Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Μια «χρωματιστή» εθνική Αγγλίας

ΜΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΑΣΙΑ - Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΠΟΥ ΦΟΡΕΣΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΩΝ «ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ» ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΕΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ: «ΑΡΑΠΗ, ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙΣ

O Βιβ Άντερσον (φωτοθα καθίσει σήμερα το μεσημέρι στο σαλόνι του άνετου σπιτιού του στο Κλίφτον του Νότιγχαμ, θα βγάλει μια μπύρα από το ψυγείο και θα την υψώσει στη μεριά της τηλεόρασης. Λίγο αργότερα, θα
σηκωθεί από τον καναπέ για να ψάλλει τον βρετανικό εθνικό ύμνο, θα παρακαλέσει τον Θεό να σώσει τη βασίλισσα και θα ευχηθεί να είναι νικηφόρα, ευτυχισμένη και δοξασμένη.
Η τηλεόρασή του θα είναι συνδεδεμένη με ένα γήπεδο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, το «Τενγκίζ Μπουρτζανίτζε» στην πόλη Γκόρι της Γεωργίας. Εκεί, σ’ αυτή την εσχατιά της Ευρώπης, τα ποδοσφαιρικά του εγγόνια θα διεκδικήσουν τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης για εθνικές ομάδες κάτω των 19 ετών. Αν νικήσουν, θα είναι η πρώτη φορά που θα καταφέρουν να κατακτήσουν αυτόν τον τίτλο. Και θα δώσουν ακόμα πιο μεγάλη έμφαση στο αγγλικό ποδόσφαιρο σε επίπεδο εθνικών ομάδων, αφού η αμέσως μεγαλύτερη εθνική (U20) αναδείχτηκε πρωταθλήτρια κόσμου πριν λίγους μήνες στη Νότια Κορέα.

Την ώρα που η κάμερα θα κάνει το καθιερωμένο ζουμ στα πρόσωπα των νεαρών Άγγλων, κατά τη διάρκεια του εθνικού ύμνου, ο Βιβ Άντερσον ασφαλώς θα σκεφτεί ότι ζει μια δικαίωση που άργησε ακριβώς… 39 χρόνια. Ήταν το 1978 όταν ο Άντερσον αγωνιζόταν ως δεξιός μπακ με τη Νότιγχαμ και ο ομοσπονδιακός προπονητής Ρον Γκρίνγουντ τον κάλεσε για πρώτη φορά στην εθνική για ένα φιλικό με την Τσεχοσλοβακία στο «Ουέμπλεϊ» το Νοέμβριο.

Η φωνή από την εξέδρα

Ο 61χρονος σήμερα Άντερσον έχει αναφερθεί πολλές φορές στην κόλαση που έζησε από τότε που έλαβε το τηλεγράφημα του Γκρίνγουντ μέχρι να πατήσει το χορτάρι. Ήταν βαρύς ο χειμώνας στο Λονδίνο, είχε χιονίσει την προηγούμενη μέρα και οι ομάδες έπαιξαν σε λευκό τερέν, μόνο οι γραμμές είχαν καθαριστεί. Με το που έκανε μερικά βήματα στον αγωνιστικό χώρο ο Άντερσον άκουσε κάποιον από τις πρώτες γραμμές της εξέδρας να του φωνάζει: «Αράπη, δεν πας στο σπίτι σου; Δεν βλέπεις ότι ξεχωρίζεις;»

Εκείνη την ημέρα, ο Άντερσον έγινε ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα της εθνικής Αγγλίας. Έσφιξε τα δόντια, έκλεισε τα αυτιά και μάλιστα ξεκίνησε τη φάση, από την οποία προήλθε το μοναδικό γκολ της συνάντησης. Ο Γκρίνγουντ είχε σπάσει ένα τεράστιο ταμπού με μια ψυχρή δήλωση, όταν τον ρώτησαν για τον Άντερσον: «Με συγχωρείτε, αλλά εγώ επιλέγω παίκτες με βάση τα προσόντα τους, όχι το χρώμα τους».

Το ταμπού έσπασε

Οι εφημερίδες ασχολούνταν επί εβδομάδες με την… αντάρτικη κίνηση του Άγγλου εκλέκτορα, μάλιστα του υποδείκνυαν ότι τόσο ο Φιλ Νιλ της Λίβερπουλ, όσο και ο Τρέβορ Τσέρι της Λιντς ήταν απείρως καλύτεροι από τον Άντερσον. Έφτασαν στο σημείο να ζητήσουν μέχρι και τη μονιμοποίηση του Ντάξμπερι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, παρ’ ότι ήταν μόλις 18 ετών! Το ταμπού έσπασε, αλλά η χώνεψη άργησε…

Σήμερα θα δούμε το… άλλο άκρο. Από τους 18 παίκτες που αποτελούν την αποστολή της Αγγλίας στη Γεωργία μόνο τρεις (!) μπορούν να θεωρηθούν ανθρωπολογικά ως εκπρόσωποι της λευκής φυλής. Πάει καιρός τώρα που ειδικά οι μικρές αγγλικές εθνικές ομάδες έχουν ανοίξει διάπλατα τις πύλες τους για παιδιά μεταναστών, τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις αποδεικνύεται ότι έχουν περισσότερη δίψα για δουλειά και περισσότερα προσόντα από τους γηγενείς…

Ο πρώτος Ασιάτης 

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τον Έισα Ζαχίρ Σουλιμάν, τον αρχηγό της ομάδας, τον οποίο οι εφημερίδες αποκαλούν «τον πρώτο Ασιάτη που φόρεσε το περιβραχιόνιο οποιασδήποτε αγγλικής ομάδας».
Ο Σουλιμάν έχει καταγωγή από το Πακιστάν, αλλά γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ και, φυσικά, δεν διαφέρει σε τίποτα από τους λευκούς συμπαίκτες του στην ομιλία, τη συμπεριφορά, ακόμα και στο χιούμορ. Πρόσφατα, μάλιστα, αποκάλυψε ότι οι γονείς του τον ενθάρρυναν να ασχοληθεί περισσότερο με το κρίκετ, το «εθνικό» σπορ του Πακιστάν, κι από την ενασχόλησή του όταν ήταν μικρός απέκτησε το προσόν να υπολογίζει ακριβώς την πορεία της μπάλας όταν αυτή βρίσκεται στον αέρα… Ο Σουλιάν ανήκει στην Άστον Βίλα, αλλά την περασμένη σεζόν έπαιξε δανεικός στην Τσέλτεναμ.

Στην ομάδα βρίσκουμε παιδιά που γεννήθηκαν μεν στην Αγγλία, αλλά έχουν καταγωγή από πολλές αφρικάνικες χώρες: Νιγηρία, Γκάνα, Γκάμπια, Ζιμπάμπουε, μέχρι και την πρώην γαλλική αποικία της Μπενίν! Ο 17χρονος Ράιαν Σεσενιόν της Φούλαμ είναι ανιψιός του πολύ γνωστότερου Στεφάν Σεσενιόν, διεθνή με τη Μπενίν, ο οποίος αγωνίζεται στη γαλλική Μονπελιέ.

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου)