Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Όλη η Ελλάδα μια ψησταριά

Στην Ελλάδα βρέχει στάχτες. Τα μπαλκόνια τα στρώνουν γκρίζες νιφάδες και οι απορροφητήρες των κλιματιστικών φέρνουν στα υπνοδωμάτια τη μυρωδιά μιας απέραντης ψησταριάς, μιας τεράστιας γεωγραφικής πυροστιάς, μιας
πατρίδας καρβουνιασμένης –κάποτε με μεταφορική έννοια, τώρα με μελαγχολική πραγματικότητα. Το σκηνικό τής χώρας-χόβολης είναι παλιό και εποχικό. Στήνεται επί χρόνια, τέτοια εποχή, και τα ντεσού είναι ίδια: υποψίες για εμπρησμούς, συλλήψεις ψυχάκηδων εμπρηστών (τους οποίους ουδέποτε υποχρεώνουν να γίνουν αναστενάρηδες στα καμένα), σκοτεινόψυχοι ασύλληπτοι οικοπεδοφάγοι, σενάρια διεθνούς συνωμοσίας, αλληλοκατηγορίες πολιτικών και φτηνός λαϊκισμός σε τιμές γιουσουρούμ.

Περισσεύει ο πόνος (και η αγανάκτηση) για τα απανθρακωμένα σπίτια, την κατεστραμμένη φύση, τα καρβουνιασμένα δέντρα, τα καμένα ζωάκια από τη δράση ανεμπόδιστων δίποδων ζώων. Και ξεχειλίζει η αφέλεια –στα όρια της βλακείας– για τις αιτίες. «Το πράγμα είναι απλό: από όπου είναι να περάσει ο αγωγός των Εβραίων τα πάντα καίγονται» γράφει το σαΐνι των σόσιαλ μίντια σε μια βλακώδη ερευνητική κατάδυση για τα αίτια της καταστροφής και επιδοκιμάζεται από ομοβροντία λάικ. (Φαίνεται ότι ο αγωγός τών –όποιων– Εβραίων θα περάσει από το Καπανδρίτι, τον Κάλαμο, την Ηλεία, τη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά–μέσα από κορυφές βουνών και από τα βάθη τής θάλασσας του Ιονίου). Και όλα αυτά, μπροστά σε ένα κράτος ανήμπορο, ανάπηρο, ανερμάτιστο.

Λίγο πριν ο Γ. Παπανδρέου μας παραδώσει δεμένους με μνημόνια στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και την ευρωπαϊκή βοήθεια, ένας προδρομικό τηλεοπτικό ρεπορτάζ τού Παύλου Τσίμα μας ενημέρωνε για την οικτρή οικονομική κατάσταση της Ουγγαρίας. Όπου, μεταξύ άλλων, το πυροσβεστικό σώμα ήταν σε κατάσταση διάλυσης, με προβληματικά οχήματα, κατεστραμμένα λάστιχα, κακοπληρωμένο προσωπικό. Νιώσαμε οίκτο ο οποίος σήμερα έχει γίνει αυτο-οικτιρμός, καθώς το μοναδικό που διαθέτει τελείως ανέγγιχτο το Πυροσβεστικό Σώμα τής Ελλάδας, παραμένει ο ηρωισμός τού ανθρώπινου δυναμικού του. Όλα τα άλλα είναι σε διαρκή φθορά με τη στυγνή επιτροπεία στην οποία βρίσκεται η χώρα που φλέγεται μαζί με σχεδόν όλο τον ευρωπαϊκό Νότο. Και αυτό κάτω από τα αδιάφορα βλέμματα των Βορείων «αρωγών» μας, πάντα ασυγκίνητων από το θέαμα μπάρμπεκιου που παρουσιάζει η ζώνη της Μεσογείου.

Διον. Βραϊμάκης
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής)