Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Η δόνηση μιας παράστασης

Ο «Πέρσες» που είδαμε την Τετάρτη στο Ηρώδειο (όσοι δεν την προλάβαμε στην αποθέωση της Επιδαύρου) είναι μια παράσταση του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου που μένει δυνατά στη μνήμη για τα πολλά καλά στοιχεία της. Πρώτα απ’ όλα για την Καριοφυλλιά Καραμπέτη, για το
στιβαρό της παίξιμο ως Άτοσσα –σύζυγος του Δαρείου– και, ακόμα, για τον απίστευτο, πιθανόν μοναδικό στα παγκόσμια θεατρικά χρονικά, στροβίλισμα στον άξονα του εαυτού της. Για πόσο ώρα; Αδιανόητα πολλή! Δεν μέτρησα, αλλά κάπου άκουσα για 14 λεπτά. Τόσο στριφογύριζε, στον ίδιο άξονα, χωρίς να ζαλίζεται, αλλά μιλώντας και παίζοντας ταυτόχρονα, μετά μάλιστα από ένα κρεσέντο στον θρήνο της με διαρκές δυνατό τίναγμα (πάλι για πολλή ώρα) του κεφαλιού και των μαλλιών της στον ρυθμό τού χορού και της μουσικής.

Τελείωσε το στριφογύρισμα και η Καριοφυλλιά περπάτησε αμέσως χωρίς το παραμικρό παραπάτημα, όταν οποιοσδήποτε άλλος θα τρέκλιζε. Αυτό, βέβαια, δεν είναι μόνο υποκριτική δεινότητα, είναι συγκέντρωση, άσκηση, επιβολή στο σώμα και στα μέλη του σώματος.

Ακόμα, στην παράσταση που σκηνοθέτησε ο Άρης Μπινιάρης, μου άρεσε πολύ ο χορός, η κινησιολογία του, η μουσικότητα της παράστασης, ο ρυθμός, η υποκριτική από τα μέλη τού χορού, τα μιλιτέρ κοστούμια του και γενικά η ισχυρή θεατρική δόνηση που ένιωσε από όλα αυτά το πλήθος που κατέκλυσε (sold out) το Ηρώδειο και αποθέωσε, όπως στην Επίδαυρο, τους συντελεστές με ένα συνεχές μπιζάρισμα. Τουλάχιστον πέντε φορές οι ηθοποιοί βγήκαν στον χαιρετισμό αναγκασμένοι από το αδιάκοπο χειροκρότημα. Ήταν μια όμορφη θεατρική βραδιά, ίσως στο ωραιότερο σημείο τής πρωτεύουσας.
Διονυσίου Αρεοπαγίτου είναι ένας από τους κορυφαίους δρόμους περιπάτου της Ευρώπης ή είμαι υπερβολικός;)

Αν σας αρέσει το μπλογκ δείξτε το στο facebook πατώντας εδώ