Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Ενσυναίσθηση

Βλέπω ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι -εκεί γύρω- να δίνει ένα κέρμα σε μικρό Ρομ (τον περιώνυμο Νικόλα όσοι ξέρετε) και να του κάνει πατ-πατ στο κεφάλι φιλικά, χαμογελώντας πλατιά. Χαμόγελο και ο Νικολάκης και "ευκαλιτώ".
Έρχεται στο ταμείο ο μικρός με τη γιαγιά του μετά από λίγο.

"Έδωσες στο τσιγγανάκι χρήματα;"
"Εγώ...πενήντα λεπτά μόνο...δεν..." λέει ο μικρός που προφανώς νομίζει ότι είμαι έτοιμος να τον μαλώσω.
"Από που είσαι;"
"Αθήνα αλλά, Σίγρι είμαι..και..."
Του είπα ότι με συγκίνησε, είπα μπράβο και στην γιαγιά του, να τον χαίρεται.
Πήρε θάρρος το παιδί και είπε μια κουβέντα.
"Εγώ πάω διακοπές. Το μωρό αυτό είναι στο δρόμο".
Eνσυναίσθηση. Η πιο απλή μορφή αλληλεγγύης. Από ένα δεκαπεντάχρονο.
Όσο έχει τέτοια φωτάκια στο σκοτάδι, έχουμε λόγο να συνεχίζουμε και μάλιστα όχι σαν τυφλοί.
Ποτίστε όσο φαρμάκι έχετε και σήμερα. Μερικοί άνθρωποι έχουν να μας προσφέρουν με μια μικρή πράξη αρκετό αντίδοτο για μια βδομάδα...μπορεί και για μια ζωή.

Γιώργος Τυρίκος-Εργάς
(από το fb)