έναν μικρότερο ρόλο στο ΝΒΑ, τώρα θα ταξίδευε ανά την Αμερική και θα άφηνε τους «τρικολόρ» στα κρύα του λουτρού.

Απόλυτη παράνια 
Παρακάτω, όμως, ζούμε την απόλυτη παράνοια. Δηλώσεις του Λετονού σταρ Κρίσταπς Πορζίνγκις, ο οποίος λέει ότι δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς την εθνική ομάδα! Και την ώρα που η Λετονία θα παίζει αύριο με την Τουρκία το πρώτο της ματς στη διοργάνωση, αυτός θα βρίσκεται κάπου στις ΗΠΑ με τους Νιου Γιορκ Νικς
Και η παράνοια ολοκληρώνεται μ’ ένα ειδικά επεξεργασμένο βίντεο, στο οποίο Ισπανοί σταρ του μπάσκετ εκμυστηρεύονται πόσο ωραία είναι να παίζεις εντός έδρας, μπροστά στους φίλους και την οικογένειά σου, φορώντας το εθνόσημο. Λεπτομέρεια: Οι σταρ που εμφανίζονται π.χ. ο Πάου Γκασόλ, ο Ρίκι Ρούμπιο κτλ. ΔΕΝ θα είναι παρόντες στα ματς της Ισπανίας. Το απόλυτο παράδειγμα του «άλλα λέω κι άλλα κάνω».

Τα προκριματικά της ΦΙΜΠΑ για να ξεκαθαρίσουν οι 32 καλύτερες ομάδες του κόσμου, που θα διεκδικήσουν το παγκόσμιο στέμμα στην Κίνα, κινδυνεύουν να εξελιχθούν σε φιάσκο. Και να φέρουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα απ’ αυτό που επιδιώκουν, την περαιτέρω ταύτιση του κοινού με την εθνική ομάδα (αφού θα έχουν την ευκαιρία να την παρακολουθήσουν από κοντά) και την πραγματική εξάπλωση του σπορ σε νέες αγορές.

Στερούνται 100 παίκτες
Το να σταματήσει το ΝΒΑ ή να εξασφαλιστεί άδεια για τους παίκτες του να αγωνιστούν στις εθνικές είναι εκτός συζήτησης από την αρχή. Αυτό στερεί εξ ορισμού από περίπου 100 παίκτες να αγωνιστούν στην εθνική τους. Με την ταυτόχρονη άρνηση και της Ευρωλίγκα να «διευκολύνει» τη ΦΙΜΠΑ, σχεδόν άλλοι τόσοι παίκτες δεν έχουν το δικαίωμα να παίξουν. Πάνω από τις μισές εθνικές ομάδες της υφηλίου επηρεάζονται, άλλες λιγότερο κι άλλες περισσότερο.

Για την Ελλάδα τα πράγματα μοιάζουν βατά, επειδή οι αντίπαλοι δεν φοβίζουν, τουλάχιστον ως ονόματα. Θα είναι πολύ πιο ομοιογενείς, όμως, σε σχέση με τη δική μας ομάδα, που θα προσπαθήσει να δημιουργηθεί σε πέντε μέρες (και να… αλλάξει κατά πολύ, αν πράγματι ενσωματωθούν οι βασικοί του Παναθηναϊκού για το δεύτερο ματς της Δευτέρας). Σε όμιλο που προκρίνονται τρεις στους τέσσερις σε πρώτη φάση, η γενική αίσθηση είναι ότι πρέπει να προσπαθήσουμε για να αποκλειστούμε. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η εθνική είναι ένα άγνωστο μέγεθος, με την έννοια ότι το επίπεδο είναι καλό, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς λειτουργούν όλοι αυτοί μαζί.

Για άλλους, όμως; Η Λετονία, 4η στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ, έχει σοβαρές ελπίδες να προκριθεί χωρίς τον Πορζίνγκινς;  Η Νιγηρία, με τέσσερις παίκτες στο ΝΒΑ και αργυρό μετάλλιο στο πρόσφατο παναφρικανικό πρωτάθλημα, θα παρατάξει δευτερότριτες επιλογές. Πολλές ακόμα χώρες θα στερηθούν παίκτες-σταρ, που θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα και να τις οδηγήσουν στην πρόκριση.

Ο κίνδυνος να γίνει μια διοργάνωση για μέτριους 
Αν το ζητούμενο ήταν η ανανέωση, το παιχνίδι χάθηκε εξαρχής. Αν το ζητούμενο ήταν η βελτίωση του προϊόντος και η αύξηση των θεατών στα προκριματικά με πολλά ματς εντός έδρας, και πάλι το ζήτημα «κολλάει» σε πολλές ομάδες που θα παίξουν με αποδυναμωμένα ρόστερ. Αν το ζητούμενο ήταν η γενική αναβάθμιση του προϊόντος (θυμίζουμε ότι το Μουντομπάσκετ «μεταφέρθηκε» κατά ένα χρόνο, για να μην πέφτει την ίδια χρονιά με το Μουντιάλ!) κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια διοργάνωση των μέτριων.

Αργύρης Παγαρτάνης
(Δημοσιεύτηκε στη Live Spoprt της Πέμπτης, 23 Νοεμβρίου, με τίτλο «Έχασε το παιχνίδι πριν αρχίσει η ΦΙΜΠΑ»)