Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Να μην είναι περίπατος, αλλά ταξίδι

Από το βράδυ της Κυριακής η ΑΕΚ πρόσθεσε ένα ακόμα «ωραίο βάρος» στους ώμους της, μετά από τα βάρη τού ευρωπαϊκού ομίλου, του Κυπέλλου και της μεγάλης ελπίδας για κάτι εξαιρετικό και υπέροχο στο τέλος του φετινού δρόμου. Τώρα φορτώθηκε και το βάρος της βασικής πρωταγωνίστριας, του φαβορί –ή, τουλάχιστον, ενός από τα σοβαρά φαβορί για τον τίτλο. Αυτή τη φορά η υψοφοβική ΑΕΚ δεν έπαθε ίλιγγο όταν βρέθηκε
στην κορυφή της βαθμολογίας και αμέσως μετά είχε το ντέρμπι. Πέρσι, όταν ήταν να κάνει το βήμα προς τη μοναξιά τής πρώτης θέσης σκόνταψε στο ρόπαλο του Ηρακλή, γλίστρησε στον ποτάμια τού ιδρώτα της (από την αγωνία) και πνίγηκε στις εκκρίσεις αδρεναλίνης: 0-0 και πάει το όνειρο.
Φέτος, στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, άντεξε ακόμα και όταν τούμπαρε η βάρκα με το 0-2. Δεν ήθελε πολύ την πάρει εντελώς από κάτω και το συν 5 να είναι σήμερα μείον ένα. Τη βοήθησαν οι καταστάσεις και:
- ο Χάσι,
- μερικώς ο Καπίνο (για το πρώτο γκολ και ας φωνάζουν πολλοί και για το δεύτερο),
- ο Λιβάγια που έκλεισε τον Ολυμπιακό στο δωμάτιο πανικού με τις κινήσεις του και, περισσότερο,
- το βαλλιστικά σουτ του Λάζαρου.
Τώρα που η ΑΕΚ ανέβηκε σε άσπρο άλογο και είναι καβάλα, τώρα απαιτείται προσοχή. Και σίγουρα, δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια για τίτλους και στέμματα.  Για να μη μείνει η κίνηση προς την κορυφή ένας απλός περίπατος, αλλά να είναι ένα ταξίδι διαρκείας, η ΑΕΚ (όλη η ΑΕΚ, παίκτες, τεχνικοί, παράγοντες ΚΑΙ φίλαθλοι), πρέπει να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους και ψηλά τους στόχους.
Ο δρόμος είναι μακρύς και χρειάζεται μέθοδος, τρόπος, αντοχή. Κυρίως χρειάζεται σοβαρότητα και δουλειά. Για να μη χαθεί η ευκαιρία που έχει αρχίσει να διαγράφεται, προς το παρόν αχνά –αλλά η εικόνα θα έρθει εντονότερα.

(Δημοσιεύεται και στη Live Sport της Τρίτης)